II SA/Gd 133/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w 4 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2023 r., nr SKO Gd/4626/22 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną wniesioną przez A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 133/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 26 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 133/24 po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 28 czerwca 2023 r., nr SKO Gd/4626/22 w przedmiocie zasiłku celowego - uchylił zaskarżoną decyzję. Odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem, doręczony został skarżącemu w dniu 29 lipca 2024 r. W dniu 22 sierpnia 2024 r. skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku. Następnie skarżący wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu i radcy prawnego z urzędu w postępowaniu o sygn. akt II SA/Gd 133/24. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 29 sierpnia 2024 r., pismem z 30 sierpnia 2024 r. przesłano wnioskodawcy urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wnioskodawca odebrał osobiście przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie 17 września 2024 r., a zatem 7-dniowy termin do złożenia wypełnionego formularza PPF upłynął 24 września 2024 r. W zakreślonym terminie, ani później, wnioskodawca nie nadesłał ww. formularza. Zarządzeniem z 9 października 2024 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Postanowieniem z 5 marca 2025 r. w sprawie II SPP/Gd 87/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego od zarządzenia starszego referendarza sądowego z 9 października 2024 r. - odrzucił sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z akt wynika, że skarga kasacyjna sporządzona została przez A. M. Zgodnie z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Brak jednak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem Sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie osobiście została sporządzona przez skarżącego, pomimo prawidłowego pouczenia strony o zasadach wnoszenia tego środka zaskarżenia. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika przy tym, aby wnoszący ten środek był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Wprawdzie skarga kasacyjna nie została w ogóle podpisana, jednakże przepisy p.p.s.a. obligują sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (art. 177a p.p.s.a.). Stąd też, brak podpisu może być uzupełniony tylko wówczas, gdy z treści skargi kasacyjnej wynika, że została ona sporządzona przez wskazanego z imienia i nazwiska pełnomocnika należącego do kategorii osób wymienionych w art. 175 § 1 i 3 albo osobę wymienioną w art. 175 § 2 p.p.s.a. W przeciwnym razie skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wzywania o jej uzupełninie (zob. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021). Powyższego wymogu nie spełnia jednakże skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie. Wobec tego należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego w niniejszej sprawie, jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.