II SA/Gd 1037/05

Dnia 17 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie : Przewodniczący – Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.C. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 listopada 2004 roku, nr [...] w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu p o s t a n a w i a : skargę odrzucić J.C. wniósł 30 listopada 2005 roku skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 listopada 2004 roku, nr [...], którym Kolegium oddaliło wniosek skarżącego o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu położonego w G. przy ul. [...] , działki nr [...], o pow. [...]m2, dokonana przez Prezydenta Miasta pismem z dnia 25 czerwca 2002 roku, nr [...], jest nieuzasadniona. Rozpoczynając powyższą skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami ( tekst jednolity: Dz.U. z 2004 roku, nr 261, poz. 2603 ze zm.) użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, zwanego dalej " kolegium", wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Przepis art. 79 ust. 3 cytowanej ustawy stanowi zaś, iż od orzeczenia kolegium wydanego w powyższej sprawie odwołanie nie przysługuje. Od orzeczenia tego właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść jedynie sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Przy czym wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości ( art. 80 ust. 1 cytowanej ustawy). Jak z powyższego wynika, po wydaniu przez Kolegium orzeczenia w sprawie wniosku skarżącego, w niniejszej sprawie organy administracyjne przestają być właściwe do dalszego rozpatrzenia niniejszej sprawy, a dalsze postępowanie toczy się przed sądem powszechnym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd odrzucił skargę na postanowienie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) albowiem niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.