II SA/Gd 1378/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 kwietnia 2002 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektów budowlanych postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. nakazać zwrócić skarżącej S. W. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 5,00 zł (słownie: pięć złotych). S. W. w dniu 4 czerwca 2002 r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego na opisaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 marca 2002 r. w części dotyczącej nakazu rozbiórki dwóch pawilonów handlowych, na posesji pomiędzy budynkiem przy ul. [...] a ulicą [...] (działka nr) a uchylającą zaskarżoną decyzję w części dotyczącej przywrócenia terenu do stanu pierwotnego. Pismem z dnia 14 czerwca 2005 r. skarżąca cofnęła skargę. W uzasadnieniu wskazała, że rozpatrzenie sprawy stało się bezprzedmiotowe z uwagi na zaprzestanie prowadzenia przez nią działalności gospodarczej na terenie działki nr, mieszczącej się w G., ul. [...], będącej przedmiotem sprawy (vide: pismo w aktach sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpatrzeniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei przepis art. 161 par. 1 pkt 1 oraz par. 2 przewiduje, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W ocenie sądu cofnięcie skargi było skuteczne, albowiem nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie okoliczności objęte dyspozycją cytowanego art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie. O zwrocie połowy uiszczonego w sprawie wpisu sądowego Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy.