II SA/Gd 143/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę. Będąca przedmiotem niniejszej sprawy skarga M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 stycznia 2017 r,. nr [..]., wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wnioskiem z 25 lutego 2016 r. M. i M. R. zwrócili się do Prezydenta Miasta o ustalenie warunków zabudowy dla działki nr [..] ([..]), położonej przy ul. S. w G. dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na granicy z działką nr [..] ([..]). Po rozpatrzeniu wniosku Prezydent Miasta, decyzją z dnia 25 kwietnia 2016 r., nr [..], wydaną na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz.199 ze zm.), ustalił warunki zabudowy dla działki nr [..] obręb R. położonej przy ul. S. w G. oraz dla działki nr [..] obręb R. - pas drogowy ul. S. - dla realizacji podłączeń infrastruktury technicznej (własność Gminy Miasta), wskazując rodzaj inwestycji jako budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (na granicy z działką nr [..]) z infrastrukturą techniczną oraz ustalając następujące warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego: a) linia zabudowy - jako przedłużenie linii istniejącej zabudowy przy ul. S. [..] i [..] - jak na załączniku graficznym - linia obowiązująca; b) wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu - 0,23; c) szerokość elewacji frontowej - od 5,6 m do 8,4 m; d) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej attyki - jako przedłużenie górnej krawędzi elewacji frontowej budynku przy ul. S.; f) geometria dachu: dach płaski. Uzasadniając Prezydent wskazał, że inwestycja objęta niniejszą decyzją jest przewidziana do realizacji w obszarze terenu spełniającym warunki, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co potwierdza analiza obszaru wyznaczonego zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego: wnioskowana inwestycja kontynuuje funkcję, parametry, cechy i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu; teren objęty wnioskiem ma dostęp do drogi publicznej od ul. S.; w pasie drogowym ul. S. znajduje się uzbrojenie: sieć gazowa, wodociąg, kanalizacja sanitarna, sieć techniczna i energetyczna, a istniejące uzbrojenie jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne; na podstawie przeprowadzonej analizy przepisów odrębnych stwierdzono, że decyzja jest zgodna z tymi przepisami. Obszar analizowany, funkcja jak i wszystkie parametry inwestycji objętej niniejszą decyzją ustalono zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, biorąc pod uwagę parametry zabudowy działek w obszarze analizowanym. Od decyzji Prezydenta Miasta odwołanie złożył M. S., domagając się jej uchylenia i podnosząc, że wydana została z naruszeniem: art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 2 pkt 3, § 3 ust. 1 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez określenie warunków zabudowy i zagospodarowania nieruchomości w sposób pomijający cechy istniejącej zabudowy, a także z naruszeniem art. 8 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu poprzez ogólnikowe i nieprzekonujące uzasadnienie ustalonego wskaźnika zabudowy oraz sposobu wytyczenia przyjętego obszaru analizowanego i nie podanie wskaźnika powierzchni zabudowy dla każdej z działek znajdującej się w obszarze analizowanym. Skarżący podkreślił ponadto, że przedmiotowa decyzja nie jest pierwszą próbą ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej działki, a w decyzji z dnia 22 stycznia 2013 r. nr [..] i w decyzji z dnia 25 lipca 2011 r. nr [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że skoro planowana zabudowa ma mieć wspólną ścianę z istniejącym budynkiem na działce skarżącego, zlokalizowanym na granicy z działką objętą postępowaniem to wskaźnik zabudowy winien być tożsamy dla obu nieruchomości i wynosić 0,16 m. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 11 stycznia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 25 kwietnia 2016 r. wskazując, że nie narusza ona przepisów prawa w stopniu nakazującym jej uchylenie, a planowana inwestycja spełnia wszystkie warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2016 r., poz. 778 ze zm.). W uzasadnieniu i Kolegium stwierdziło, że granice obszaru analizowanego dla działki nr [..] zostały wyznaczone w sposób prawidłowy, gdyż z uwagi na to, że front działki będącej terenem inwestycji wynosi około 6 m, minimalny obszar analizowany nie może być mniejszy niż 50 m wokół terenu inwestycji. W tak wyznaczonym obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna w zabudowie wolnostojącej lub bliźniaczej. Ustalone w decyzji organu I instancji warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego wskazane zostały prawidłowo, albowiem stanowią kontynuację zarówno istniejącej już na działce sąsiedniej - nr [..], będącej w zamierzeniu częścią zabudowy bliźniaczej – jak też istniejącej zabudowy w wyznaczonym obszarze analizowanym, a ponadto odnoszą się do charakteru i wielkości samego terenu inwestycji. Kolegium jako niezasadny uznało zarzut odwołania odnoszący się do braku wskaźników zabudowy dla nieruchomości znajdujących się w obszarze analizowanym. Wyliczając bowiem powierzchnię zabudowy poszczególnych działek znajdujących się w obszarze analizowanym organ I instancji wskazał na geodezyjny program komputerowy GeoVidi, Bentley Redline, a powierzchnie zabudowy poszczególnych nieruchomości znajdujących się w obszarze analizowanym organ I instancji wpisał do załączników graficznych zarówno zaskarżonej decyzji, jak i analizy dołączonej do decyzji. Ponadto Kolegium uznało, że przyjęty przez organ I instancji wskaźnik zabudowy nie narusza § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wynika z analizy prawidłowo wyznaczonego obszaru analizowanego. Działka sąsiadująca z terenem inwestycji (ul. S. ) posiada wskaźnik zabudowy wynoszący 0,16, jednakże zastosowanie tego wskaźnika dla terenu inwestycji byłoby jednoznaczne z możliwością budowy nowego domu o powierzchni zaledwie 59 m2 podczas gdy powierzchnia zabudowy działki sąsiedniej wynosi 106 m2. Organ I instancji ustalił, że średnia wielkość tego wskaźnika w obszarze analizowanym wyniosła 0,23. Taką też wielkość i organ przyjął w zaskarżonej decyzji. Organ I instancji uzasadnił w zaskarżonej decyzji dlaczego przyjął wskaźnik zabudowy o wielkości średniej, nie zaś identyczny jak zabudowana działka sąsiednia nr [..]. Mając na uwadze różne powierzchnie: terenu inwestycji (działka nr [..] o pow. 369) i działki sąsiadującej (działka nr [..] o pow. 503), przyjęcie identycznego wskaźnika zabudowy z działki nr [..] wielkości 0,16 skutkowałoby w rzeczywistości realizacją inwestycji nie będącej lustrzanym odbiciem istniejącej już zabudowy. Ponadto zrealizowana inwestycja przy wskaźniku zabudowy wynoszącym 0,23 spowoduje postawienie budynku jednorodzinnego o pow. zabudowy 85 m2 w sytuacji gdy istniejąca już zabudowa przy ul. S. wynosi 106 m2. W sytuacji zaś gdyby uznać konieczność posadowienia na terenie inwestycji identycznej zabudowy jak na działce sąsiedniej, przy zabudowie bliźniaczej, wskaźnik zabudowy dla terenu inwestycji musiałby być wyższy niż nie tylko ten wskaźnik dla działki nr [..], ale także wyższy niż jego średnia wielkość wyliczona z terenu analizowanego. Kolegium wskazało także, że sposób wyznaczenia obszaru analizowanego został przez organ I instancji uzasadniony. W treści analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w pkt II Analiza ppkt 1.1.a zawarte jest uzasadnienie dlaczego został wyznaczony taki, a nie inny obszar analizowany. Z uwagi na wielkość frontu terenu inwestycji granice tego obszaru wyznaczone zostały w odległości 50 m od granic nieruchomości będącej terenem inwestycji. W skardze skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, podnosząc, że wydana została ona z naruszeniem: - art. 28 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. – poprzez pozbawienie prawa udziału w postępowaniu B. S.; - art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 2 pkt 3, § 3 ust. 1 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – poprzez określenie warunków zabudowy i zagospodarowania nieruchomości w sposób pomijający cechy istniejącej zabudowy; - art. 8 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu poprzez ogólnikowe i nieprzekonujące uzasadnienie ustalonego wskaźnika zabudowy oraz ustalenie zbyt dużego współczynnika powierzchni zabudowy i ustalenie go wyłącznie na podstawie aktualnej powierzchni działki nr [..] pomijając fakt, że w przedmiotowej działce wydzielono pas drogowy służący wyłącznie jej właścicielom. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo, odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 28 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie prawa udziału w postępowaniu B. S. Kolegium wyjaśniło, że istotnie organ I instancji swoją decyzję z dnia 25 kwietnia 2016 r. przesłał korespondencję przeznaczona dla B. S. do pełnomocnika skarżącego, uznając, że jest on również i jej pełnomocnikiem. Jednakże, skarżący nie wykazał, że to uchybienie miało wpływ na treść decyzji organu I instancji. Ponadto decyzję Kolegium przesłano odrębnie B. S., która nie wniosła skargi do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 stycznia 2017 r. jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta z dnia 25 kwietnia 2016 r. są zgodne z prawem. Materialnoprawną podstawę kontrolowanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz. 199 z późn. zm.). Zgodnie bowiem z treścią art. 59 ust. 1 tej ustawy zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Przepis art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wyjaśnia zaś, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Przy czym wydanie warunków zabudowy możliwe jest jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w art. 61 ust. 1 ustawy warunków (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OSK 657/06, Lex nr 322451). Niespełnienie choćby jednego z tych warunków musi prowadzić do odmowy ustalenia warunków zabudowy. Narzędziem służącym do stwierdzenia, czy w danym przypadku zachodzą przesłanki umożliwiające ustalenie warunków zabudowy, opisane w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie bowiem z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., nr 164, poz. 1588) w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 – 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W ocenie Sądu, sporządzona dla potrzeb niniejszej sprawy analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu została przeprowadzona w prawidłowo wyznaczonym obszarze analizowanym. Ustawodawca pozostawił bowiem organom administracji swobodę w wyznaczeniu obszaru analizowanego, zastrzegając jedynie w § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r., że granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt. 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Przez "front działki", stosownie do § 2 pkt 5 tego rozporządzenia należy rozumieć zaś część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę. Przepis § 3 ust. 2 rozporządzenia wskazuje minimalne granice obszaru, który ma być analizowany pod względem funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu – granicę maksymalną organ wyznacza z kolei według własnego uznania, mając na uwadze zasadę dobrego sąsiedztwa, wynikającą z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jak i zadeklarowaną w art. 6 ust. 2 pkt 1 tej ustawy zasadę wolności zagospodarowania terenu oraz w art. 2 pkt 1 tej ustawy aspekt ładu przestrzennego. Określenie minimalnej wielkości obszaru analizowanego daje możliwość wyznaczenia go w większym rozmiarze, jeśli jest to uzasadnione okolicznościami konkretnego przypadku a organ w decyzji dotyczącej warunków zabudowy zobowiązany jest precyzyjnie wyjaśnić dlaczego wyznaczył właśnie taki obszar analizowany (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 919/07, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Logiczna bowiem interpretacja przepisu § 3 ust. 2 rozporządzenia, jako przepisu wykonawczego do art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy, nakazuje uznać, że określone w nim odległości pomimo użycia zwrotu "w odległości nie mniejszej niż" stanowią w zasadzie limit (górną granicę) rozmiarów obszaru analizowanego, poza którymi inwestor może poszukiwać tzw. dobrego sąsiedztwa ("działki sąsiedniej") jedynie w szczególnie uzasadnionych sytuacjach (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 637/09, Lex nr 559708). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 września 2010 r. sygn. akt II OSK 1334/09 (Lex nr 741383) wyjaśnił, że o wielkości obszaru wyznaczonego do analizy i "rozciągnięcia" tego obszaru w określonym kierunku mogą decydować m.in. takie względy jak istnienie zabudowy (czasami bardzo licznej) jedynie w jednym kierunku od granicy działki, oddzielenie działek przyjętych do analizy drogą publiczną, skrzyżowaniem dróg publicznych, różnorodność zabudowy, duże odległości między budynkami znajdującymi się na sąsiednich działkach. Z przeprowadzonej dla potrzeb niniejszej sprawy analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że obszar analizowany ustalono wokół działki nr [..] w promieniu 50 m. Szerokość frontu działki, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę wynosi bowiem około 6 m. W ocenie Sądu ustalenie takiego obszaru analizowanego służy wymogowi zachowania ładu przestrzennego w ramach dającej się wyodrębnić jednostki terenowej i urbanistyczno – architektonicznej. Ze sporządzonej w tak wyznaczonym obszarze analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że planowana na działce nr [..] budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (na granicy z działką nr [..]) spełnia wszystkie warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Niewątpliwie, co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Jak zostało bowiem ustalone znajdujące się w obszarze analizowanym działki położone przy: ul. S. , ul. C. i ul. R. zabudowane są budynkami mieszkalnymi w zabudowie bliźniaczej; ul. S. [..]-[..] zabudowane są budynkami mieszkalnymi w zabudowie szeregowej; ul. S. [..] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym trzykondygnacyjnym; ul. S. [.] zabudowane są budynkami mieszkalnymi dwu i trzykondygnacyjnymi; ul. K. [..]-[.] zabudowane są budynkami mieszkalnymi dwu – czterokondygnacyjnymi. Ponadto ustalone w decyzji wskaźniki zaplanowanej zabudowy odpowiadają wymaganiom ustalonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. i wskaźnikom zastanym w obszarze analizowanym. Linia zabudowy ustalona została jako przedłużenie linii istniejącej zabudowy przy ul. S. [..]i [..], przebiegającą w odległości zgodnej z wymaganiami ustawy o drogach publicznych od krawędzi jezdni. Wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu ustalona została na 0,23. W prawidłowy sposób ustalono także wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki. Uzasadnienie obu decyzji w tej części zależy uznać za logiczne i przekonywujące Organ przyjął wskaźnik zabudowy o wielkości średniej, wynikającej z analizy tej wartości w obszarze analizowanym, nie zaś identyczny jak zabudowana działka sąsiednia nr [..]. Mając na uwadze różne powierzchnie: terenu inwestycji (działka nr [..] o pow. 369) i działki sąsiadującej (działka nr [..] o pow. 503), przyjęcie wskaźnika zabudowy z działki nr [..] wielkości 0,16 skutkowałoby w rzeczywistości realizacją inwestycji nie będącej lustrzanym odbiciem istniejącej już zabudowy. W sytuacji zaś, gdyby uznać konieczność posadowienia na terenie inwestycji identycznej zabudowy jak na działce sąsiedniej, przy zabudowie bliźniaczej, wskaźnik zabudowy dla terenu inwestycji musiałby być wyższy niż nie tylko ten wskaźnik dla działki nr [..], ale także wyższy niż jego średnia wielkość wyliczona z terenu analizowanego. Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że są one bezzasadne. W szczególności na uwzględnienie nie zasługuje zarzut naruszenia art. 28 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie B. S. prawa udziału w postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że organ I instancji uchybił przepisowi art. 40 § 1 k.p.a., doręczając decyzję przeznaczoną dla B. S.pełnomocnikowi M. S.- r. pr. A. N. Jednakże nie pozbawiło to B. S.możliwości udziału w następnym etapie postępowania, ponieważ doręczono jej decyzję SKO. Ponadto zarzut taki, skutkujący – przy jego uwzględnieniu - koniecznością wznowienia postępowania, skutecznie może zgłosić jedynie osoba pominięta, nie zaś inny uczestnik postępowania. Także pozostałe zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Organy nie naruszyły art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 2 pkt 3, § 3 ust. 1 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ dostosowały warunki zabudowy do sposobu zagospodarowania nieruchomości sąsiednich, szczegółowo swoje rozstrzygnięcia uzasadniając. Nie został także naruszony przepis art. 8 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu poprzez ustalenie zbyt dużego współczynnika powierzchni zabudowy na podstawie aktualnej powierzchni działki nr [..] pomijając fakt, że w przedmiotowej działce wydzielono pas drogowy służący wyłącznie jej właścicielom. Wszelkie ustalenia poprzedzające wydanie decyzji o warunkach zabudowy odnoszą się bowiem do aktualnego stanu działek występujących w obszarze analizowanym, zarówno w stosunku do ich powierzchni, jak też zainwestowania. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie dopatrując się jakiegokolwiek naruszenia przez orzekające w sprawie organy prawa procesowego i materialnego, oddalił wniesioną skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).