II SA/Gd 122/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 lutego 2012r., Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. S. kwotę 1200zł ( jeden tysiąc dwieście)złotych tytułem kosztów postępowania. Decyzją z 29 lutego 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania R. S. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia 12 stycznia 2012r. o ustaleniu na kwotę 5700zł opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej podziałem, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Na w/w decyzję z dnia 29 lutego 2012r. wniesiono skargę do tut. Sądu. Przed jej przekazaniem Sądowi organ w ramach tzw. autokontroli, tj. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnił skargę i decyzją z dnia 17 września 2012r. o numerze [...] uchylił decyzję własną będącą przedmiotem wniesionej skargi oraz uchylił w całości decyzję z dnia 12 stycznia 2012r. Burmistrza Miasta w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. Wskazany przepis art. 54 § 3 stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Sąd ustalił, że na decyzję autokontrolą nie wniesiono skargi do sądu administracyjnego. W powyższych okolicznościach postępowanie ze skargi R. S. na decyzję z 29 lutego 2012r. podlega umorzeniu z powodu jego bezprzedmiotowości. Wskazać bowiem należy, że przedmiotem skargi nie jest sama sprawa administracyjna w której brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia właściwego organu administracji publicznej, ale prawidłowość rozstrzygnięcia wydanego w następstwie przeprowadzonego przez organy obu instancji postępowania. Wskutek więc jego wyeliminowania przez organ, kontynuowanie dalszego postępowania w sprawie i rozpoznawanie skargi staje się bezprzedmiotowe. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w punkcie pierwszym w sentencji. Zgodnie z art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Wobec powyższego na podstawie art. 200 i art. 201 §1 w zw. z art. 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.), Sąd zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie 1200zł, stanowiących równowartość kosztów zastępstwa procesowego. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości stawka minimalna wynagrodzenia radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżania jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sporu powyżej 5.000do 10.000 wynosi 1200zł.