II SA/Gd 120/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia odmówić J. G. przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 marca 2007 r. Postanowieniem z dnia 20 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił J.G. przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało doręczone na adres skarżącego i odebrane przez jego żonę w dniu 28 marca 2007 r. (dowód: zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki – k. 159 akt sprawy). W dniu 19 października 2007 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na powyższe postanowienie. W treści tego pisma wskazał, że powodem uchybienia terminowi był jego zły stan zdrowia oraz to, że ze względu na wiek nie jest w stanie samodzielnie bez ograniczeń poruszać się. Podał też, że obecnie jego stan zdrowia się poprawił na tyle, że zdecydował się na złożenie zażalenia. Wraz z wnioskiem skarżący złożył zażalenie. W piśmie z dnia 6 listopada 2007 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o uprawdopodobnienie istnienia okoliczności wskazujących na brak winy w przekroczeniu o 6 miesięcy terminu do złożenia zażalenia, jak też daty ustania tych okoliczności – w terminie 14 dni pod rygorem nieuwzględnienia wniosku. W odpowiedzi na powyższe skarżący doręczył pismo wraz ze skierowaniami do Poradni Chirurgii AMG oraz do Poradni Dermatologii – oba z 1 marca 2007 r. Nadto, skarżący załączył dokument z badania tętnic szyjnych przy pomocy USG oraz audiogram. W treści pisma skarżący wyjaśnił, że w wieku 80 lat przy zatorze tętnic nie jest w stanie w pewnych okresach poruszać się ani też podejmować jakichkolwiek decyzji. Obecnie oczekuje na wykonanie badania, które miało zostać przeprowadzone w marcu 2007 r., ale na skutek kolejki, strajku lekarzy termin został ustalony ostatecznie na dzień 3 grudnia 2007 r. Powyższe sprawiło, że w okresie od marca 2007 r. do października skarżący nie był zdolny w pełni samodzielnie egzystować. W dniach 14-15 października 2007 r. stan jego zdrowia na tyle się poprawił, że był zdolny do napisania wniosku i wysłania go. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje: Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, aby niezachowanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Skarżącemu skutecznie doręczono postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy w dniu 28 marca 2007 r. (do rąk żony) oraz prawidłowo pouczono o sposobie i terminie wniesienia zażalenia do Sądu. Natomiast przedstawione przez niego zaświadczenia lekarskie potwierdzają jedynie fakt, iż skarżący leczy się i pozostaje pod stałą opieką specjalistów. Zły stan jego zdrowia nie budzi wątpliwości, co potwierdza dokumentacja dołączona do akt sprawy. Jednakże z dokumentów tych nie wynika w żaden sposób, by skarżący był niezdolny do samodzielnej egzystencji. Szczególną dolegliwością strony, na którą się uskarża, jest zator tętnic. Fakt ten jednakże nie stanowi obiektywnego usprawiedliwienia dla spóźnienia skarżącego ze złożeniem zażalenia przez okres ponad 6 miesięcy, tym bardziej, że – jak wynika z pisma skarżącego z dnia 15 listopada 2007 r. – poprawa jego stanu zdrowia nastąpiła w połowie października 2007 r. – mimo braku przeprowadzenia badania usuwającego skutki zatoru tętnic, które zostało przewidziane na dzień 3 grudnia 2007 r. Skarżący jest niewątpliwie osobą schorowaną, w podeszłym wieku, jednak choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwiła podjęcie czynności procesowych. Samo złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być traktowane jako usprawiedliwiające bezczynność strony, tym bardziej, gdy strona ma możliwość posłużenia się osobami trzecimi (w przypadku skarżącego – np.: żoną, będącą dorosłym domownikiem) w dokonywaniu pewnych czynności związanych z uczestniczeniem w postępowaniu. Z przedłożonych dokumentów nie wynika zatem, aby przez okres przewidziany do wniesienia zażalenia, a także w okresie 6 miesięcy po jego wydaniu, skarżący nie był zdolny z powodu swych schorzeń do napisania i wysłania środka odwoławczego do Sądu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.