II SA/Gd 1299/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: Sędzia NSA Marek Gorski (spr.) Sędzia WSA Alina Dominiak Protokolant Beata Kaczmar po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania dotyczącego przeznaczenia gruntów do zalesienia uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty Powiatowego z dnia 7 marca 2002 r., nr [...], numer wniosku w rejestrze [...]. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia 7 marca 2002 roku sygn. akt [...] nr rejestru [...] zawieszające postępowanie w sprawie przeznaczenia gruntów do zalesienia. Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołano art. 1, 2 i 3 ust. 7 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. Nr 73, poz. 764) oraz art. 123 § 1, art. 124 § (bez oznacz.), art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że w dniu 14 stycznia 2002 roku A. M. zwrócił się do Starosty Powiatowego o wyrażenie zgody na zalesienie działki o powierzchni 1,66 ha w G. – W. Postępowanie w sprawie zawiesił Starosta do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest ustalenie limitu zalesienia na rok 2002. Organ II instancji uznał za zasadne zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest ustalenie limitu zalesienia na rok 2002. Postanowienie to zaskarżył A. M. Wnosząc o jego uchylenie skarżący stawiał w wątpliwość kolejność zarejestrowania jego wniosku o wyrażenie zgody na zalesienie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wychodząc poza granice skargi do czego Sąd uprawniony jest z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie, a także postanowienie organu I instancji naruszają prawo. Organ I instancji wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania w oparciu o treść art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wskazując, iż wydanie decyzji w sprawie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest ustalenie limitu zalesienia na rok 2002. Przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. istotnie przewiduje możliwość zawieszenie postępowania w sprawie jeżeli wydana decyzja zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, ale przez inny niż orzekający w przedmiocie żądania organ. Tymczasem o zasadności ustaleń limitu zalesienia jak również w kwestii zgody na zalesienie decyduje ten sam organ – Starosta. Z powyższego wynika, iż brak było podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – publ. jak wyżej – uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.