II SA/Gd 112/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść, , , po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 listopada 2001 r., nr [...] w przedmiocie : ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. J. W. wniósł w dniu 11 stycznia 2001 r. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 listopada 2001 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 4 października 2001 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Skarga została wniesiona przez adwokata. W dacie wniesienia skargi obowiązywały przepisy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74 poz. 368 ze zm.) art. 35 ust. 1 tej ustawy stanowił, iż skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Odpis decyzji doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 grudnia 2001 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 11 stycznia 2001 r. Na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 1 lit a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (dz. U. Nr 117 poz 563 ze zm.) od skargi w sprawach z zakresu planowania przestrzennego dotyczących obiektu budowlanego pobierano wpis stały w wysokości 10 zł. Zgodnie z § 8 niniejszego rozporządzenia, wpis ten strona mogła uiścić w kasie sądu, na rachunek bankowy lub znakami opłaty sądowej. Z art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (dz. U.Nr 24, poz. 110 z 1967 r. ze zm.) w związku z art. 36 ust.3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, wynika, iż skarga wniesiona przez adwokata podlegająca opłacie w wysokości stałej, która nie została należycie opłacone podlegała odrzuceniu. Od skargi nie została w chwili jej wniesienia uiszczona opłata stała. Skarżący uiścił wpis od skargi po terminie do wniesienia skargi - w dniu 6 lutego 2002 r. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi został prawomocnie oddalony postanowieniem z dnia 2 marca 2005 r. (vide:postanowienie k. 68) Zgodnie z art. 97 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153 poz. 1271) w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skargi na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej oraz art. 97 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę wniesioną przez adwokata podlegającą opłacie w wysokości stałej, która nie została należycie opłacona. Zgodnie I. art. 86 l lIst l\\Y z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. lI. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). jeżeli strona nie dokol7Clla 11' il'I'/llillit' CI; nn()ści \\ post\,pO\\anill sądowym bez swojej \\iny. sąd na jej \\"niosek postanowi prl:)\\ rÓcenic ll'rminu. Od skar!2.i nic zostaluiszczony w terminie wpis sądowy. V,: dacie \\ niesienia skargi obowiązywaly przepisy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.). A11. 35 ust. l ustawy z dnia 11 maja 1<)95 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym stanowił. iż skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu \\ terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawIe. Na podstawie 3 ust. l pkt l lit a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz. U. Nr 117 poz. 563 ze zm.) od skargi w sprawach z zakresu planowania przestrzennego dotyczących obiektu budowlanego pobierano wpis stały w wysokości 10 zl. Zgodnie z § 8 niniejszego rozporządzenia, wpis ten strona mogła uiścić w kasie sądu. na rachunek bankowy lub znakami opłaty sądowej. Z m1. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 24. poz. 110 z 1967 r. ze zm.) w związku z a11. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, wynika, iż skarga wnoszona przez adwokata podlegająca opłacie w wysokości stałej, która nie jest należycie opłacone podlega odrzuceniu. Od skargi nie została chwili jej wniesienia uiszczona opłata stała. Odpis decyzji doręczono pełnomocnikovvi skarżącego w dniu 12 grudnia 200 l r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 11 stycznia 200 l r. Uiszczenie opłaty w dniu 6 lutego 2002 r. nastąpiło zatem po terminie do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 86 l pra\va o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłankąprzY",irócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Strona wnioskująca o przywrócenie terminu obowiązana jest uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu, w związku z tym powinna ona uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda w zachowaniu terminu była od niej niezależna, powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności i tn\'ala aż do \\ystąp'ienia z wnioskiem o przewrócenie terminu. Brak wmy w uchybieniu terminu \vinien być oceniany w sposób uwzględniający obiek(vwn)' miernik sfarm71105:ci. jakiej można \\')'magać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa uzasadnia przyjęcie jej zawinienia w uchybieniu terminu i oddalenie \vniosku o przywrócenie terminu. Fakt zaniedbania pełnomocnika nie uzasadnia przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu. Wina pełnomocnika strony w uchybieniu terminu jest bowiem tożsama z winą strony postępowania (vide: dotyczące instytucji przywTócenia terminu w postępowaniu cywilnym postanowienia Sądu Najwyższego z dnia ] 5 marca 2000 sygn. akt II CKN 554/00 Lex Nr 51986 oraz z dnia 7 lutego 2000 r. sygn. akt I CKN 1261/99 Prok i Pl'. 2001/4/30). Nieuiszczenie przez pełnomocnik wpisu stałego od skargi było przez niego zawinione. Dołączenie do skargi znaku opłaty skarbowej zamiast sądowej świadczy o braku należytej staranności pełnomocnika, pomyłka taka jest równoznaczna na przykład z błędnym obliczeniem daty upływu terminu do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające przyjęcie braku WIllY strony w uchybieniu terminu do dokonania czynności. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § l prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a coctrario oddalił wniosek.