II SA/Gd 133/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010r.na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2008r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie wykonania przeglądu ekologicznego postanawia: odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Wnioskiem złożonym w dniu 15 lutego 2010r. na urzędowym formularzu M. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wskazał w uzasadnieniu, iż jego sytuacja jest trudna, gdyż są prowadzone wobec niego postępowania egzekucyjne. Wskazał, iż nic nie posiada i nie jest nigdzie zatrudniony zatem żadnych dochodów nie uzyskuje. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z dwójką dzieci. Posiadane dwa lokale użytkowe wymagają remontu i nie przynoszą dochodów. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy Sąd, pismem z dnia 19 lutego 2010r., zobowiązał go do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: złożenia oświadczenia o wysokości dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę i źródle ich pochodzenia, wyciągów ze wszystkich posiadanych kont i lokat, odpisów zeznań podatkowych za 2008r.,oświadczenia czy skarżący bądź członkowie jego rodziny korzystają z pomocy społecznej, wykazania wysokości miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania., oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącego pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości). Skarżący wymaganych dokumentów nie przedłożył. Nie złożył także oświadczenia we wskazanym zakresie. Podniósł tylko, iż szczegółowo swoja sytuacje już przedstawiał. Nie posiada dochodów. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie referendarz sądowy nie mając wystarczających danych w złożonym wniosku wezwał skarżącego w trybie art. 255 P.p.s.a. do przesłania dokumentów oraz podania informacji odnoszących się do jego sytuacji majątkowej i rodzinnej, mając przy tym na uwadze uregulowania zawarte w § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Skarżący z tego obowiązku się nie wywiązał. W tej sytuacji referendarz uznał, że skarżący uchylając się od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy nie wykazał wskazywanych we wniosku oraz w toku postępowania okoliczności, co w konsekwencji stanowiło przeszkodę do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Podkreślić należy, iż każda sprawa sądowa jest odrębnie prowadzona, zaś sytuacja ubiegającego się o prawo pomocy za każdym razem oceniana na datę orzekania i na podstawie przedstawionych dokumentów. Brak realizacji zarządzenie o dodatkowych dokumentach i oświadczeniach powoduje, iż sam skarżący nie dał możliwości, aby referendarz mógł uwzględnić wniosek. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.