II SA/Gd 127/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 7 lipca 2004 r., Nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich postanawia odrzucić wniosek skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2006 r. w sprawie II SA/Gd 566/04. Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2006 r. w sprawie II SA/Gd 566/04 tut. Sąd oddalił skargę J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 7 lipca 2004 r. Z akt tej sprawy wynika, że kontrolowana przez sąd decyzja podjęta była na podstawie art. 154 § 1 kpa i odmawiała uchylenia wcześniejszej decyzji tego organu z dnia 28 grudnia 1998 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 22 maja 1998 r. pozbawiających skarżącego uprawnień kombatanckich. Wskazać trzeba, że w/w decyzje w przedmiocie pozbawienia skarżącego uprawnień kombatanckich również były przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku, który wyrokiem dnia 27 kwietnia 2000 r. w sprawie II SA/Gd 289/99 oddalił wniesioną na nie skargę J. S. W dniu 6 marca 2009 r. skarżący J. S. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 22 czerwca 2006 r. wskazując jako podstawę wznowienia artykuł 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oznaczanej dalej jako p.p.s.a.. Wyjaśnił, że "odkrył okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy po rozmowie przeprowadzonej w sekretariacie sądu w dniu 24 lutego 2009 r." W uzasadnieniu powołał się na swój zły stan zdrowia, który utrudniał mu wcześniejsze podjęcie starań o przywrócenie uprawnień kombatanckich. Wskazał, że to dokonana przez niego po wizycie w sekretariacie sądu "ponowna analiza dokumentów przyczyniła się do wykrycia okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy". Następnie skarżący bardzo obszernie przedstawił i udokumentował zarówno stan swojego zdrowia jak i inne okoliczności ze swojego życia mające wskazywać na niezasadność podjętych przez organ decyzji pozbawiających go uprawnień kombatanckich. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W niniejszej sprawie skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Należy wyjaśnić, że wskazanie w treści wniosku o wznowienie postępowania przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wymienia przywołaną podstawę wznowienia nie jest równoznaczne z oparciem skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Sąd na posiedzeniu niejawnym jest zobligowany i uprawniony do zbadania wskazanej podstawy w aspekcie okoliczności podnoszonych we wniosku. W przypadku bowiem stwierdzenia, że wskazywana podstawa wznowienia w rzeczywistości nie występuje należy uznać, iż skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący zaistnienia tej podstawy upatruje w przedstawieniu Sądowi - w sposób szerszy i pełniejszy niż w dotychczasowych postępowaniach sądowoadministracyjnych - faktów i okoliczności ze swojego życia oraz w przedłożeniu dokumentów ( zaświadczeń o stanie zdrowia, pism, zaświadczeń, zdjęć ), którymi dysponował od czasu ich wytworzenia tj. powstania, jednak - jak wyjaśnił w skardze - "nigdy ich nie powoływał, albowiem nie zdawał sobie sprawy, że mogą one mieć znaczenie procesowe". Otóż wyjaśnić trzeba skarżącemu, że wskazywana przez niego podstawa wznowienia z art. 273 § 2 ustawy tj. wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu odnosi się tylko do takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych z których strona nie mogła skorzystać, ale dlatego że nie były one jej znane. W przedmiotowej sprawie natomiast wszystkie podane przez skarżącego okoliczności - pomijając już ich wątpliwy wpływ na wynik sprawy II SA/Gd 566/04 - musiały być znane skarżącemu, albowiem dotyczą faktów z jego życia. Również przedłożone wraz z wnioskiem dokumenty znajdowały się w posiadaniu skarżącego od zawsze tj. już w czasie trwania poprzedniego postępowania sądowego, niektóre z nich nawet były przedłożone do sprawy II SA/Gd 566/04 ( np. zaświadczenie z Centralnego Archiwum Wojskowego z dnia 25 lutego 1997 r. i karty informacyjne z leczenia szpitalnego ). Argumentacja skarżącego podana w skardze o wznowienie postępowania w istocie stanowi powtórzenie i rozwinięcie skargi wniesionej w sprawie II SA/Gd 566/04. Instytucja wznowienia postępowania nie służy natomiast ponownemu rozpatrywaniu sprawy na skutek takich nowych okoliczności i środków dowodowych, które strona znała, lecz nie uważała za celowe ich ujawnienie i powołanie z tego względu że nie sądziła, iż mogłyby one mieć znaczenie procesowe. Wobec powyższego Sąd uznał, że wniesiona skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Okoliczność ta skutkuje odrzuceniem wniosku stosownie do przytoczonego na wstępie art. 280 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.