II SA/Gd 102/12

Dnia 9 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. i H. G. na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2012 roku, nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 grudnia 2011 roku E. i H. G. zwrócili się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, o przedłużenie terminu wykonania rozbiórki obiektów budowlanych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał ww. pismo do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który - pismem z dnia 11 stycznia 2012 roku, nr [...] udzielił skarżącym wyjaśnień. Wynikało z nich, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego - decyzją z dnia 17 maja 2010 roku, wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 roku, nr 243, poz. 1623 ze zm.), nakazał skarżącym rozbiórkę obiektów budowlanych wybudowanych na działce nr [...] w miejscowości K. Z uwagi na niezłożenie odwołania od tej decyzji, stała się ona ostateczna, zaś brak wykonania nakazu rozbiórki uzasadnia prowadzenie postępowania w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 roku, nr 229, poz. 1954 ze zm.). Organ wyjaśnił nadto, iż przepisy art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane nie określają terminu rozbiórki, a decyzja na podstawie nich wydana, jeżeli jest ostateczna, podlega wykonaniu. Pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2012 roku stało się przedmiotem skargi E. i H. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Jednakże kontrola sądu administracyjnego nie obejmuje całej działalności administracji publicznej. Ograniczenie jej zakresu wynika z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. W myśl art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Opisane powyżej pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2012 roku nie stanowi żadnej z prawnych form działania administracji publicznej wskazanych w art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie stanowi bowiem decyzji administracyjnej, ani postanowienia. Pismo to nie mieści się również w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy akty lub czynności spełniają następujące przesłanki: 1) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, 3) mają charakter publicznoprawny, 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 31-32). Skierowane do skarżących pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2012 roku nie posiada tej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu, a sferą praw i obowiązków skarżących, a ponadto pismo to nie ma charakteru władczego. Zaskarżone pismo ma charakter wyłącznie informacyjny, jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżących jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.