II SA/Gd 114/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Protokolant Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2008 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej A. F. kwotę 100,- (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2007r. Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 59 § 2 Kpa i art. 134 Kpa odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przez A. F. zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 marca 2006r. nr [...] oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia tego zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 marca 2006r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku nałożonego uprzednio decyzją administracyjną zostało doręczone A. F. zgodnie z art. 44 Kpa z upływem ostatniego dnia okresu 14 dni od daty pierwszego awizowania, tj. w dniu 27 marca 2006r. Zgodnie z art. 144 § 2 Kpa zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 3 kwietnia 2006r. Zażalenie strony, reprezentowanej przez pełnomocnika, zostało wysłane listem poleconym w dniu 22 marca 2007r., tj. po ustawowo określonym terminie. W zażaleniu podniesiono, że z uwagi na czasową nieobecność w kraju właścicieli działek i ich pełnomocnika nie docierały do zainteresowanych informacje o toczących się wobec nich postępowaniach administracyjnych, a także o nałożonych sankcjach. Ponieważ pełnomocnik wnoszący zażalenie pominął prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, organ drugiej instancji w piśmie z dnia 17 października 2007r. zwrócił się z zapytaniem dotyczącym tej kwestii, a także o podanie informacji, kiedy strona dowiedziała się o wydaniu postanowienia przez organ egzekucyjny. W odpowiedzi datowanej na dzień 27 października 2007r. pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu na rozpatrzenie sprawy i jednocześnie poinformował, że o wydaniu postanowienia dowiedział się przypadkowo po terminie ustawowym od osób pośrednich z uwagi na pobyt za granicą. Organ stwierdził, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu wysłania zażalenia, tj. 22 marca 2007r. Prośbę o przywrócenie terminu należało wnieść do dnia 29 marca 2007r. Prośba ta została natomiast wysłana w dniu 29 października 2007r., a więc po ustawowo wyznaczonym terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do art. 58 § 3 Kpa przywrócenie terminu do złożenia do takiej prośby jest niedopuszczalne. W tych okolicznościach organ II instancji w oparciu o art. 59 § 2 Kpa odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, a na podstawie art. 134 Kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku na powyższą decyzję A. F. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Skarżąca stwierdziła, że postanowienie o nałożeniu grzywny nie dotarło do adresata, jego treść nadal jest nieznana, przy czym brak doręczenia nie wynika ze złej woli odbiorcy. Skarżąca studiuje i przebywa za granicą. Również będąca jej pełnomocnikiem matka czasowo przebywa za granicą, co wynika z konieczności pozostawania przy rodzinie. W związku z tym ustalony został w dniu 20 lutego 2000r. adres do korespondencji, który wskazano Urzędowi Miasta W.. W tej sytuacji skarżąca była przekonana, że wszystkie miejscowe władze terenowe są w posiadaniu jej właściwego adresu do korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Skargę wniesiona niniejszej sprawie jest zasadna, choć z innych przyczyn niż w niej podniesione. W niniejszej sprawie organ odwoławczy odmówił przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 marca 2006r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia i w związku z tym stwierdził uchybienie terminu. Przyczyną odmowy przywrócenia terminu było spóźnione złożenie prośby. Organ stwierdził mianowicie, że prośba ta mogła być złożona do dnia 29 marca 2007r., z uwagi na wniesienie zażalenia w dniu 22 marca 2007r., uznając jednocześnie, że w tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu. Z akt administracyjnych wynika, że zażalenie skarżącej zostało wniesione w dniu 22 marca 2007r. Pismem z dnia 17 października 2007r. organ wezwał skarżącą o wskazanie czy jednocześnie z zażaleniem wnosi o przywrócenie terminu do jego wniesienia, a także kiedy dowiedziała się o wydaniu postanowienia, zakreślając termin siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 października 2007r. Skarżąca w piśmie z dnia 27 października 2007r., złożonym 29 października 2007r. (data nadania), wskazała, że wnosi o przywrócenie terminu. Jednocześnie poinformowała, że o wydaniu postanowienia dowiedziała się przypadkowo. Pismo skarżącej z dnia 27 października 2007r. zawierające wniosek o przywrócenie terminu stanowi uzupełnienie wniesionego dnia 22 marca 2007r. zażalenia właśnie o tenże wniosek. Jest to zgodne zarówno z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego jak i treścią wystosowanego przez organ pisma, które zawierało wezwanie do sprecyzowania zażalenia poprzez podanie czy skarżąca jednocześnie z zażaleniem wnosi o przywrócenie terminu. Wskazać bowiem należy, że stosownie do treści art. 64 § 2 Kpa jeżeli podanie nie czyni zadość innym (niż brak adresu wnoszącego) wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Oczywistym jest w takiej sytuacji, że uzupełnienie braków dotyczy pierwotnego pisma i wywołuje skutki od daty wniesienia tego pisma. Skoro zatem skarżąca wezwana została w toku postępowania zażaleniowego do sprecyzowania tego zażalenia i złożyła wymagane przez organ oświadczenie w wyznaczonym terminie, należy uznać, że w dniu 22 marca 2007r. złożyła zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Wskazane przez organ okoliczności nie mogły stanowić podstawy odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Zaskarżone postanowienie zapadło zatem z naruszeniem art. 58 § 2 Kpa. Skutkiem zaś tego wadliwe jest również rozstrzygnięcie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, jako że powinno je poprzedzać rozpatrzenie prośby o przywrócenie terminu. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie. Wobec uwzględnienia skargi Sąd na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania przyjmując stosownie do treści art. 205 § 1 tej ustawy, że na koszty te składa się uiszczony przez skarżącą wpis sądowy. Z uwagi na uwzględnienie skargi sprawa będzie ponownie rozpoznawana przez organ odwoławczy, który winien uwzględnić powyższe uwagi przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.