II SA/Gd 132/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2008r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania przeglądu ekologicznego postanawia odrzucić zażalenie M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 maja 2009r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarżący M. K. osobiście pismem z dnia 23 czerwca 2009r. wywiódł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 maja 2009r., odrzucające wniesioną przez niego skargę kasacyjną. Wraz z zażaleniem skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez wyznaczenie mu profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2009r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. K. na postanowienie odmawiające przyznania mu prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwane dalej P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że wnoszą go osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., czyli prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, doradca podatkowy (w sprawach podatkowych), rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej) oraz będący stroną lub jej przedstawicielem bądź pełnomocnikiem sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych. W niniejszej sprawie zażalenie wniósł sam skarżący, który nie ma wymienionych kwalifikacji, a zatem nie jest uprawniony do wniesienia zażalenia. W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Skoro, jak podniesiono wyżej, zażalenie wywiódł skarżący osobiście dotknięte jest ono brakiem uzasadniającym jego odrzucenie jako niedopuszczalnego w myśl art. 178 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.