II SA/Gd 1103/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. – S.oraz T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 4 września 2024 r., nr SKO Gd/2518/24 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę. Skarżący M. D. i T. S. pismem z 18 października 2024 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 4 września 2024 r., nr SKO Gd/2518/24, wydaną w przedmiocie warunków zabudowy. Jak wynika z akt organu II instancji decyzja ta została doręczona skarżącym za pośrednictwem poczty w dniu 20 września 2024 r. Skarga natomiast została wniesiona przez skarżących w dniu 22 października 2024 r. za pomocą firmy kurierskiej DHL. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.". Przesłankami tymi są: - niewłaściwość sądu (pkt 1), - niezachowanie terminu do wniesienia skargi (pkt 2), - nieuzupełnienie braków formalnych skargi pomimo wezwania (pkt 3), - zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), - brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), - brak naruszonego interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz - niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stwierdzenie wystąpienia którejkolwiek z przesłanek niedopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Skarga wniesiona chociażby jeden dzień po terminie nie może podlegać rozpoznaniu. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 20 września 2024 r., co potwierdzają zawarte w aktach organu II instancji zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłki. W związku z tym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 20 października 2024 r., jednakże z uwagi na fakt, iż dzień ten przypadał w niedzielę, termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 21 października 2024 r. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżący wnieśli skargę w dniu 22 października 2024 r., ponieważ w tym dniu firma kurierska doręczyła organowi II instancji przesyłkę zawierającą skargę (karta 4 akt sądowych), a więc po upływie ww. terminu do jej wniesienia. Należy przy tym wskazać, że stosownie do treści art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z kolei, zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo Pocztowe (Dz.U. z 2023 r., poz. 1640 ze zm.), operator wyznaczony jest wybierany na okres 10 lat przez Prezesa UKE, w drodze decyzji, spośród operatorów pocztowych wyłonionych w drodze konkursu ogłaszanego przez Prezesa UKE. Decyzją z 30 czerwca 2015 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dokonał wyboru Poczty Polskiej S.A. z siedzibą w Warszawie jako operatora wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016 – 2025. Firma kurierska DHL Express, przy pomocy której skarżący nadali skargę, nie jest - ani nie była - operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego. Jak wynika bowiem z przywołanej wyżej decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, operatorem wyznaczonym nadal pozostaje Poczta Polska S.A. Oznacza to, że aby zachować termin do wniesienia skargi skarżący powinni byli złożyć skargę przed jego upływem w siedzibie właściwego organu, albo nadać skargę za pośrednictwem operatora wyznaczonego, tj. Poczty Polskiej S.A. na adres tego organu. Należy przy tym podkreślić, że kwestia ta, w wyniku wniosku Prokuratora Generalnego, została przesądzona uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15, w której wskazano, że: "oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w związku z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie". Tym samym, nawet w przypadku nadania przesyłki za pomocą firmy kurierskiej przed upływem terminu do wniesienia skargi, za datę wniesienia pisma przyjmuje się dzień, w którym pismo to wpłynęło do organu. W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.