II SA/Gd 1337/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: Sędzia NSA Barbara Skrzycka - Pilch Asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.) Protokolant Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni A w S. na decyzję Wojewody z dnia 24 kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oddala skargę. II SA/Gd 1337/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 24 kwietnia 2002 r. wydaną na podstawie art. 155 k.p.a. Prezydent Miasta odmówił Spółdzielni A w S. zmiany uprzednio wydanej decyzji ostatecznej z dnia 29 marca 2000 r. o pozwoleniu na użytkowanie pomieszczeń piwnicznych części "B" budynku Spółdzielni w części dotyczącej terminu (31 grudnia 2000 r.) dokończenia robót elewacyjnych. W uzasadnieniu odmownej decyzji podano, że Spółdzielnia w dniu 14 grudnia 2000 r. wystąpiła z wnioskiem o zmianę ostatecznej i prawomocnej decyzji z dnia 29 marca 2000 r. wnosząc o przesunięcie terminu wykonania robót elewacyjnych, który został określony na dzień 31 grudnia 2000 r. Organ odmowę uwzględnienia wniosku uzasadnił tym, iż istnieje uzasadniona obawa, że przedmiotowy obiekt budowlany nie jest utrzymany w należytym stanie i nie spełnia wymagań określonych w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 199 4 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, szczególnie w zakresie ochrony przed zawilgoceniem oraz oszczędności energii i izolacyjności cieplnej. Nadto, zdaniem organu, przedmiotowy obiekt stanowi element szpecący otoczenie. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółdzielnia wniosła o jej uchylenie i zmianę terminu dokończenia prac elewacyjnych na dzień 31 grudnia 2003 r. Uzasadniając swoje odwołanie Spółdzielnia wskazała, iż nie dotrzymała terminu zakończenia prac albowiem jest w trudnej sytuacji ekonomicznej. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 24 kwietnia 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że podnoszona przez Spółdzielnię okoliczność braku środków finansowych nie jest podstawą do zmiany decyzji, gdyż w żaden sposób nie dotyczy merytorycznego rozstrzygnięcia. Organ wskazał, iż zmianie terminu wykonania elewacji przeciwstawiają się przepisy szczególne, w szczególności art. 5 ust. 1 pkt 1 f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i odpowiednie przepisy cytowanego rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. Skargę na tę decyzję wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółdzielnia. W skardze podniesiono, że decyzja ta jest krzywdząca dla skarżącej nie tylko z uwagi na brak środków finansowych na wykonanie robót elewacyjnych, ale również dlatego, że postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją naruszyło jej słuszny interes. Nadto jej zdaniem nie naruszyła przepisu art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz cytowanego rozporządzenia albowiem przedmiotowy budynek spełnia wymogi dotyczące ochrony budynku przed zawilgoceniem oraz zagrzybieniem, W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze.zm.) sprawy, w których skargi został) wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze.zm.) Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Niniejsza sprawa podlegała rozpoznaniu na podstawie art. 155 k.p.a., który wprawdzie przewiduje możliwość uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji administracyjnej, pod warunkiem jednak, iż przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie decyzji i jednocześnie przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Na uchylenie lub zmianę decyzji powinny przy tym wyrazić zgodę wszystkie strony postępowania. W niniejszej sprawie jest niesporne, iż decyzją z dnia 29 marca 2000 r. Prezydent Miasta udzielił skarżącej pozwolenie na użytkowanie pomieszczeń piwnicznych części "B" budynku przy ul. [...] w S. i nakazał wykonanie w terminie do 31 grudnia 2000 r. robót elewacyjnych. Z akt administracyjnych wynika, że decyzją z dnia 3 marca 1995 r. Prezydent Miasta udzielił zezwolenia na pokrycie ścian budynku spółdzielni panelami sidingowymi. Z załączonego do powyższej decyzji projektu architektoniczno -budowlanego wynika, iż stan elewacji przedmiotowego budynku już w 1995 r. budził szereg zastrzeżeń. Z powyższego projektu wynika, iż elewacja przedmiotowego budynku była wykonana przez kilku wykonawców i położenie sidingu miało stworzyć możliwość ocieplenia budynku. Nadto elewacja ta stanowiła dysonans architektoniczny w stosunku do zabudowy S. Zdaniem Sądu organ administracji publicznej prawidłowo uznał, iż dalsze funkcjonowanie przedmiotowego budynku bez ukończenia elewacji narusza art. 5 ust. 1 pkt 1 f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz § 328 i § 329 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie -w zakresie oszczędności energii oraz izolacyjności ciepła. Zdaniem Sądu art. 5 ust. 1 pkt f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz wskazane przepisy rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1995 r. należy traktować jako przepisy szczególne, które sprzeciwiają się zmianie na podstawie art. 155 k.p.a. decyzji o pozwoleniu na użytkowanie pomieszczeń piwnicznych części "B" budynku Spółdzielni w części dotyczącej terminu (31 grudnia 2000 r.) dokończenia robót elewacyjnych. Przepis art. 5 ust. 1 pkt f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jest przepisem bezwzględnie obowiązującym i stanowi samodzielną normę prawa budowlanego określającą iż obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając oszczędności energii i odpowiedniej izolacyjności cieplnej przegród. Przepis art. 155 k.p.a., na podstawie którego wydana została zaskarżona decyzja, określa prawne przesłanki dopuszczalności uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji administracyjnej, na mocy której strona nabyła prawa. Przyjmuje się, że każde rozstrzygnięcie sprawy indywidualnej, które kształtuje sytuację prawną strony, należy traktować jako rozstrzygnięcie, na podstawie którego strona "nabyła prawo". Oznacza to, że także w sytuacji, gdy ostateczna decyzja administracyjna nakłada na stronę obowiązek - ma ona znamiona prawne decyzji, z której strona "nabyła prawo", bowiem decyzja ta kształtuje sytuację prawną strony przez określenie, czy i jakie obowiązki i w jakim zakresie na niej ciążą. Oznacza to więc także, że ostateczna decyzja administracyjna, która nakłada na stronę określone obowiązki i może być uchylona lub zmieniona w trybie art. 155 k.p.a., jednakże zmiana taka lub uchylenie może nastąpić tylko wówczas, gdy przemawia za tym interes społeczny i słuszny interes strony, a uchyleniu lub zmianie nie sprzeciwiają się przepisy szczególne. Prawidłowości dokonanych przez organy administracji ustaleń i ocen nie może podważać przedstawiona w skardze odmienna od prezentowanej w zaskarżonej decyzji interpretacja przesłanek z art. 155 k.p.a., a mianowicie interesu społecznego czy słusznego interesu strony, w tym upatrywanie "słusznego interesu strony" w negatywnych dla niej skutkach finansowych, Za argument uzasadniający uwzględnienie skargi nie może też być uznane bezzasadne twierdzenie Spółdzielni, jakoby w sprawie niniejszej interes strony pokrywał się w całej rozciągłości z interesem społecznym. Mając powyższe na względzie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź.zm.).