II SA/Gd 140/16

Dnia 18 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. i E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 stycznia 2016 roku, nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. B. i E. B. w niniejszej sprawie. Postanowienie doręczono skarżącym w dniu 4 kwietnia 2016 roku. W dniu 11 kwietnia 2016 roku skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (pismo skarżących z dnia 8 kwietnia 2016 roku k. 41 akt). W uzasadnieniu wniosku wyjaśnili, że skarga została wniesiona w terminie, albowiem została "nadana przez placówkę pocztową" w dniu 5 lutego 2016 roku wraz z odpisem wszystkich załączników. Jednakże omyłkowo została przesłana na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, do którego była adresowana. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu skarżący - wbrew treści art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, to jest aby po ich stronie wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi. Z pouczenia wynikało jasno, że skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Niezastosowanie się przez skarżących do ww. pouczenia, należało ocenić, jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi, która powstała z ich winy. To nadawca powinien zaadresować przesyłkę tak, żeby jasno wynikało jakiemu podmiotowi, na jaki (prawidłowy) adres ma zostać ona doręczona. Gdyby skarżący dochowali należytej staranności w dokonaniu czynności polegającej na wniesieniu skargi, wnieśliby skargę za pośrednictwem właściwego organu z zachowaniem ustawowego terminu. Należy wskazać, że za błędne działania lub zaniechania w dokonaniu czynności procesowych, mimo podanego jej prawidłowego pouczenia, odpowiedzialność ponosi strona. Wskazanie innego adresata, niż właściwy, nie może być uznane za omyłkę pisarską, czy techniczną, lecz oznacza brak dochowania przez skarżących staranności wymaganej przy dokonywaniu czynności procesowej. Za omyłkę tego rodzaju można uznać jedynie taki błąd w adresie, który nie uniemożliwia prawidłowego doręczenia przesyłki, np. wskazanie innej ulicy, czy numeru budynku, a nie oznaczenie całkowicie innego adresata, to jest - jak w niniejszej sprawie - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zamiast Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W wyniku nieprawidłowego, zawinionego przez skarżących, zaadresowania przesyłki, skarga wpłynęła bezpośrednio do tutejszego Sądu, a nie do właściwego organu. Należy także dodać, ustosunkowując się do twierdzeń skarżących zawartych w ich piśmie z dnia 15 kwietnia 2016 roku, że gdyby prawidłowo zaadresowali przesyłkę zawierającą skargę, fakt długiego okresu jej doręczania przez placówkę pocztową do adresata nie miałby znaczenia, ponieważ terminem wniesienia skargi byłby termin nadania jej na poczcie. Również te okoliczności wskazują zatem na winę skarżących w niedochowaniu terminu. Także wskazywany w tym piśmie błąd pracownika skarżących nie może być zaliczony do przeszkód niezależnych od pracodawcy (strony skarżącej), który odpowiada za działania swoich pracowników. Pracownik działa bowiem pod kierownictwem, na rachunek i ryzyko pracodawcy. W tym wypadku wina pracownika, na którą powołują się skarżący, jest w istocie właśnie winą strony i nie może usprawiedliwiać uchybienia terminu. Jak już wspomniano, przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. Wynika to z faktu, że wina pracownika, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną uchybienia terminu, jest tożsama z winą podmiotu go zatrudniającego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2009 roku, sygn. II OZ 81/09, Baza Orzeczeń Lex nr 535081). Narażenie skarżących na bliżej nieokreślone "poważne straty" związane z odrzuceniem skargi również nie stanowi przesłanki przywrócenia terminu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 stycznia 2016 roku i z tej przyczyny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.