II SA/Gd 1/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011r.na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Ł. i W. Ł. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 października 20110r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić D. Ł. i W. Ł. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 1 marca 2011r. D. ł. i W. Ł. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazali, iż na utrzymaniu mają troje uczących się dzieci. Źródłem utrzymania rodziny jest dochód z działalności prowadzonej przez wnioskodawczynię. Wedle oświadczenia dochód ten wynosi 2400 zł miesięcznie i wykazuje w kolejnych miesiącach bieżącego roku tendencje spadkową. Wnioskodawcy posiadają dom o pow. 194 m2 i działkę w Karwieńskich Błotach o pow. 0,0216 ha. Posiadają także auto osobowe marki Citroen o wartości ok. 3000 Euro. Na wezwanie referendarza wnioskodawcy przedłożyli dodatkowe dokumenty, w tym wyciągi z rachunków bankowych. Z analizy wyciągów wynika, iż na dzień 28 lutego 2011r. wnioskodawcy posiadali zgromadzone środki na rachunkach oszczędnościowych w wysokościach: 3 234 zł, 5 045 zł i 7 063 zł. Na pozostałych rachunkach bankowych brak jest operacji świadczących o korzystaniu z rachunku do bieżącego utrzymania, co oznacza, że większość operacji wnioskodawcy dokonują gotówką bądź posiadają rachunki, których nie ujawniają. Profil prowadzonej przez wnioskodawczynię działalności obejmuje produkcje odzieży i dodatków do odzieży, sprzedaż hurtową odzieży i obuwia, sprzedaż detaliczną pozostałych towarów prowadzoną na straganach i targowiskach, sprzedaż detaliczną żywności i artykułów spożywczych prowadzoną na targowiskach i straganach. Przedstawione rachunki za dostarczane do domu media są adekwatne do powierzchni domu i zamieszkujących w nim osób. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem, tj. całkowicie pozbawionych środków do życia ze względu na okoliczności życiowe. Kolejno podkreślenia wymaga, iż koszty sądowe zasługują na traktowanie na równi z innymi obciążeniami finansowymi, a zwolnienie od obowiązku ich ponoszenia - w sytuacji, gdy są one dochodem budżetu państwa - stanowiłoby swoistą formę kredytowania podmiotów i naruszałoby zasadę równoważnego traktowania powinności finansowych. Skarżący posiadają oszczędności na kwotę 15 tys. zł i w okresie od grudnia 2010r. do końca lutego 2011r. nie korzystali w ogóle z tych środków. Referendarz wyraża przekonanie, iż skarżących stać na poniesienie wszelkich kosztów, które wynikną w trakcie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego. W tym także posiadają bez wątpienia środki na uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Koszty sądowe winny być traktowane nie jako wydatki wyjątkowe, a jak inne należności publicznoprawne np. podatki czy opłaty za dostarczane media. Oznacza to, że skoro wnioskodawcy posiadają środki na uiszczanie na bieżąco opłat to podobnie posiadają środki na opłatę kosztów sądowych, a w sytuacji posiadania oszczędności twierdzenie takie jest bezsporne. Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.