II SA/Gd 1282/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ż., S. Ż. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 10 października 2024 r. nr WI-III.7821.1.32.2022.EK w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. A. Ż. i S. Ż. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 10 października 2024 r., którą w części uchylił i orzekł co do istoty, a w części utrzymał w mocy decyzję Starosty Puckiego z dnia 30 września 2022 r. o nr AB/RW-6740/179/22/K zezwalającej na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie [...]. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 16 grudnia 2024 r. wezwano każdego ze skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie ich numerów PESEL oraz złożenie jednego odpisu skargi wraz z załącznikami, przy czym poinformowano, że nadesłanie jednego odpisu skargi wraz z załącznikami przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego nadesłania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnym zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, przy czym poinformowano, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba ww. wezwania zostały doręczone skarżącemu S. Ż. w dniu 23 grudnia 2024 r. (vide: k. nr 25 akt), a zatem 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu upłynął skarżącemu w dniu 30 grudnia 2024 r. Oba ww. wezwania zostały doręczone skarżącej A. Ż. w dniu 30 grudnia 2024 r. (vide: k. nr 25 akt), a zatem 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu upłynął skarżącej w dniu 7 stycznia 2025 r. (Termin ten powinien upłynąć w dniu 6 stycznia, ale z uwagi na treść art. 83 § 2 p.p.s.a., skoro jest to dzień ustawowo wolny od pracy, to za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy.) Jak wynika z akt sprawy w dniu 30 grudnia 2024 r. na rachunek bankowy tut. Sądu wpłynęła od skarżącego kwota 500 zł (vide: k. nr 26 akt sądowych). Z kolei w dniu 9 stycznia 2025 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo z dnia 3 stycznia 2025 r. od Wojewody Pomorskiego, przy którym organ odwoławczy przesłał pismo skarżących z dnia 30 grudnia 2024 r. zawierające numery PESEL obojga skarżących, potwierdzenie wykonania przelewu oraz odpis skargi (vide: k. nr 28-32 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymogów jest – stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. – wskazanie, gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Natomiast w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z kolei w myśl art. 230 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skutkiem nieuiszczenia, pomimo wezwania, wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W związku z tym, że skarżący wnieśli skargę nie wskazując swoich numerów PESEL, nie nadsyłając jednego odpisu skargi wraz z załącznikami i nie uiszczając wpisu sądowego Sąd prawidłowo wezwał każdego ze skarżących do usunięcia ww. braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami kluczowe dla nadania skardze biegu przez sąd jest nie tylko usunięcie braków formalnych, ale również uczynienie tego w ustawowym terminie, bowiem czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się co do zasady według przepisów prawa cywilnego (art. 83 § 1 p.p.s.a.), zatem termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, a jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 Kodeksu cywilnego). Dochowanie przez stronę terminu oznacza, że składa ona pismo osobiście w siedzibie sądu najpóźniej w ostatnim dniu terminu. W przypadku wnoszenia pisma w formie dokumentu elektronicznego datą wniesienia takiego pisma jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data wprowadzenia pisma do systemu teleinformatycznego sądu lub właściwego organu (art. 83 § 5 p.p.s.a.). Ponadto, oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Jednakże podkreślić należy, że oddanie pisma w placówce pocztowej odniesienie opisany wyżej skutek tylko i wyłącznie wówczas, gdy pismo zostanie nadane do właściwego sądu. Moment wniesienia pisma został przez ustawodawcę utożsamiony z momentem oddania tego pisma w urzędzie pocztowym, ale aby to oddanie pisma w urzędzie pocztowym odniosło skutek prawnoprocesowy kluczowe jest zaadresowanie go do sądu administracyjnego, przed którym toczy się postępowanie sądowe i który wezwał strony do wykonania zarządzeń. Dopiero bowiem prawidłowe zaadresowanie, a następnie oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym, będzie równoznaczne z wniesieniem go do właściwego sądu. W sytuacji wniesienia pisma, którego adresatem jest sąd, do niewłaściwego podmiotu (do organu zamiast do sądu) przepisy ustawy nie przewidują, jak to ma miejsce w przypadku skargi, modyfikacji od zasady wnoszenia skargi do właściwego podmiotu (por. art. 53 § 4 p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (zamiast do organu). Zgodnie z wymienionym przepisem sąd niezwłocznie przesyła wówczas skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął czynność, która jest przedmiotem skargi, a termin uważa się za zachowany. Natomiast żaden przepis dotyczący usuwania braków formalnych skargi nie przewiduje możliwości zachowania terminu do wniesienia takiego pisma na skutek złożenia go w terminie w organie administracji, zamiast bezpośrednio w sądzie. W konsekwencji, za datę wniesienia takiego pisma należy w takiej sytuacji uznać datę przekazania tego pisma przez organ do sądu, co w okolicznościach niniejszej sprawy nastąpiło 9 stycznia 2025 r., a więc z uchybieniem ustawowego 7-dniowego terminu dla każdego ze skarżących. Biorąc pod uwagę powyższe oboje skarżący nie dochowali ustawowego 7-dniowego terminu do usunięcia braków formalnych ich skargi, co w świetle powołanych wyżej przepisów skutkuje odrzuceniem ich skargi. Niezależnie od powyższego, zauważyć również należy, że w ocenie tut. Sądu skarżący nie dopełnili także obowiązku nadesłania odpisu ich skargi z dnia 4 listopada 2024 r. wraz z załącznikami (do skargi załączono: pismo skarżących z tej samej daty do Wójta Gminy Kosakowo oraz kopię decyzji Wójta Gminy Kosakowo z dnia 23 marca 2018 r. wyrażającej zgodę na lokalizację zjazdu z drogi gminnej; vide: k. nr 2-7 akt sądowych). Natomiast odpis skargi nadesłany przy piśmie skarżących z dnia 30 grudnia 2024 r. nie zawiera załączników, a jego treść nie jest tożsama z treścią skargi znajdującej się w aktach sprawy, m.in. zawiera inne dane skarżących (w oryginale skargi znajduje się odniesienie do miejsca zatrudnienia skarżącej i skarżącego, a w odpisie ograniczono się jedynie do imienia i nazwiska skarżących oraz ich adresu), ma inny układ graficzny, a na stronie drugiej u góry w oryginale napisano "Wnosimy", a w odpisie "Wnoszę". W tej sytuacji należy uznać, że nadesłane pismo nie jest odpisem, lecz podobnym pismem, a także nie zawiera załączników. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.