II SA/Gd 1258/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Marek Gorski Sędziowie: sędzia NSA Anna Orłowska asesor WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Robert Daduń po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody z dnia 19 sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie prawa do świadczenia przedemerytalnego oddala skargę. 3 II SA/Gd 1258/03 Uzasadnienie Decyzją z dnia 19 sierpnia 2003 r. Nr [...] Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 37k ust. l, art. 371 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z późno zm.) w związku z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz.U. Nr 154, poz. 1793) oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu raz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. Nr 6, poz. 65) po rozpatrzeniu odwołania J. J. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 24 lipca 2003 r. Nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 23 lipca 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że w dniu 22 lipca 2003 r. J. J. złożył wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego z uwagi na ukończenie 55 lat. Stosownie do treści art. 37k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do 12.01.2002 r. świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli: 1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, lub 2) w roku kalendarzowym, w którym został rozwiązany stosunek pracy lub stosunek służbowy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, ukończyła co najmniej 55 lat kobieta i 60 lat mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, lub 3) do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub 4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący, co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1 ze zm.). Od dnia 01.01.2002 r. uległy zmianie punkty 2 i 3 artykułu 37k przedmiotowej ustawy obecnie stanowią one, że: pkt 2 do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub pkt 3 do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn. Art. 371 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do 12.01.2002 r. mówił, że prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przysługuje na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku lub zasiłku przedemerytalnego posiadała lub spełniła warunki do ich nabycia; do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zalicza się okres aktualnie pobieranego zasiłku. Natomiast zgodnie z postanowieniami art. 371 ust. 1 tej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 13.01.2002 r. prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek tej osoby. Zgodnie zaś z treścią art. 11 ust. 2 ustawy zmieniającej wskazanej w podstawie prawnej decyzji, osoby które przed dniem wejścia w życie tego aktu prawnego (01.01.2002 r.) zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniły warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub stypendium nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach. Art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej z 20.12.2002 r. przywołanej w sentencji decyzji stanowi, że prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia spełnili warunki do ich nabycia. Następnie stwierdzono, że w dniu rejestracji w Urzędzie Pracy J. J. nie spełniał określonych wyżej przesłanek pozwalających na przyznanie świadczenia przedemerytalnego, a zatem postępowanie organu I instancji zostało uznane za prawidłowe. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł J. J. stwierdzając, że w chwili złożenia wniosku spełniał kryteria określone w art. 37 k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku, w związku z tym uważa, że różnicowanie ludzi w zależności od tego kiedy zarejestrowali się jako bezrobotni jest niczym nie uzasadnionym różnicowaniem obywateli. Ponadto na rozprawie skarżący stwierdził, że przez cały 2002r. był zatrudniony na podstawie umowy zlecenia, a jego miesięczne wynagrodzenie z tego tytułu wynosiło ok. 380 zł. W odpowiedzi na powyższą skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270). Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W rozpatrywanej sprawie bezsporne są okoliczności stanu faktycznego, z których wynika, że J. J. urodził się 20.01.1948r., nabył status osoby bezrobotnej od dnia 5 października 2001r., posiadał udokumentowany okres uprawniający do nabycia uprawnień emerytalnych wynoszący 37 lat, 11 miesięcy i 24 dni. Sporna natomiast pozostaje kwestia przepisów, które powinny stanowić podstawę merytorycznego rozpoznania sprawy. Art. 37k ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w dacie rejestracji skarżącego stanowił, że prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która w przypadku kobiety osiągnęła wiek 58 lat lub w przypadku mężczyzny wiek 63 lat. J. J. kryterium tego nie spełniał, w związku z czym nie mógł otrzymać tego świadczenia. Natomiast w dacie złożenia wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego, to jest 22 lipca 2003 r. art. 37k ust. 1 pkt 2 ustawy określał, że prawo to przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna. Z porównania postanowień powyższych przepisów wynika, że w sposób istotny zostało zmienione kryterium wiekowe upoważniające do otrzymania świadczenia przedemerytalnego. W związku z tym istotną okolicznością staje się ustalenie do jakich stanów faktycznych znajdował zastosowanie art. 37k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku przez J. J.. Reguły te zostały określone wart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty, który stanowi, że prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązujących w dniu 31 grudnia 2001 r. przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia. Natomiast wart. 11 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół, określono, że osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub stypendium zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach. Pierwszy z tych aktów prawnych opublikowany był w Dzienniku Ustaw z 22 stycznia 2003 r., drugi w Dzienniku Ustaw z dnia 29 grudnia 2001 r. Natomiast J. J. w urzędzie pracy zarejestrował się w dniu 4 października 2001 r. Dlatego też należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie organy administracji prawidłowo zastosowały przepisy intertemporalne przyjmując, że sprawa J. J. powinna być rozpoznana według przepisów obowiązujących w dacie rejestracji jako osoba bezrobotna, a nie tych obowiązujących w dacie złożenia wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Również zarzut skarżącego podniesiony na rozprawie, że przez cały 2002 rok wykonywał prace na podstawie zlecenia, a zatem powinny do niego znajdować zastosowanie przepisy późniejsze, nie może zasługiwać na uwzględnienie. Okolicznością istotną w sprawie jest nabycie statusu osoby bezrobotnej. J. J. nabył go z dniem 5 października 2001 r. i wykonywanie prac o charakterze dorywczym nie miało wpływu na tą przesłankę, gdyż świadczenie "pracy" w zakresie określonym przez' skarżącego nie miało wpływu na status osoby bezrobotnej. Dlatego też mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.