II SA/Gd 1030/01

#NAG_SADU w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka, , , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości Zakładów A. S.A. w upadłości, Międzynarodowych Spółka z o.o. oraz Wspólnoty Właścicieli Lokali w W B w B. na postanowienie Wojewody z dnia 14 lutego 2001 [...] w przedmiocie : wstrzymania wykonania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASAJDNIENIE W niniejszej sprawie wniesiono skargi na postanowienie Wojewody z dnia 14 lutego 2001 r.s którym, powołując się na art. 159 § 1 k.p.a., Wojewoda w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 18 lipca 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji. Zgodnie z przepisem art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając skargi, połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia postanowieniami z dnia 25 lipca 2001 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają min. w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie kończyło postępowania ani nie załatwiało sprawy co do istoty, ale rozstrzygało kwestię wpadkową w toku trwania sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji. Nie służyło także na nie zażalenie, gdyż zgodnie z art. 159 § 2 k.p.a. zażalenie służy jedynie na postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. (Tak też w postanowieniu NSA z dnia 17 maja 2002 r., IV SA 2210/00, niepublikowane, i w postanowieniu NSA z dnia 9 stycznia 2001 r., IV SA 2254/98, LEX nr 54729). Zatem skargi w mniejszej sprawie są niedopuszczalne. Zaznaczyć przy tym należy, że były one również niedopuszczalne także w chwili wniesienia, czyli w 2001 roku, gdyż wówczas odpowiednikiem zacytowanego art. 3 § 2 pkt 3 był art. 16 ust. 1 pkt 2 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.). Należy w związku z tym stwierdzić, że od początku wadliwe było pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, w którym stwierdza się, że służy od niego skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargi odrzucono.