II SA/Gd 14/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S.-W. i P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie doprowadzenia obiektu budowalnego do stanu pierwotnego postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 20 października 2016 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu wniosku M. S.-W. i P. W., odmówił wnioskodawcom przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2016 r. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy wynika, że postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu 14 listopada 2016 r. W rozstrzygnięciu tym pouczono strony, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku należy wnieść za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia. W dniu 13 grudnia 2016 r. skarżący nadali w urzędzie pocztowym skargę, kierując ją bezpośrednio na adres tut. Sądu. Skarga wpłynęła 16 grudnia 2016 r. i w tym dniu została przekazana organowi. W dniu 5 stycznia 2017 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy administracyjnej Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej określanej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak podkreśla się w doktrynie zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (vide: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis Warszawa 2014 r., str. 414; vide: m.in. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 783/14, postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13; postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt II FZ 448/12; wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07 – dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tych okolicznościach należało przyjąć, że skarżący - prawidłowo pouczeni o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego - naruszyli ustawowy tryb zaskarżenia, a ich skarga została wniesiona dopiero w dniu 5 stycznia 2017 r. tj. w dacie przekazania jej przez tut. Sąd organowi. Z uwagi na to, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącym w dniu 14 listopada 2016 r., to 30 – dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 14 grudnia 2016 r. Skarga wniesiona po tej dacie podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnić należy skarżącym, że podjęcie przez sąd rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi nie należy do zakresu swobodnego uznania sądu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Merytorycznemu rozpoznaniu podlegają jedynie skargi wniesione z zachowaniem ustawowego terminu. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.