II SA/Gd 14/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Protokolant: Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S.-W. oraz J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 listopada 2005 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie podziału działki oddala skargę. Wójt Gminy decyzją z dnia 26 kwietnia 2005r. Nr [...], wydanej na podstawie art. 104, art. 145, art. 147 §1 pkt 5, art. 149, art. 150 § 1 Kpa po rozpatrzeniu wniosku A. S. – W. o wznowienie postępowania w sprawie decyzji ostatecznej podziału działki Nr [...] stanowiącej własność J. W., A. W., A. W. i W. W., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej prawomocną decyzją Wójta Gminy z dnia 1 grudnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie wydania decyzji ostatecznej podziału działki nr [...] położonej w K. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, iż w dniu 30 lipca 2004r. A. S. – W. oraz J. S. wystąpili z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego twierdząc, że w sprawie dotyczącej podziału działki Nr [...] będącej własnością J. W., A. W., A. W. i W. W. zaszły nowe okoliczności w postaci unieważnienia decyzji Naczelnika i Wójta Gminy dotyczącej działek Nr [...], [...] i [...] które stanowiły drogi dojazdowe do wskazanej nieruchomości, a w chwili obecnej stanowią ich własność. Z dniem 10 września 2004r. zostało wszczęte postępowanie w tym przedmiocie z wniosku A. W.- S., zawieszone postanowieniem z dnia 01 grudnia 2004r. W wyniku wniesionego zażalenia przez A. S. – W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienie to w dniu 1 marca 2005r. uchyliło a sprawę przekazało do ponownego rozpoznania. Wnioskodawczyni w podaniu o wznowienie postępowania wskazała, iż decyzje Naczelnika Gminy z dnia 25 maja 1990r. Nr [...] i Wójta Gminy z dnia 13 lipca 1995r. Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości będących jej własnością, w części wydzielenia dróg dojazdowych oznaczonych po podziale jako działki Nr [...], [...], [...] i [...], stanowiące drogi dojazdowe do nieruchomości oznaczonej jako działka Nr [...], zostały unieważnione na mocy decyzji Wojewody z dnia 17 lutego 2004r. Nr [...] oraz [...]. We wniosku z dnia 15 marca 2005r. skierowanym do Wójta Gminy A. i J. W. odnosząc się do treści postanowienia SKO wnieśli o oddalenie wniosku o wznowienie postępowania i wydania decyzji odmownej podnosząc, że w ich ocenie A. S. – W. i J. S. nie są stroną postępowania o podział nieruchomości oznaczonej nr [...], zatem wniosek pochodzi od osoby nieuprawnionej. Z przyczyn formalnych i istnieją podstawy do wydania na tej podstawie decyzji odmownej w oparciu o przepis art. 149 § 3 Kpa. Organ pierwszej instancji rozważył powyższą kwestię wskazując, że w myśl art. 28 Kpa pojęcie strony wiąże się z interesem prawnym lub obowiązkiem prawnym lub obowiązkiem prawnym wywiedzionym z konkretnie oznaczonego przepisu prawa administracyjnego, który może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku prawnego. Posiadać interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza zatem, że istnieje powszechnie obowiązujący przepis na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby. Interes prawny nie jest tożsamy z interesem faktycznym, wynikający z sytuacji, w której określony podmiot jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej ale nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa stanowiącymi podstawę kierowania żądania podjęcia stosownych czynności organu administracyjnego. W sprawie o wznowienie postępowania bada się, czy istniały wady proceduralne w toku postępowania zakończonego prawomocną decyzją. Sprawa dotyczy innej nieruchomości, nie stanowiącej w chwili wydawania decyzji o podziale własności A. S. – W. Drogi dojazdowe do nieruchomości stanowiły wówczas własność Gminy. Wydanie decyzji odmownej na rzecz wnioskujących podział nie miałoby podstaw prawnych, jak również ograniczyłoby ich prawa własności. Zdaniem organu pierwszej instancji w chwili wydawania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie A. S. – W. nie przysługiwał atrybut strony, zatem nie jest ona legitymowana w chwili obecnej do złożenia stosownego wniosek o wznowienie postępowania w świetle art. 147 Kpa. Posiadała ona w dacie wydania decyzji interes faktyczny, natomiast nie posiadała interesu prawnego w rozumieniu wyżej wskazanych przepisów. Z tego względu słuszny jest zarzut, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez osobę nieuprawnioną. We wniosku o wznowienie postępowania wskazano jako podstawę prawną żądania art. 145 § 1 pkt 5 Kpa tj., zajście nowych okoliczności faktycznych jakimi jest wydanie wskazanych wyżej decyzji Ministra Infrastruktury. W ocenie organu wskazana podstawa żądania nie stanowi również podstawy do uchylenia wskazanej decyzji. Jak wynika z dyspozycji tego przepisu winny być to nowe okoliczności, które istniały w dniu wydania decyzji i nie były znane organowi. W dniu wydania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania nie istniała decyzja unieważniająca podział nieruchomości A. S. w zakresie dróg dojazdowych do nieruchomości objętej podziałem. Samo zaś zgłoszenie wniosku o unieważnienie decyzji nie stanowiło jednak wystarczającej podstawy do wydania decyzji odmownej w przedmiocie podziału nieruchomości stanowiącej własność Państwa W., albowiem wniosek był zgodny ze stanem faktycznym i prawnym nieruchomości w dacie wydawania decyzji o podział nieruchomości. Od powyższej decyzji A. S. – W. i J. S. wnieśli odwołanie, uzupełnione pismami z dnia 29 lipca 2005r., z dnia 3 sierpnia 2005r. oraz z dnia 12 listopada 2005r. W uzasadnieniu podnieśli, iż przedmiotowa decyzja została podjęta z naruszeniem art. 28 i art.145 §1 pkt 5 Kpa, gdyż zgodnie z wpisem do księgi wieczystej [...] właścicielem drogi dojazdowej o nr [...] była w dniu podejmowania decyzji o podziale oraz jest obecnie A. S. – W., nie zaś Gmina. Ta okoliczność nie była znana organowi pierwszej instancji w dniu wydawania decyzji o podziale nieruchomości nr [...] J. i A. W. Zdaniem odwołujących się jest to istotne ze względu na to, iż dostęp do działki, która uległa podziałowi jest możliwy jedynie przez drogę dojazdową o nr [...], będącą własnością A. S. – W. w dniu wydawania decyzji o podziale działki. Zdaniem odwołujących się podział nieruchomości był niedopuszczalny, gdyż wydzielone działki gruntu nie miały dostępu do drogi publicznej. Wydana decyzja o podziale działki nr [...] została podjęta z naruszeniem prawa i winna być w całości uchylona. Zdaniem odwołujących się, w świetle przedłożonych dokumentów, przysługiwał im atrybut strony w chwili wydawania wnioskowanej do weryfikacji decyzji podziałowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia 22 listopada 2005r. Nr [...] utrzymało w mocy opisaną wyżej decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu SKO podało, iż wszczęcie, a następnie prowadzenie przez organ postępowania w sprawie weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej w trybie wznowienia postępowania musi być każdorazowo poprzedzone czynnościami ustalającymi w ogóle dopuszczalność wznowienia postępowania w tym przedmiocie. Wniosek taki wypływa z brzmienia art. 149 § 3 Kpa. Zarezerwowanie przez ustawodawcę dla tego typu rozstrzygnięcia formy decyzji administracyjnej pociąga za sobą konsekwencję przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, którego przedmiotem jest dokonywana przez właściwy organ oceny dopuszczalności wszczęcia bądź odmowy wszczęcia w danej sprawie postępowania dotyczącego weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej w trybie wznowienia postępowania. SKO wskazało powołując się na doktrynę prawa administracyjnego, że wydanie decyzji odmawiającej wznowienie postępowania jest możliwe w razie, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych i podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu. Niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych będzie miała miejsce, gdy np. żądanie wszczęcia złoży jednostka nie będąca stroną w sprawie. SKO wskazało, iż stroną postępowania administracyjnego jest podmiot charakteryzujący się cechami określonymi w art. 28 Kpa, przy czym zawarte w tym przepisie określenie strony ma zastosowanie zarówno w zwykłym postępowaniu administracyjnym jak i w trybach nadzwyczajnych, do których należy również postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną. W każdym z tych postępowań podmiot, który przypisuje sobie przymiot strony, winien wykazać, że jego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo że względu na swój interes prawny lub obowiązek żąda czynności organu administracji publicznej. Bez względu więc na rodzaj postępowania administracyjnego, konieczne jest każdorazowe wykazanie konkretnego interesu prawnego lub takiego obowiązku, którego postępowanie to dotyczy. W rozpoznawanej sprawie SKO oceniło, iż A. S.-W., powołując się na okoliczność, iż w dniu wydawania decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...] (tj. w dniu 27 listopada 2002r.), była właścicielką sąsiadujących z nią działek o numerach [...], [...], [...] i [...] nie wykazała w istocie swojego interesu prawnego. Zdaniem organu odwoławczego podnoszoną okoliczność można traktować jedynie jako interes faktyczny, który jednak nie daje wnioskodawczyni ani J. S. żadnych uprawnień w postępowaniu administracyjnym. Tym samym okoliczność ta nie może stanowić podstawy uzasadniającej inicjowanie i prowadzenie postępowania w przedmiocie weryfikacji ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości nr [...] (na działki o nr [...] i [...]), stanowiącej własność A. i J. W. oraz A. W. i W. W. SKO podniosło, iż z decyzji Wójta Gminy z dnia 27 listopada 2002r. Nr [...] nie wynikają dla wnioskodawców żadne uprawnienia i obowiązki. Decyzja ta dotyczy podziału nieruchomości stanowiącej własność A. i J. W., A. W. i W. W. Wnioskodawcy nie mając żadnego tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości nie mogą posiadać tym samym też tytułu do inicjowania i uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym w tej sprawie, zarówno w zwykłym jak i w nadzwyczajnym trybie postępowania. Stanowisko to znajduje według SKO uzasadnienie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. NSA w wyroku z dnia 29 czerwca 1999r. (sygn. akt I S.A. 1608/98, Zbiór orzeczeń Lex Nr 48515) wskazał, iż w sprawach o zatwierdzenie podziału nieruchomości stroną postępowania jest jedynie właściciel lub użytkownik wieczysty dzielonej nieruchomości, gdyż tylko te podmioty są władne dysponować swa nieruchomością w ramach przysługującego im prawa - mają więc interes prawny, aby żądać czynności organu; te podmioty również - jako strony postępowania podziałowego - mogą żądać stwierdzenia nieważności decyzji podziałowej (analogicznie weryfikacji ostatecznej decyzji w trybie wznowienia postępowania) i uczestniczyć w postępowaniu nadzorczym. Zdaniem organu drugiej instancji nie można wywodzić interesu prawnego z samego faktu bezpośredniej styczności działek będących własnością wnioskodawców z działką, która uległa podziałowi. SKO przyjęło w ślad za orzecznictwem sądowym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 1997r., sygn. akt S.A./Gd 3467/95, ONSA 1997/4/180), iż właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości sąsiednich w stosunku do nieruchomości objętej decyzją zatwierdzającą podział nieruchomości nie mają statusu strony w postępowaniu działowym, zwyczajnym czy też nadzwyczajnym. Podział nieruchomości gruntowej jest wykonywaniem prawa własności, nie oddziałującym na sytuację prawną właścicieli nieruchomości sąsiednich, gdyż polega na wydzieleniu działek granicami przebiegającymi wewnątrz nieruchomości. Czynność taka nie ma więc wpływu na granice zewnętrzne dzielonego gruntu, które pozostają niezmienione. SKO stwierdziło zatem, iż wnioskodawcy, nie będąc stroną w zwykłym postępowaniu podziałowym dotyczącym nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako działka nr [...], nie uzyskali także takiego statusu w nadzwyczajnym postępowaniu prowadzonym w trybie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia 27 listopada 2002r. Nr [...], gdyż nie wykazali własnego interesu prawnego, który mogliby przeciwstawić właścicielowi dokonującemu wewnętrznego podziału swojej nieruchomości gruntowej. Od powyższej decyzji A. S. – W. i J. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego – art. 28 i art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. W uzasadnieniu podnieśli, iż A. S. – W. miała interes prawny w niniejszej sprawie, gdyż zgodnie z wpisem do księgi wieczystej [...] jest właścicielem drogi dojazdowej, działki nr [...]. Przedmiotowa droga stanowi jedyny możliwy dojazd i dostęp do działki, która uległa podziałowi. A. S. – W. była właścicielką wymienionej wyżej działki w dniu wydania decyzji o podziale działki [...], o czym Wójt Gminy nie wiedział w dniu wydania decyzji. Wobec tego podział nieruchomości nie był dopuszczalny, gdyż wydzielone działki gruntu nie miały dostępu do drogi publicznej, na co wskazywano już we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Droga stanowiąca dojazd do drogi publicznej stanowi własność A. S. – W., dlatego skarżąca powinna być poinformowana o postępowaniu i brać w nim udział w charakterze strony. Skarżący ponadto podnieśli, iż odmówiono wznowienia postępowania, podczas gdy pismem z dnia 10 września 2004r. Wójt Gminy zawiadomił strony, że zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie wznowienia postępowania. Skoro postępowanie zostało wszczęte, to doszło do naruszenia art. 151 § 1 Kpa, gdyż po przeprowadzeniu postępowania o wznowienie organ administracji powinien uchylić decyzje dotychczasową lub odmówić uchylenia decyzji, a w przedmiotowym postępowaniu żadna z powyższych decyzji nie została wydana. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny co następuje: Skargę należało oddalić, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest przepis art. 149 § 3 Kpa, zgodnie z którym odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji. Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe wówczas, gdy wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych i podmiotowych oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 lub w art. 145a § 2 Kpa. Jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy, odmowa wznowienia postępowania zaskarżoną decyzją utrzymującą w mocy opisaną wyżej decyzję Wójta Gminy z dnia 1 grudnia 2004r. nastąpiła z przyczyn podmiotowych, organy administracji uznały bowiem, że skarżący nie mają przymiotu strony postępowania administracyjnego. Stanowisko to trzeba ocenić jako prawidłowe. Wskazać należy, że niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych ma miejsce wtedy, gdy z żądaniem wszczęcia tego postępowania zgłosi się podmiot nie będący stroną lub strona nie mająca zdolności do czynności prawnej. Pogląd taki wielokrotnie wyrażony został w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, a Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko to podziela (por. wyroki NSA: z dnia 8 lipca 1999r., sygn. akt I S.A./1611/98, LEX nr 48572, z dnia 23 kwietnia 2002r., sygn. akt V S.A./ 2483/01, LEX nr 109264). Pojęcie strony w postępowaniu administracyjnym definiuje przepis art. 28 Kpa, zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W orzecznictwie administracyjnym przeważa pogląd, że tylko przepis prawa materialnego stanowiący podstawę interesu prawnego stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową strony. Interes prawny wywodzi się zatem z prawa materialnego i musi to być własny interes danego podmiotu (por. uchwałę NSA z dnia 3 lutego 1997r., OPS 9/96, ONSA z 1997r., Nr 3, poz. 102). Brak bezpośredniości wpływu sprawy na sferę prawną danej osoby nie pozwala na uznanie jej za stronę (patrz także postanowienie NSA z dnia 30 maja 1984r., sygn. akt II S.A. 789/84, nie publ., wyrok NSA z dnia 10 marca 1989r., sygn. akt IV S.A. 1254/88, nie publ.). W niniejszej sprawie jest niesporne, że skarżący nie uczestniczyli w postępowaniu administracyjnym zakończonym ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia 27 listopada 2002r. Nr [...], zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości oznaczonej nr [...] położonej w K. gmina S., stanowiącej współwłasność w częściach ułamkowych J. i A. W. oraz A. W. i W. W. (vide: fotokopia decyzji k. 12 akt administracyjnych I instancji). Nie byli adresatami wymienionej decyzji o podziale i nie przysługiwał im status strony opisanego wyżej postępowania administracyjnego. Stronami postępowania o podział nieruchomości nie są bowiem osoby, które nie mają do niej żadnego tytułu prawnego. Pogląd taki dominuje w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przytoczyć można w tym miejscu stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 1999r., sygn. akt I S.A. 285/99 (LEX nr 48618), według którego "stroną postępowania o podział nieruchomości może być tylko osoba, której przysługują do tej nieruchomości prawa rzeczowe". Nie są stroną postępowania podziałowego również właściciele nieruchomości przyległej, sąsiadującej z nieruchomością w stosunku do której wszczęte zostało to postępowanie. Jest okolicznością niesporną w niniejszej sprawie, że A. S. – W. i J. S. nie posiadają ani nie posiadali żadnego tytułu prawnego do nieruchomości podlegającej podziałowi, stanowiącej niekwestionowaną współwłasność J. i A. W. oraz A. W. i W. W. Skarżący w pismach skierowanych do organu pierwszej instancji jak i w odwołaniu oraz w skardze wywodzą swój interes prawny z faktu, iż zgodnie z wpisem w księdze wieczystej [...] w dacie decyzji o podziale właścicielem drogi dojazdowej o numerze [...] jest A. S. – W. nie zaś Gmina. Tym samym, ich zdaniem, podział nieruchomości oznaczonej numerem [...] nie był dopuszczalny, gdyż wydzielone działki nie miały dostępu do drogi publicznej. Zarzut ten w ocenie Sądu nie ma znaczenia prawnego w niniejszym postępowaniu administracyjnym, toczącym się z wniosku skarżących o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt podziału działki nr [...]. Wniosek taki podlega bowiem badaniu w pierwszej kolejności co do tego, czy składa go, a w rezultacie inicjuje nadzwyczajne postępowanie administracyjne jakim jest wznowienie postępowania, podmiot posiadający przymiot strony. Dopiero ustalenie, że wniosek pochodzi od osoby uprawnionej oraz że został zgłoszony w terminie, o którym mowa w art. 148 Kpa, może wywołać skutki o których mowa w art. 149 § 1 i § 2 Kpa. Dopiero zatem po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, organ bada merytorycznie, czy zachodzi przyczyna wznowienia i jakie wynikają z tego skutki dla rozstrzygnięcia sprawy. Wydanie decyzji, o których mowa w art. 151 Kpa może nastąpić wyłącznie po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 Kpa). Nietrafny jest tym samym zarzut skargi co do naruszenia art. 151 § 1 Kpa, ponieważ postępowanie w niniejszej sprawie nie zostało wznowione postanowieniem, o którym mowa w art. 149 § 1 Kpa. Podkreślić należy, że sam fakt podziału działki nr [...] nie miał wpływu na zakres praw posiadanych przez skarżących, zaś brak bezpośredniości wpływu na sferę prawną danej osoby nie pozwala na uznanie jej za stronę. Stan prawny nieruchomości stanowiących drogi dojazdowe nie daje skarżącym uprawnienia do zainicjowania wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie podziału działki, do której nie przysługują im żadne prawa rzeczowe. Żądanie zgłoszone przez osobę nie posiadająca przymiotu strony nie wywołuje skutków wszczęcia postępowania, o których mowa w art. 61 § 4 Kpa, zatem w kontekście wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez osoby nie mające przymiotu strony organ wydaje decyzję, o której mowa w art. 149 § 3 Kpa, to jest o odmowie wznowienia postępowania. Słusznie zatem uznało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że skarżący z przyczyn opisanych wyżej nie mogli skutecznie zainicjować postępowania wznowieniowego w zakresie decyzji o podziale działki [...], jednakże zauważyć trzeba, że do weryfikacji tej decyzji w jednym z nadzwyczajnych trybów w postępowaniu administracyjnym (wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności) uprawniony byłby właściwy organ również z urzędu, z własnej inicjatywy (art. 147 Kpa, art. 157 Kpa). Kwestia ta pozostaje jednak poza kontrolą Sądu orzekającego w niniejszej sprawie. Na marginesie Sąd zauważa, że Wójt Gminy w decyzji z dnia 26 kwietnia 2005r. Nr [...] błędnie wymienił datę i numer ostatecznej decyzji w przedmiocie podziału działki nr [...] położonej w K., stanowiącej własność J. i A. W., A. W. i W. W. Prawidłowa data oraz numer decyzji wynikają z akt sprawy i nie są w sprawie kwestionowane (vide: fotokopia decyzji k. 12 akt administracyjnych I instancji). Błąd ten zauważyło również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, podając prawidłowe oznaczenie decyzji Wójta Gminy, dotyczącej podziału wymienionej wyżej działki (vide: strona 2 decyzji SKO w aktach administracyjnych II instancji). Kwestia ta, nie mając istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, wymaga podjęcia przez organ pierwszej instancji postępowania w trybie art. 113 § 1 Kpa. Mając na względzie powyższe i uznając skargę za niezasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.