II SA/Gd 109/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 listopada 2009r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 8 stycznia 2010r. L. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 listopada 2009r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu. Skarżący złożył w związku z tym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że adresowaną do niego przesyłkę poleconą poświadczyła i odebrała w dniu 8 grudnia 2009r. jego teściowa E. K. Nie była ona przy tym upoważniona do odbioru przesyłek poleconych, a nadto jako osoba w podeszłym wieku nie była świadoma, że takich przesyłek się nie odbiera. Listonosz nie powinien był przekazywać tej przesyłki, a jedynie awizo. Skarżący oświadczył, że w okresie od 4 do 11 grudnia 2009r. przebywał wraz z małżonką w Niemczech w miejscowości Herford. Z tego względu nie mógł odebrać wysłanej do niego przesyłki, co uzasadnia złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 85 powołanej wyżej ustawy czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże Sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 ustawy). Pismo z wnioskiem przywrócenie o terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu. Winę pojmuje się w sposób obiektywny - wymagając od strony staranności. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu przez skarżącego. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. O braku zaś winy można mówić, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uprawdopodobnienie nie wymaga zachowania przepisów o postępowaniu dowodowym, z reguły nie może ono jednak ograniczać się do samych twierdzeń strony. Twierdzenia te stanowią jedynie uzasadnienie wniosku, tj. przytoczenie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wymóg uprawdopodobnienia tych okoliczności oznacza obowiązek ich wykazania, w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. W przeciwnym razie, gdyby uprawdopodobnienie miało ograniczać się do przytoczenia okoliczności stanowiących podstawę wniosku, wprowadzony przez ustawodawcę wymóg uprawdopodobnienia wskazanych okoliczności należałoby uznać za zbędny. W ocenie Sądu, wbrew wymogowi wynikającemu z cytowanego wyżej art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący nie uprawdopodobnił mianowicie, że wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie przez niego terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 listopada 2009r. W szczególności zaś w ocenie Sądu takiej przeszkody nie mógłby stanowić pobyt strony za granicą w okresie od 4 do 11 grudnia 2009r., w sytuacji gdy termin do wniesienia skargi na decyzję upływał w dniu 7 stycznia 2010r. Stosownie do treści art. 42 § 1 Kpa pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Z art. 43 Kpa wynika natomiast, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Stąd też nie potrzebne jest specjalne pełnomocnictwo do odbioru przesyłek poleconych. Nadto zgodnie z art. 44 Kpa listonosz może pozostawić awizo dopiero w razie niemożności doręczenia przesyłki w sposób wskazany w art. 42 i 43. Wskazać jednakże należy, że z akt administracyjnych wynika, że doręczenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 listopada 2009r. nastąpiło w dniu 8 grudnia 2009r., a jej odbiór potwierdził adresat L. W. Nadto należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Stąd też nie było dopuszczalne uwzględnienie wniosku skarżącego o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania go w charakterze strony. Z powyższych względów Sąd oddalił wniosek skarżącego na podstawie art. 86 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.