II SA/Gd 12/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 września 2004 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Decyzją z dnia 13 września 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. J. od decyzji Kierownika Działu Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia 23 stycznia 2001 r. nr [...] w sprawie zasiłku celowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że wnioskiem z dnia 20 grudnia 2000 r. M. J. zwróciła się o przyznanie pomocy materialnej "w związku z niewystarczającymi środkami utrzymania". Organ pierwszej instancji, decyzją nr [...] z dnia 23 stycznia 2001 r. przyznał wnioskodawczyni pomoc w postaci zasiłku celowego w kwocie 140 zł na częściowe pokrycie wydatków związanych z potrzebami bieżącymi. Od decyzji tej odwołała się M. J., wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdyż w grudniu została okradziona. Rozpatrując przedmiotową sprawę Kolegium, decyzją z dnia 13 marca 2001 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, uznając, że wydana została zgodnie z przepisami o pomocy społecznej. Decyzję powyższą zaskarżyła do sądu M. J., podnosząc, że w odwołaniu domagała się ponownego rozpatrzenia sprawy pod kątem przyznania zasiłku okresowego. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wobec braku środków finansowych na zasiłki okresowe organ pierwszej instancji prawidłowo przyznał zasiłek celowy, co jednak nie zwalniało go z obowiązku wydania decyzji (odmownej) zgodnie z wnioskiem strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpatrując wniesioną skargę, wyrokiem z dnia 6 maja 2004 r. w sprawie II SA/Gd 1536/01 uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając że nie może ona być wykonywana. Wobec powyższego, rozpatrując sprawę ponownie, Kolegium decyzją z dnia 13 września 2004 r. uchyliło decyzję Kierownika Działu Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia 23 stycznia 2001 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Kolegium wskazało, opierając się na wytycznych sformułowanych w treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, że przy tak niejasnym sformułowaniu wniosku, organ pierwszej instancji winien był doprowadzić do jego sprecyzowania, czego jednak nie uczynił, przyznając odwołującej zasiłek celowy. Brak ustaleń co do treści wniosku uniemożliwia organowi odwoławczemu ocenę rozstrzygnięcia co do jego zasadności i zgodności z prawem. Skargę na powyższą decyzję złożyła M. J., domagając się podjęcia stanowczych działań wobec instytucji niewykonujących wyroku sądowego, zapadłego w niniejszej sprawie w dniu 6 maja 2004 r. Skarżąca wskazała na opieszałość urzędów w zakresie załatwiania spraw administracyjnych, a zwłaszcza tej, która jest przedmiotem niniejszego postępowania, wszczętej na skutek jej wniosku z dnia 23 stycznia 2001 r. Nadto, skarżąca podnosi, że mimo jasnych procedur, wyznaczających tryb pracy urzędników i załatwiania spraw administracyjnych, nie są one przez nich prawidłowo stosowane. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. W treści uzasadnienia organ podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz podał, że skarżąca unika kontaktu z pracownikami organu pierwszej instancji, uniemożliwiając przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, niezbędnego do wydania decyzji merytorycznej w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Z treści skargi wywieść można, że skarżąca kwestionuje zaskarżone rozstrzygnięcie w zakresie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Wskazać zatem należy, że w wyroku z dnia 6 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 marca 2001 r. nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że organ pierwszej instancji nie wyjaśnił jaka była rzeczywista wola wnioskodawczyni w zakresie rodzaju świadczenia, którego uzyskania oczekiwała od organów pomocy społecznej. Nadto, Sąd wskazał, że organ zaniechał przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w przedmiocie okoliczności przytoczonych przez stronę, które mogłyby mieć istotny wpływ na sposób rozstrzygnięcia analizowanej sprawy administracyjnej. Sąd też stwierdził, biorąc pod uwagę wskazane uchybienia, że w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy winien był, w trybie art. 138 § 3 k.p.a., uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zgodnie z treścią art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna w rozumieniu cytowanego przepisu, to wyjaśnienie przez sąd istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku, a więc nie tylko sama wykładnia w ścisłym tego słowa znaczeniu. Ocena ta może odnosić się zarówno do przepisów prawa materialnego, jak i prawa procesowego. Kierując się dyspozycją wskazanego przepisu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w decyzji z dnia 13 września 2004 r., uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w trybie art. 138 § 3 k.p.a. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, zgodnie z wytycznymi zawartymi w treści wyże cytowanego wyroku sądu administracyjnego. Wskazać zatem należy – wbrew twierdzeniom skargi – że postępowanie organu odwoławczego w niniejszej sprawie jest zgodne z prawem. Sprawa ta zatem będzie ponownie rozpatrzona przez organ pierwszej instancji, z uwzględnieniem wytycznych sformułowanych przez sąd administracyjny w wyroku z dnia 6 maja 2004 r. Od wydanego rozstrzygnięcia skarżącej ponownie służyć będą wszelkie środki odwoławcze, pozwalające na weryfikację zasadności wydanej decyzji administracyjnej w toku postępowania administracyjnego oraz jej legalności – w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Mając na uwadze powyższe i fakt, że zarzuty skarżącej nie znalazły uzasadnienia w niniejszej sprawie Sąd, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.