II SA/Gd 1164/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Asesor WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi M. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 19 września 2023 r. nr SKO Gd/4421/22 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz skarżącej M. F. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarga M. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 19 września 2023 r. o nr o nr SKO Gd/4421/22 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej została wniesiona w następującym stanie sprawy: Prezydent Miasta Starogard Gdański, działając z urzędu, decyzją z dnia 25 maja 2021 r. (nr OPS.SS.5026.DPS.OZ.1584.2021) wydaną wobec M. F., dalej również jako strona lub skarżąca, ustalił wysokość obciążającej stronę odpłatności za pobyt jej matki, I. W. w domu Pomocy Społecznej w S. w kwocie 2 785,85 zł miesięcznie (pkt 1). Organ orzekł ponadto, że ww. odpłatność należy uiszczać do 10 dnia każdego miesiąca z góry, począwszy od 1 marca 2021 r. na wskazany rachunek bankowy (pkt 2). W punkcie 3 decyzji orzeczono, że należność za okres od dnia 1 marca 2021 r. do 30 czerwca 2021 r. należy wpłacić w terminie do 30 czerwca 2021 r. Decyzją z dnia 29 września 2021 r. (nr SKO Gd/3750/21) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji w zakresie punktu 1 i 2, to jest w zakresie dotyczącym ustalenia wysokości obciążającej M. F. odpłatności za pobyt jej matki w Domu Pomocy Społecznej w S. w miesięcznej wysokości 2 785,85 zł, począwszy do dnia 1 marca 2021 r. z obowiązkiem zapłaty z góry do 10 dnia każdego miesiąca. Na mocy art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylono zaś punkt 3 zaskarżonej decyzji, nakazujący stronie dokonanie płatności za okres od 1 marca 2021 r. do 30 czerwca 2021 r. w terminie do 30 czerwca 2021 r. i w tym zakresie umorzono postępowanie jako bezprzedmiotowe. Na decyzję tą wniesiono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 16 lutego 2023 r. sygn. akt III SA/Gd 1146/21 oddalił skargę. Decyzją z dnia 30 czerwca 2022 r. o nr OPS.SS.5026.DPS.OZ.1583.2022 organ I instancji zmienił decyzję OPS.SS.5026.DPS.OZ.1584.2021 z dnia 25 maja 2021 r. dot. ustalenia wysokości odpłatności za pobyt matki skarżącej w Domu Pomocy Społecznej w S. Wysokość obciążenia została ustalona na: od 1 marca 2021 r. do 31 stycznia 2022 r. w wysokości 1049,60 zł miesięcznie; od 1 lutego 2022 r. do 28 lutego 2022 r. w wysokości 1020,89 zł; od 1 marca 2022 r. do 31 marca 2022 r. w wysokości 1186,60 zł; od 1 kwietnia 2022 r. w wysokości 1164,10 zł miesięcznie. Organ orzekł ponadto, że ww. odpłatność należy uiszczać do 10 dnia każdego miesiąca z góry, począwszy od 1 marca 2021 r. na wskazany rachunek bankowy. W punkcie 3 decyzji orzeczono, że należność za okres od dnia 1 marca 2021 r. do 30 czerwca 2021 r. należy wpłacić w terminie do 31 lipca 2022 r. W decyzji tej skarżąca została również pouczona o czternastodniowym terminie do wniesienia odwołania. Przesyłka zawierająca powyższą decyzję została doręczona 16 lipca 2022 r. Od decyzji organu I instancji skarżąca wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, wnosząc o jej zmianę poprzez zwolnienie jej z obowiązku odpłatności pobytu matki w Domu Pomocy Społecznej, względnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Jak wskazała skarżąca nie jest ona w stanie ponieść tego wydatku bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Skarżąca przesłała dwa pisma zawierające odwołanie o takiej same treści. Jedno zostało nadane w dniu 1 sierpnia 2022 r. w placówce Poczty Polskiej nie zawierające własnoręcznego podpisu, a drugie zostało nadane w Wielkiej Brytanii w dniu 1 sierpnia 2022 r. i zawierało własnoręczny podpis. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 września 2023 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że decyzja organu I instancji została doręczona 16 lipca 2022 r. i strona została prawidłowo pouczona o prawie do złożenia odwołania w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Zdaniem Kolegium termin do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji upływał z dniem 30 lipca 2022 r. Dalej w uzasadnieniu podaje, że strona odwołanie od decyzji sporządziła w dniu 28 lipca 2022 r. (data na odwołaniu), jednak złożyła je na Poczcie Polskiej w Starogardzie Gdańskim dopiero w dniu 1 sierpnia 2022 r. (dowód: pieczęć z datą na kopercie z odwołaniem), a więc z uchybieniem terminu. Nie zgadzając się ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisu art. 57 k.p.a.. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie organowi sprawy, celem dalszego jej prowadzenia oraz o zasądzenie od organu ewentualnych kosztów procesu, w przypadku, gdy takie koszty powstaną. W uzasadnieniu skargi strona podała, że doręczenie nastąpiło w dniu 16 lipca 2022 r., czyli w sobotę. Odwołanie od decyzji z dnia 30 czerwca 2022 r. nadane zostało listem poleconym na adres organu I instancji w dniu 1 sierpnia 2022 r., przesyłką poleconą, a więc z zachowaniem czternastodniowego terminu od doręczenia decyzji. Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Jako że decyzja została doręczona w sobotę 16 lipca 2022 r., to koniec czternastodniowego terminu do złożenia odwołania przypadał również na sobotę. Skarżąca przyjęła, że termin do złożenia odwołania upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą, i odwołanie złożyła w poniedziałek, tj. 1 sierpnia 2022 r. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżąca trafnie wskazała, iż w sytuacji, gdy decyzję organu I instancji odebrała w sobotę w dniu 16 lipca 2022 r., to termin do złożenia odwołania nie upłynął w sobotę, dnia 30 lipca 2022 r., ale zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a. dopiero w poniedziałek w dniu 1 sierpnia 2022r. Strona odwołanie złożyła w tym dniu, a więc z zachowaniem terminu. Jednocześnie Kolegium wyjaśnia, iż nie mogło uwzględnić skargi w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.) albowiem skarga nie została podpisana i nadanie jej dalszego biegu, możliwe będzie dopiero po uzupełnieniu tego braku formalnego na wezwanie Sądu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o uwzględnienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium w Gdańsku z dnia 19 września 2023 r. stwierdzające uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Starogard Gdański z dnia 30 czerwca 2022r. w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775) – dalej jako "K.p.a.", zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W przedmiotowej sprawie jak wynika z akt sprawy decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej w dniu 16 lipca 2022 r. Stosownie do art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Przy czym zauważyć należy, że zgodnie 57 § 4 K.p.a., jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. W przedmiotowej sprawie koniec 14-dniowego terminu na wniesienie odwołania przez skarżącą przypadał na sobotę 30 lipca 2022 r. Zatem upływ terminu do wniesienia odwołania upływał w poniedziałek 1 sierpnia 2022 r. Przepis art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Skarżąca nadała odwołanie od decyzji organu I instancji listem poleconym w dniu 1 sierpnia 2022 r. Tym samym wbrew stanowisku organu zachowała termin do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz.1634) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 tej ustawy.