II SA/Gd 1015/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Sędziowie: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.) Protokolant Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 lutego 2001 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oddala skargę. II S.A./Gd.1015/01 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 8 czerwca 1999 r. nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane nakazał H. B. wykonanie rozbiórki samowolnie wybudowanej bramy wraz z częścią płotu od strony ul. [...]. Decyzja powyższa stała się ostateczna. H. B. nie wykonał rozbiórki obiektu budowlanego i dlatego otrzymał upomnienie od Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 maja 2000 r. nr [...]. Pomimo upomnienia nie wykonał rozbiórki. W dniu 21 lipca 2000 r. Organ I instancji nadał powyższej decyzji tytuł wykonawczy oraz skierował tytuł wykonawczy do egzekucji administracyjnej, a następnie tytuł wykonawczy doręczył zobowiązanemu. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2000 r. z dnia nr [...], Organ I instancji nałożył grzywnę jednorazową w celu przymuszenia w wysokości 2 000 zł. Na powyższe postanowienie H. B. w jednym piśmie z dnia 14 listopada 2000 r. wniósł zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne oraz zażalenie na powyższe postanowienie. Nadto wskazał, iż w sprawie ustawienia bramy wraz z ogrodzeniem spierał się z urzędem Miasta T. przez pięć lat. Stwierdził również, że Miejski Zarząd Dróg oraz Zarząd Miasta wyrazili zgodę na wykonanie obiektu budowlanego. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2001 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego nie uwzględnił zarzutów odwołującego się na powyższe postanowienie. Natomiast Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 14 lutego 2001 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Organ II instancji wskazał, iż H. B. powiadomił Urząd Miejski w T. w dniu 12 kwietnia 1999 r., iż od dnia 15 kwietnia 1999 r. przystępuje do modernizacji płotu swojej posesji od strony ul. [...]. Urząd Miejski w T. w dniu 7 maja 1999 r. stwierdził wykonanie ogrodzenia a zatem przed upływem 30 dni od daty zgłoszenia robót budowlanych. Decyzja ostateczna z dnia 8 czerwca 1999 r. nakazująca rozbiórkę bramy z częścią płotu nie została wykonana pomimo doręczenia odwołującemu się upomnienia. W dniu 21 lipca 2000 r. Organ I instancji nadał powyższej decyzji tytuł wykonawczy oraz skierował tytuł wykonawczy do egzekucji administracyjnej. W skardze na powyższe postanowienie, skarżący H. B. wniósł o uchylenie postanowienia wskazując jako podstawę obrazę przepisu art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie jego słusznego interesu związanego z wykonaniem bramy wjazdowej. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż nie został wezwany przez organ administracji publicznej do uzupełnienia braków zgłoszenia co jego zdaniem miało wpływa na to, iż rozpoczął prace przy obiekcie budowlanym. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Podstawę wydania decyzji o rozbiórce stanowił art. 48 prawa budowlanego. W myśl tego przepisu właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Bezspornym jest, iż skarżący przed upływem 30 dni od daty zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych roboty te wykonał (art. 30 ust. 2 prawa budowlanego). Nie ma znaczenia dla zastosowania tego przepisu w przedmiotowej sprawie podnoszony zarzut przez skarżącego, iż organ nie wezwał go do uzupełnienia zgłoszenia albowiem to jego obowiązkiem było wstrzymać się przez 30 dni z rozpoczęciem robót, a nie rozpoczęcie i zakończenie ich przed upływem wyznaczonego przez ustawę terminem. Wskazać należy, że jeżeli rozbiórka nie zostanie wykonana dobrowolnie albo też strona zobowiązana nie przystąpi do wykonania rozbiórki już następnego dnia po doręczeniu jej ostatecznej decyzji administracyjnej, wierzyciel musi podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych (art. 6 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 z późn. zm.). Pierwszą czynnością w celu zastosowania środka egzekucyjnego jest upomnienie. Nie ulega wątpliwości, że celem instytucji "upomnienia" jest skłonienie zobowiązanego do dobrowolnego wykonania obowiązku i niedoprowadzenie do wszczęcia egzekucji, gdy przez samo zagrożenie użycia środka egzekucyjnego skłoni się zobowiązanego do wykonania obowiązku. Obowiązek wystosowania i przesłania zobowiązanemu upomnienia ciąży na wierzycielu. W sytuacjach gdy wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, obowiązek taki ciąży na tym organie, który wszczyna postępowanie z urzędu. Wierzycielem i organem egzekucyjnym w wypadkach wykonania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego był w przedmiotowej sprawie Inspektor Nadzoru Budowlanego (art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).Egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, uprzednio przesłał mu pisemne upomnienie. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie siedmiu dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Rozpatrując niniejsza sprawę Sad nie dopatrzył się naruszeń ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i z tych też względów skarga jest nie zasadna. Mając powyższe na względzie Sąd skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270. z póź.zm.) oddalił.