II SA/Gd 111/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie budowy obiektu budowlanego oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2007r., na podstawie art. 123 w zw. z art. 97 § 1 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku Z. M. odmówił zawieszenia postępowania prowadzonego w sprawie samowolnej zabudowy działki nr [...] położonej w K. B. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ administracji wskazał, że od 2001r. prowadzone jest postępowanie administracyjne w sprawie wzniesienia przez małżonków M., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, na wskazanej wyżej działce obiektów drewnianych nietrwale związanych z gruntem, przeznaczonych do rekreacji indywidualnej (letniskowej). Przedmiotowe obiekty zrealizowane zostały na działce nr [...] w 1992r. W toku tego postępowania Z. M. złożyła wniosek "o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej działki". PINB wskazał, że przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postępowania administracyjnego określone zostały w przepisie art. 97 § 1 k.p.a. stanowiącego, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie: 1. w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności o których mowa w art. 30 § 5 k.p.a. a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105 k.p.a. ) 2. w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony, 3. w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnej, 4. gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Oceniając wniosek Z. M., w świetle przytoczonego wyżej przepisu prawa organ wskazał, iż nie zachodzą obligatoryjne przesłanki do jego zawieszenia, gdyż jest ona następcą prawnym zmarłego męża, a w sprawie tej nie występuje tzw. zagadnienie wstępne, które winien rozstrzygnąć inny organ lub Sąd. Z. M. wniosła zażalenie, w którym zarzuciła, że w niniejszej sprawie występuje zagadnienie wstępne o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i postępowanie w sprawie samowolnej zabudowy przedmiotowej działki winno być zawieszone do czasu rozstrzygnięcia jej wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla jej działki nr [...] położonej w K. B.. Nie uwzględniając tego zażalenia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy jego rozstrzygnięcia. Organ administracji wskazał, że postępowanie w tej sprawie dotyczy samowoli budowlanej dokonanej w 1992r. i w sprawie tej mają zastosowanie przepisy poprzednio obowiązującego prawa budowlanego. Z. M. wniosła skargę do Sądu, w której ponawiając zarzuty wniosku i zażalenia wywodziła, że istniała określona art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. podstawa do zawieszenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej dokonanej w 1992r. na wskazanej wyżej podstawie prawnej. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Na wstępie wyjaśnić należy skarżącej, że przedmiotem toczącego się przed organem nadzoru budowlanego postępowania jest samowola budowlana dokonana przez skarżącą i żyjącego wówczas jej męża A. M., na działce nr [...] położonej w K. B., polegająca na realizacji na terenie nie przewidzianym pod zabudowę obiektów rekreacyjnych w 1992r. tj. domku letniskowego o konstrukcji drewnianej z dachem dwuspadowym oraz ustępu o konstrukcji drewnianej. Ocena dopuszczalności ewentualnej legalizacji tej samowoli zgodnie z regulacją zawartą w art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) winna być zatem dokonana na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dacie realizacji w warunkach samowoli budowlanej przedmiotowego obiektu rekreacyjnego tj. na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 października 1974r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.). W orzecznictwie NSA oraz Trybunału Konstytucyjnego jednolicie przyjmuje się, że w stosunku do obywatela który, dokonał naruszenia prawa, tj. samowoli budowlanej polegającej na realizacji obiektu budowlanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę mają zastosowanie przepisy tego prawa, które obowiązywało w dacie dokonania samowoli budowlanej tj. w tym przypadku przepisy art. 28 – 40 Prawa budowlanego z 1974r. oraz plan miejscowy obowiązujący dla tego terenu w dacie dokonania samowoli budowlanej. Brak było zatem określonych art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przesłanek do zawieszenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej do czasu rozpatrzenia wniosku skarżącej o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Ponadto skarżąca składając wniosek o zawieszenie postępowania żadnym dokumentem nie wykazała, że takie postępowanie toczyło się przed Wójtem Gminy. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę.