II SA/Gd 1/14

PostanowienieWSA w Gdańsku2014-02-10

Skład orzekający: Wanda Antończyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.) i prawomocnego oddalenia skargi na decyzję autokontrolną, sąd powinien umorzyć postępowanie i zasądzić zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie, gdy jego przedmiot stał się bezprzedmiotowy z innych przyczyn, co ma miejsce w sytuacji, gdy organ uwzględnił skargę w trybie autokontroli, a następnie skarga na decyzję autokontrolną została prawomocnie oddalona. W takim przypadku skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.
Stan faktyczny
M. J. zwrócił się o udzielenie informacji publicznej dotyczącej wynagrodzeń asesorów sądowych. Organ I instancji odmówił, organ II instancji utrzymał decyzję w mocy. Następnie organ II instancji, w trybie autokontroli, uchylił obie decyzje i stwierdził brak podstawy prawnej dla decyzji organu I instancji. M. J. wniósł skargę na decyzję autokontrolną, która została prawomocnie oddalona. Sąd rozpoznał pierwotną skargę M. J. na decyzję organu II instancji.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zasądzono od Prezesa Sądu Okręgowego na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 21 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie. 2. zasądzić od Prezesa Sądu Okręgowego na rzecz skarżącego M. J. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z 15 stycznia 2013 r. M. J. zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego w Ch. o udzielenie informacji publicznej poprzez podanie wysokości wynagrodzenia netto wszystkich asesorów sądowych w Sądzie Rejonowym w Ch. za rok 2012 (ze wszystkimi dodatkami). Decyzją z 24 stycznia 2013 r. Prezes Sądu Rejonowego w Ch. odmówił wnioskodawcy udzielenia powyższej informacji wskazując, że w Sądzie Rejonowym w Ch. nie ma stanowiska asesora i w konsekwencji nikt nie pobiera wynagrodzenia w związku z takim stanowiskiem. Decyzją z 21 lutego 2013 r. Prezes Sądu Okręgowego w S. utrzymał w mocy powyższą decyzje. Skargę na decyzję odwoławczą wniósł do tutejszego Sądu M. J. domagając się uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W wyniku rozstrzygnięcia autokontrolnego z 26 kwietnia 2013 r., wydanego na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), Prezes Sądu Okręgowego w S. uchylił obie wydane w sprawie decyzje oraz stwierdził, że decyzja Prezesa Sądu Rejonowego w Ch. została wydana bez podstawy prawnej. M. J. wniósł skargę na powyższa decyzję, która została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygnaturą II SA/Gd 632/13. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone postanowieniem z 5 września 2013 r. do czasu prawomocnego zakończenia sprawy ze skargi M. J. na decyzję autokontrolą z 26 kwietnia 2013 r. Prawomocny wyrok oddalający skargę M. J. w sprawie II SA/Gd 632/13 został wydany w dniu 13 listopada 2013r. Postanowieniem z 3 stycznia 2014 r. zostało podjęte postępowanie w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 zd. pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z powołanego unormowania wynika, że organ ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, organ drugiej instancji, korzystając z uprawnień autokontrolnych wynikających z art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i decyzją z 26 kwietnia 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz stwierdził, że decyzja organu I instancji została wydana bez podstawy prawnej. M. J. wniósł skargę na decyzję autokontrolą, została ona jednak prawomocnie oddalona wyrokiem z 13 listopada 2013 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że na skutek powyższego przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ czyni zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Koszty postępowania, które podlegają zwrotowi przez ich zasądzenie od Prezesa Sądu Okręgowego w S. na rzecz skarżącego, obejmują wpis sądowy w kwocie 200 zł. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Gdańsku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło