II SA/Gd 1302/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: s. NSA Andrzej Przybielski Sędziowie: WSA Janina Guść Asesor WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Barbara Kroczak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. C. na decyzję Wojewody z dnia 9 marca 2001 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, decyzję Wojewody z dnia 16 listopada 2000 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z siedzibą w [...] z dnia 11 sierpnia 2000 r. nr [...], 2. objęte rozstrzygnięciem Sądu w pkt 1 wyroku decyzje nie mogą być wykonane, 3. zasądza od Wojewody zwrot na rzecz skarżącego J. C. kwotę 10 (dziesięć) zł oraz na rzecz skarżących B. D. i G. W. kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Gd 1302/01 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia 30 lipca 1998r. Kierownik Urzędu nr [...] m.in. na podstawie art.28 ust.1, art.34 ust.4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U.Nr 89, poz.414 ze zm.) udzielił [...] J. C. [...] w P. G. pozwolenia na budowę budynku biurowo-usługowo-handlowego z przyłączami: wody, gazu, przebudową sieci gazowej, kablową i napowietrzną linią energetyczną, kanalizacją sanitarną i deszczową na nieruchomości położonej w P. G. przy ul. [...] róg [...] na działce nr [...] i zatwierdził załączony do wniosku projekt budowlany ww. inwestycji , nakładając jednocześnie obowiązek uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie. Orzeczenie to stało się ostateczne i na jego podstawie inwestor przystąpił do realizacji określonego w nim obiektu. Po zakończeniu tego procesu J. C. dokonał zgłoszenia użytkowania obiektu budowlanego. Na tej podstawie po wcześniejszym uzyskaniu wymaganych przez prawo uzgodnień Starosta decyzją z dnia 20 marca 2000r. Nr [...] m.in. na podstawie art.59 Prawa budowlanego udzielił [...] J. C. pozwolenia na użytkowanie budynku biurowo-handlowo-usługowego w P. G. przy ul. [...] na działce [...]. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia określono, że budynek został zbudowany zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę, inwestor uzyskał wymagane prawem uzgodnienia, brak więc było podstaw odmowy wydania pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji odwołanie wniosły B. D. i G. W. podnosząc, że w trakcie budowy przedmiotowego budynku powstały uszkodzenia w ich budynku, które nie zostały usunięte. Ponadto odwołujące się stwierdziły, że w ich przekonaniu inwestor nie dopełnił wszystkich formalności wymaganych przez prawo. Rozpatrując to odwołanie Wojewoda decyzją z dnia 14 czerwca 2000r. Nr [...] na podstawie art.138 § 2 K.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w całości, a sprawę przekazał celem ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że w pozwoleniu na budowę na inwestora został nałożony obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W rozpatrywanym przypadku inwestor zgłosił jedynie zamiar użytkowania, a zatem całe postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie prowadzone było bez stosownego zawiadomienia inwestora. Ponadto zwrócono uwagę na fakt, że oświadczenie kierownika budowy nie spełnia wymogów formalnych określonych w art.57 ust.1 pkt 26 Prawa budowlanego, gdyż nie informuje o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku sąsiedniej nieruchomości. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy J. C. wystąpił wnioskiem o wydanie pozwolenia na użytkowanie. Rozpatrując ten wniosek Starosta decyzją z dnia 11 sierpnia 2000r. Nr [...] wydaną między innymi na podstawie art.59 ust.1 Prawa budowlanego udzielił [...] J. C. pozwolenia na użytkowanie budynku biurowo-handlowo-usługowego w P. G. W uzasadnieniu tego orzeczenia organ administracji stwierdził, że do wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwestor dołączył wszystkie wymagane uzgodnienia. W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 20 marca 2000r. i 18 lipca 2000r. stwierdzono, że obiekt został wybudowany zgodnie z pozwoleniem na budowę, decyzją o warunkach zabudowy oraz obowiązującymi przepisami budowlanymi i Polskimi Normami, stwierdzono, że teren wokół budynku został uporządkowany w związku z czym brak było podstaw do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie. Od powyższej decyzji odwołanie wniosły B. D. i G. W. zarzucając, że naruszony został art.9, art.10 i art.79 § 1 K.p.a., przez niezapewnienie stronie czynnego udziału w toczącym się postępowaniu poprzez niepoinformowanie o terminie przeprowadzenia oględzin obiektu objętego obowiązkiem uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W przekonaniu skarżących naruszony został art.7 i art.8 K.p.a., ponieważ naruszone zostały zasady zaufania obywatela do władzy, albowiem Starosta nie rozpoznał licznych skarg na prowadzoną po sąsiedzku inwestycję, która doprowadziła ich budynek do stanu uniemożliwiającego normalne jego użytkowanie. Naruszono też art.57 ust.1 pkt 2b ustawy Prawo Budowlane, gdyż Starosta w uzasadnieniu decyzji o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie pominął milczeniem fakt przekazania dziennika budowy bez wymaganych oświadczeń o uporządkowaniu terenu budowy. Dopiero po interwencji w Starostwie, urząd uzupełnił postanowieniem treść decyzji pisząc, iż postanawia sprostować oczywistą pomyłkę w decyzji, polegającą na pominięciu dwóch wierszy o następującej treści: "Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie dołączył następujące dokumenty: - oryginał dziennika budowy (5szt.) zawierające oświadczenie kierownika budowy". Zdaniem skarżących "oczywista" pomyłka urzędu nie jest "oczywista" lecz celowa, gdyż dotyczy tematu uporządkowania nieruchomości. Odwołujące się stały na stanowisku jak w poprzednim odwołaniu, iż oświadczenie kierownika budowy powinno dotyczyć także ich budynku, gdyż zgodnie z art.57 ust.1 pkt 2b Prawa Budowlanego inwestor obowiązany jest załączyć do wniosku między innymi: oświadczenie kierownika budowy o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania - ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu. Podsumowując powyższe zarzuty odwołujące się stwierdziły, że w ich przekonaniu nie powinno być wydane pozwolenie na użytkowanie. Rozpatrując to odwołanie Wojewoda decyzją z 16 listopada 2000r. Nr [...] na podstawie art.138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art.59 ust.1 Prawa budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że zgodnie z protokołem z rozprawy administracyjnej z dnia 15 listopada 1999r. inwestor zobowiązał się do opracowania do dnia 31 grudnia 1999r. ekspertyzy dotyczącej wytrzymałości konstrukcji dachu budynku przy ul. [...] w miejscu tworzenia się kosza śnieżnego. Natomiast właściciel budynku przy ul. [...] zobowiązał się do opracowania do dnia 31 grudnia 1999r. kosztorysu na roboty budowlane dotyczące spękań tynków i ścian. W aktach sprawy znajduje się orzeczenie techniczne dotyczące oceny bezpieczeństwa użytkowania lokalu w budynku mieszkalnym zlokalizowanym w P. G. przy ul. [...] w związku z przewidywanym powstaniem worków śnieżnych przy ścianie szczytowej, opracowane w grudniu 1999r., z którym strony skarżące mogły zapoznać się, albowiem zostały zawiadomione o toczącym się postępowaniu administracyjnym dotyczącym udzielenia wnioskowanego pozwolenia na użytkowanie. Tak więc, zdaniem organu, inwestor wywiązał się z obowiązku opracowania cytowanej wyżej ekspertyzy oraz deklarował naprawę powstałych szkód w budynku przy ul. [...], lecz odwołujące się mimo zobowiązań i kolejnej prośby inwestora zawartej w piśmie z dnia 03.07.2000r. nie dostarczyły kosztorysu naprawy powstałych szkód przez co uniemożliwiły ich naprawienie. Ponadto wyjaśniono stronom skarżącym, iż z treści art.59 ust.1 Prawa budowlanego wynika obligatoryjność protokolarnego stwierdzenia na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę i uporządkowania terenu budowy. Zaprezentowano pogląd, że do powyższego stwierdzenia właściwy jest organ wydający decyzję. Tak więc nie są to oględziny z udziałem stron, stąd też strony nie były o powyższym zawiadamiane. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosły B. D. i G. W. podnosząc, że w postępowaniu organów administracji złamany został art.6, art.7 i art. 8 K.p.a., to jest naruszone zostały zasady zaufania obywatela do władzy poprzez nieprzestrzeganie prawa w trakcie postępowania przy wydawaniu decyzji. Naruszony został art.9, art.10, art.67 § 2 i art.79 § 1 K.p.a., to jest nie zapewniono stronie czynnego udziału w toczącym się postępowaniu poprzez nie poinformowanie o terminie i miejscu oględzin, Starosta nie wysłał do zainteresowanych stron zawiadomienia o oględzinach, czym uniemożliwił im zajęcie stanowiska w toczącym się postępowaniu. Art.59 ust.1 Prawa budowlanego mówi: "1. Właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy: 1) zgodności wykonanego obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę, 2) uporządkowania terenu budowy". Forma realizacji art.59 pkt 1 Prawa budowlanego jest określona w art.67 § 2 pkt 3 K.p.a. - "protokolarne stwierdzenie na miejscu budowy". Zgodnie z art.79 § 1 K.p.a. strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem. Po otrzymaniu skargi Wojewoda na podstawie art.38 ust.2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74, poz.368 z późn. zm.): 1. uchylił w całości decyzję Wojewody Nr [...] z dnia 16.11.2000r. 2. uchylił w całości decyzję Starosty Nr [...] z dnia 11.08.2000r. 3. odmówił udzielenia [...] pozwolenia na użytkowanie budynku biurowo-handlowo-usługowego w P. G. przy ul. [...]. W uzasadnieniu stwierdzono, że z postanowień art.59 ust.1 Prawa budowlanego wynika obligatoryjność protokolarnego stwierdzenia na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę i uporządkowania terenu budowy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Zgodnie z postanowieniami art.10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nakazującego zapewnienie czynnego udziału stronom w każdym stadium postępowania oraz art.79 K.p.a., który jest jednym z podstawowych artykułów gwarantujących czynny udział strony w postępowaniu, w szczególności jej czynny udział w najważniejszej fazie postępowania, jaką stanowi postępowanie dowodowe - strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem. Strona ma prawo brać udział w przeprowadzaniu dowodu, może zadawać pytania świadkom, biegłym i pozostałym uczestnikom postępowania oraz składać wyjaśnienia. Wobec podnoszonego w skardze naruszenia przepisów K.p.a. – to jest niezapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym organu I instancji dotyczącym wydania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego pawilonu poprzez niepoinformowanie stron o terminie i miejscu oględzin wybudowanego obiektu stwierdzono, iż organ odwoławczy błędnie ocenił w swojej decyzji, iż właściwy do stwierdzenia na miejscu budowy zgodności wykonanego obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę i uporządkowania terenu jest wyłącznie organ wydający decyzję. Wyżej wymienione uchybienia proceduralne organu I instancji wywołały skutek w postaci niedostateczności materiału dowodowego w sprawie. Mając na uwadze w szczególności zarzut dotyczący niewykonania podwyższenia istniejących kominów budynku przy ul. [...] - zgodnie z opracowanym projektem (w celu doprowadzenia do ich zgodności z wymogami obowiązujących warunków technicznych oraz PN Nr 89 B 10425), niemożności wypowiedzenia się stron co do występujących spękań ścian oraz zapoznania się i ustosunkowania do opracowanej ekspertyzy dotyczącej konstrukcji dachu budynku przy ul. [...] w związku z przewidywanym powstaniem worków śnieżnych w ścianie szczytowej - organ II instancji uznał, że brak było przesłanek do wydania zaskarżonego pozwolenia na użytkowanie. Skorzystano zatem z dyspozycji art.38 ust.2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i zmieniono własne rozstrzygnięcie w ten sposób, że uchylono w całości zaskarżoną decyzję Wojewody Nr [...] z dnia 16.11.2000r. oraz decyzję Starosty Nr [...] z dnia 11.08.2000r. oraz odmówiono [...] pozwolenia na użytkowanie budynku biurowo - handlowo - usługowego w P. G. przy ul. [...]. Po wydaniu tej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny wystąpił do skarżących z zapytaniem, czy w związku z opisaną wyżej decyzją podtrzymują swoją wcześniejszą skargę z dnia 19 grudnia 2000r. W odpowiedzi na to pismo B. D. i G. W. oświadczyły, że podtrzymują swoją wcześniejszą skargę oraz wniosły o merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł J. C. – [...] wnosząc o jej uchylenie i udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku w P. G. przy u. [...] lub o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organom administracji. W uzasadnieniu swojej skargi podniósł, że okoliczności, które legły u podstaw decyzji Wojewody mają charakter procesowy i w jego przekonaniu skutkować mogłyby ewentualnym uchyleniem decyzji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia, a nie podjęciem merytorycznego rozstrzygnięcia odmawiającego pozwolenia na użytkowanie. W odpowiedzi na tę skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy organów administracji wynika ponadto, że obok postępowania w sprawie pozwolenia na budowę prowadzone było na wniosek B. D. i G. W. z dnia 17 września 1999r. przed Inspektorem Nadzoru Budowlanego postępowanie w sprawie wstrzymania robót budowlanych budynku położonego przy ul. [...] w P. G. W trakcie tego postępowania przeprowadzono m.in. oględziny oraz rozprawę administracyjną. Brak jest jednak informacji czy zostało ono zakończone, a jeżeli tak to jakie w sprawie zapadły rozstrzygnięcia i czy stały się one ostateczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02.153.1271 z późn. zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270). W myśl art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zagadnieniem wstępnym, wymagającym omówienia, jest zakres kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych. Zgodnie z postanowieniami art.135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia". Przepis ten zawiera analogiczne postanowienia jak art.51 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74, poz.368 z późn. zm.) W związku z tym zakresie zachowały swoją aktualność poglądy wypowiadane na gruncie tego przepisu. Dla ustalenia prawidłowego zakresu przedmiotowego zasadniczego znaczenia nabiera precyzyjne ustalenie pojęcia sprawy administracyjnej podlegającej sądowej kontroli. Pojęcie to w żadnym przepisie prawa nie jest bezpośrednio definiowane. Faktem bezspornym jest jednak, że do wystąpienia tożsamości sprawy administracyjnej niezbędny jest udział tych samych stron postępowania oraz ten sam przedmiot postępowania. W rozpatrywanym przypadku obie te przesłanki zostały spełnione. Zarówno w sprawie oznaczonej sygnaturą II SA/Gd 3334/00 jak i w sprawie II SA/Gd 1302/01 przedmiotem postępowania jest pozwolenie na użytkowanie obiektu przy ul. [...] w P. G., a uczestnikami obu postępowań są J. C. oraz B. D. i G. W. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z dyspozycją zawartą w art.135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedmiotem postępowania uczynił decyzje wydane zarówno w sprawie oznaczonej sygnaturą II SA/Gd 3334/00 jak i II SA/Gd 1302/01 wszystkie one były wydane bowiem w jednej sprawie administracyjnej. Po określeniu zakresu przedmiotowego postępowania niezbędne staje się przytoczenie podstawy materialnoprawnej stanowiącej podstawę orzekania organów administracji, a co za tym idzie również kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. W rozpatrywanym przypadku stanowił ją art.59 ust.1 Prawa budowlanego, który w dacie orzekania przez organy administracyjne stanowił, że właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy: 1) zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę, 2) uporządkowania terenu budowy. Z postanowień zacytowanego przepisu jednoznacznie wynika, że w postępowaniu o wydanie pozwolenia na użytkowanie organ administracji powinien zmierzać do ustalenia, czy zostały łącznie spełnione dwie przesłanki określone w cytowanym przepisie. Jak już stwierdzono wyżej zgodność wykonania obiektu z przepisami prawa nie może być ograniczona jedynie do postanowień zawartych w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz pozwoleniu na budowę, ale obejmować również badanie zgodności z przepisami prawa, do których one odsyłają. Taka sytuacja miała miejsce również w rozpatrywanym przypadku w decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 30 lipca 1998r. Nr [...] zatwierdzającej projekt i udzielającej pozwolenia na budowę. W związku z tym w ramach prowadzonego postępowania przedmiotem postępowania powinny być również wszelkiego rodzaju zagadnienia techniczne mające wpływ na ocenę czy obiekt został wykonany zgodnie z przepisami technicznymi. B. D. i G. W. w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w odwołaniu zwracały uwagę na fakt naruszenia konstrukcji ich budynku oraz dachu, co tylko w ograniczonym zakresie stanowiło przedmiot rozważań organów administracji prowadzących postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie, co niewątpliwie stanowi naruszenie art.7 i 77 K.p.a., które zobowiązują organy administracji do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. W rozpatrywanym przypadku organy administracji w zasadzie ograniczyły się jedynie do dowodów przedstawionych przez strony postępowania. W aktach sprawy znajduje się pismo B. D. i G. W. informujące Inspektora Nadzoru Budowlanego o szkodach powstałych w ich budynku w związku z budową budynku przy ul. [...] w P. G. oraz protokół z oględzin i rozprawy przeprowadzonych przez ten organ. Z akt sprawy nie wynika jednak czy postępowanie to zostało zakończone, a jeżeli tak to jakie zostało podjęte w nim rozstrzygnięcie. W postępowaniu prowadzonym przez Inspektora Nadzoru Budowlanego powinno dojść do ustalenia czy obiekt stanowiący przedmiot postępowania realizowany był zgodnie z zasadami sztuki budowlanej, czy też nie. Dlatego też w postępowaniu o wydanie pozwolenia na użytkowanie niezbędne byłoby dokonanie ustaleń w jaki sposób zostało zakończone postępowanie przed organami nadzoru budowlanego. Również brak ustaleń w tym zakresie stanowi istotne naruszenie zasady prawdy obiektywnej. Oprócz zgodności z przepisami prawa wykonania obiektu objętego obowiązkiem uzyskania pozwolenia na użytkowanie organy administracji powinny dokonać również ustaleń w zakresie uporządkowania terenu. Stwierdzenie zawarte w tym zakresie w art.59 ust.1 Prawa budowlanego ma bardzo ogólny charakter. Jego zakres pozwalają jednak doprecyzować postanowienia art.57 ust.1 Prawa budowlanego przewidującego, że 1. Do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć: 1) oryginał dziennika budowy, 2) oświadczenie kierownika budowy: a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami, b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania – ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu, 3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania, 4) protokoły badań i sprawdzeń, 5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą. Z postanowień zacytowanego przepisu jednoznacznie wynika, że uporządkowanie terenu odnosi się również do terenu nieruchomości sąsiedniej jeżeli z niej korzystano. Na okoliczność tę zwracał również uwagę organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia 14 czerwca 2000r. Nr [...] co jednak nie zostało uwzględnione przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Przedstawione wyżej nieprawidłowości w prowadzonym postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie mogły mieć istotny wpływ na wynik postępowania administracyjnego i stanowiło to podstawę do uchylenia na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzji Wojewody z dnia 16.11.2000r. Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Gdańskiego z dnia 11 sierpnia 2000r. Nr [...] udzielającej [...] pozwolenia na użytkowanie budynku w P. G. przy ul. [...]. Również jednak decyzja Wojewody z dnia 9 września 2001r.Nr [...] podjęta w trybie art.38 ust.2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym uchylająca wcześniejsze rozstrzygnięcia oraz odmawiająca pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu podjęta została z naruszeniem prawa. Jak wynika bowiem z jej uzasadnienia u jej podstaw legły błędy procesowe w prowadzonym wcześniej postępowaniu administracyjnym. Nie wykazano natomiast bezpośrednio aby obiekt był zbudowany z naruszeniem przepisów. Przytoczone w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia okoliczności ewentualnie mogły stanowić podstawę do podjęcia rozstrzygnięcia kasacyjnego, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Dlatego też również skarga na tę decyzję jest uzasadniona i zgodnie z dyspozycją art.135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogła stanowić przedmiot orzekania gdyż naruszała ona przepisy prawa materialnego określające jakie warunki powinny być spełnione do wydania lub odmowy pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, co uzasadniało jej uchylenie na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organy administracji powinny skoncentrować się na dokonaniu ustaleń czy przedmiotowy obiekt został zbudowany zgodnie z przepisami prawa i czy zachodzą przesłanki do wydania pozwolenia na jego użytkowanie. Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270), określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem zdaniem Sądu obligatoryjne tylko w takim przypadku, gdy zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja nadaje się ze swej istoty do wykonania oraz gdy przepis szczególny nie wyklucza jej wykonalności z mocy samego prawa do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi przez sąd. Skoro zatem zaskarżone do sądu administracyjnego decyzje nie nadają się do wykonania, to całkowicie bezprzedmiotowe było orzekanie o możliwości wykonania decyzji w trybie art.152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponieważ art.97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje stosować dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, to wobec uwzględnienia skargi Sąd zasądził koszty postępowania na rzecz skarżącej na podstawie art.55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74, poz. 368 z późn. zm.).