II SA/Gd 129/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2014 r., nr [...] w nałożenia obowiązku przedstawienia określonych dokumentów dotyczących wybudowanego obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. Z. R. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę. Z jej treści wynika, że skarży postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2014 r., nr [...], którym nałożono na skarżącego obowiązek przedstawienia szeregu dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje. Jak wynika z okoliczności sprawy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane przez organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji w postępowaniu legalizacyjnym, w oparciu o przepis art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, ze zm.) oraz na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267). Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, którego działania skarga dotyczy, wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości, jest dla sądu wiążące. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie nie pozostaje w ramach kognicji wynikającej z przytoczonego przepisu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przede wszystkim nie jest to postanowienie, na które służy zażalenie, bowiem art. 48 ustawy Prawo budowlane nie przewiduje zaskarżalności postanowienia wydanego w trybie ust. 2 i 3 tego przepisu. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie bądź rozstrzygające sprawę co do istoty. Kontrola prawidłowości przedmiotowego postanowienia odbywa się na podstawie art. 142 k.p.a. w trybie instancyjnym, po wydaniu decyzji, o której mowa w art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 ustawy Prawo budowlane, a następnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną wydaną przez organ nadzoru budowlanego drugiej instancji. Ponieważ zaskarżone postanowienie nie jest objęte kognicją sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niniejszą skargę odrzucił.