II SA/Gd 1017/03
WyrokWSA w Gdańsku2005-12-15
Skład orzekający: Mariola Jaroszewska, Stanisław Nowakowski, Tamara Dziełakowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania części strychu została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności poprzez nieprawidłowe zawiadomienie stron o przeprowadzeniu wizji lokalnej i brak ustosunkowania się do ich zarzutów?Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ organy administracji nieprawidłowo zawiadomiły strony o przeprowadzeniu wizji lokalnej w dniu 5 grudnia 2002 r., co stanowi naruszenie art. 10 i 79 k.p.a. Ponadto, organy nie ustosunkowały się do zarzutu skarżących dotyczącego niemożności stwierdzenia sposobu użytkowania strychu podczas wizji w dniu 14 listopada 2002 r. z powodu nieobecności osoby posiadającej klucz. Naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania części strychu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe, ponieważ nie stwierdzono zmiany sposobu użytkowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Strony wniosły skargę do WSA, podnosząc zarzuty dotyczące nieprawidłowego powiadomienia o wizjach lokalnych oraz braku możliwości stwierdzenia sposobu użytkowania strychu.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska, Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Nowakowski (spr.), Sędzia WSA Tamara Dziełakowska, Protokolant Agnieszka Dobroń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2005 sprawy ze skargi H. A., Gr. F. i innych na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania części strychu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 stycznia 2003r., nr [...].
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 10 stycznia 2003 r. nr [...] powołując się na art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106 poz. 1126) oraz art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania części strychu w budynku zlokalizowanym na działce nr [...] w miejscowości J. [...] gmina R.. W dniu 14 listopada 2002 r. wszczęto postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania części przedmiotowego strychu. W czasie inspekcji przeprowadzonej dnia 5 grudnia 2002 r. stwierdzono, że w wydzielonej części strychu nie dokonano zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, a wydzielone ze strychu drewnianą przegrodą pomieszczenie służy jako pomieszczenie gospodarcze. W związku z tym postępowanie jako bezprzedmiotowe umorzono.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła H. A. podnosząc, iż tak ona, jak i pozostali lokatorzy o wizji lokalnej zostali powiadomieni po jej przeprowadzeniu.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 12 czerwca 2003 r. nr [...] powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając organ stwierdził, że skoro z zebranego materiału dowodowego wynika, iż nie dokonano zmiany sposobu użytkowania części strychu, to postępowanie zostało umorzone zgodnie z prawem. Organ stwierdził ponadto, że w aktach sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru zawiadomień o wizji lokalnej. Strony brały udział w wizji przeprowadzonej 14 listopada 2002 r., a podczas całego postępowania miały możliwość zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym.
Skargę na powyższą decyzję złożyli H. A., R. R. i G. F. oświadczając, że podczas wizji przeprowadzonej 14 listopada 2005 r. niemożliwe było stwierdzenie, w jaki sposób część przedmiotowego strychu jest przez U. G. użytkowana, ponieważ tylko ona ma klucze do niego. Poprzez nieuczestniczenie w wizji uniemożliwiła ona wejście do przedmiotowego pomieszczenia. Skarżący podnieśli ponadto, że nie byli powiadomieni o wizji przeprowadzonej 5 grudnia 2002 r.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie oraz obciążenie kosztami postępowania strony skarżącej, powołując się na przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumenty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a).
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).
Skarga jest uzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.
Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Zasada prawdy obiektywnej jest naczelną zasadą postępowania administracyjnego. Wynika z niej obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą. Realizacja zasady prawdy obiektywnej ma ścisły związek z realizacją zasady praworządności, ustalenie stanu faktycznego sprawy jest bowiem niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego.
Jak wynika z akt sprawy, w toku postępowania administracyjnego na terenie przedmiotowej nieruchomości przeprowadzone były dwie wizje lokalne: dnia 14 listopada 2002 r. oraz dnia 5 grudnia 2002 r. O pierwszej z nich skarżący zostali powiadomieni, o czym świadczą m.in. zwrotne potwierdzenia odbioru zawiadomień o jej przeprowadzeniu. W aktach sprawy brak natomiast zwrotnych potwierdzeń odbioru zawiadomień o przeprowadzeniu wizji lokalnej w dniu 5 grudnia 2002 r. adresowanych do skarżących. Niezgodne z prawdą zatem jest twierdzenie organu drugiej instancji, jakoby skarżący zostali o niej powiadomieni. Nie zawiadamiając wszystkich stron o zamiarze przeprowadzenia wizji lokalnej organy administracji naruszyły art. 10 i 79 k.p.a. co stanowi naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy.
Organy administracji nie ustosunkowały się ponadto do zarzutu skarżących, według których podczas oględzin przeprowadzonych dnia 14 listopada 2002 r. niemożliwe było stwierdzenie, że sposób użytkowania przedmiotowego strychu nie został zmieniony, bowiem w oględzinach nie uczestniczyła U. G., która posiadała klucz do niego. Twierdzenie skarżących potwierdza treść protokołu z kontroli przeprowadzonej 14 listopada 2002 r., w którym stwierdza się jedynie, że zostało wykonane przepierzenie z desek wygradzające część strychu. W protokole nie ma natomiast wzmianki o funkcji, jakie wydzielone pomieszczenie ma spełniać. Wzmianka o sposobie użytkowania wydzielonej części strychu znajduje się dopiero w protokole z oględzin przeprowadzonych dnia 5 grudnia 2002 r., o których skarżący nie zostali powiadomieni. Wobec sprzecznych interesów stron w przedmiotowej sprawie należy uznać, że nieobecność skarżących podważa wiarygodność stwierdzenia organu administracji w części dotyczącej sposobu użytkowania przedmiotowego pomieszczenia. Istotna dla postępowania dowodowego byłaby bowiem możliwość zadawania pytań i wyrażania opinii stron w czasie oględzin
Ponownie rozpatrując sprawę organ pierwszej instancji zawiadomi wszystkich uczestników postępowania (strony) o oględzinach i sporządzi adekwatny do ich wyniku protokół Rozważyć należy też ewentualne przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, by wyjaśnić wszelkie wątpliwości jakie wynikają z przedstawionych zarzutów.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło