II SA/Gd 143/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić zażalenie wniesione przez J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Gd 143/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 22 lipca 2016 r., wydanym na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), odrzucił skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 stycznia 2016 r. nr [...]. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła uczestnik postępowania J. K. (pismo z dnia 11 sierpnia 2016 r.). Art. 194 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie zaś z treścią art. 47 § 1 tej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Art. 32 powołanej ustawy wskazuje z kolei, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działalnie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi a ponadto, zgodnie z art. 12 tej ustawy, ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Ponieważ w niniejszej sprawie oprócz wnoszącej zażalenie, skarżącej i organu jest jeszcze 102 uczestników postępowania, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 9 grudnia 2016 r., wezwano wnoszącą zażalenie do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie 104 egzemplarzy odpisów zażalenia z dnia 11 sierpnia 2016 r. poświadczonych za zgodność z oryginałem, zakreślając termin 7 dni na wykonanie wezwania pod rygorem odrzucenia wniesionego zażalenia. Przesyłka zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, pomimo dwukrotnego jej awizowania w dniach 15 i 23 grudnia 2016 r., nie została przez wnoszącą zażalenie odebrana z Placówki Pocztowej, dlatego też, zgodnie z dyspozycją art. 73 § 4 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uznał, że doręczenie jej nastąpiło w dniu 29 grudnia 2016 r. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że przewidziana w art. 73 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucja doręczenia zastępczego rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało skutecznie doręczone jego adresatowi. Doręczenie zastępcze jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki jak doręczenie właściwe pisma adresatowi. Takie doręczenie uznaje się za dokonane bez względu na to, czy adresat zapoznał się z awizowanym pismem, a także wtedy, gdy w rzeczywistości pisma nie odebrał (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II UZ 51/14, Lex nr 1573973). Tym samym, termin do wykonania wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia upływał dla J. K. w dniu 5 stycznia 2017 r. Z akt sprawy wynika jednakże, że w wyznaczonym terminie składająca zażalenie nie nadesłała wymaganej liczby odpisów zażalenia. Nienadesłanie wszystkich wymaganych w wezwaniu do usunięcia braków formalnych zażalenia odpisów zażalenia jest równoznaczne z niewykonaniem tego wezwania. Stosownie zaś do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w postanowieniu.