II SA/Gd 11/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: sędzia WSA Jolanta Górska sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant: Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2004 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia: umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia 5 lipca 2004 r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na podstawie art. 6 ust. l, art. 47 oraz art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.), oraz art. 163 k.p.a., zmienił decyzję własną z dnia 29 maja 2004 r. w sprawie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego i przyznał zasiłki rodzinne na dzieci B. S. odmawiając jednocześnie przyznania dodatku do tych zasiłków z tytułu samotnego wychowania dziecka. W uzasadnieniu wskazano, że z wywiadu środowiskowego i dostarczonych dokumentów wynika, że wnioskodawca B. S. nie spełnia kryteriów do przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowania dzieci, ponieważ zamieszkuje z konkubentem i jednocześnie ojcem dzieci J. S., wobec czego dzieci wychowują się w rodzinie pełnej. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła B. S. kwestionując ustalenia organu co do okoliczności, iż J. S. uczestniczy w wychowaniu dzieci i łoży na ich utrzymanie. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy opisaną wyżej decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Organ odwoławczy ustalił w oparciu o przedłożone dokumenty, że wnioskodawczyni jest panną, ale wychowuje dzieci wspólnie z ich ojcem J. S., a zatem brak jest podstaw do uznania jej za matkę samotnie wychowującą dzieci i przyznanie jej z tego tytułu dodatków. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła B. S. W uzasadnieniu skarżąca podniosła argumenty zawarte w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2006 r. B. S. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) umorzył postępowanie.