II SA/Gd 1445/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Górski Sędziowie: NSA Anna Orłowska WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.) Protokolant Beata Kaczmar po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Ł. K. na postanowienie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia 22 marca 2001 r. bez numeru w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zdolności do służby wojskowej I. uchyla zaskarżone postanowienie i zasądza od Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] na rzecz skarżącego kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; II. ustala, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] postanowieniem z dnia 22 marca 2001 r. na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziła niedopuszczalność odwołania Ł. K. ze względu na uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że z dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej wynika, iż Ł. K. orzeczenie TWKL w [...] nr [...] wydane w dniu 30 stycznia 2001 r. otrzymał w dniu 14 lutego 2001 r., zaś odwołanie od wymienionego orzeczenia wniósł w dniu 5 marca 2001 r. /data stempla pocztowego/, czyli po 18 dniach od jego otrzymania, a nie został uprzednio złożony wniosek o przywrócenie terminu. W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego Ł. K. podał, że orzeczenie nr [...] otrzymał w dniu 19 lutego 2001 r., co wynikać ma z pieczątki na niniejszym orzeczeniu z napisem "Jeden egzemplarz orzeczenia otrzymałem dnia 19.02.2001". Zatem skarżący stwierdził, że wnosząc odwołanie od orzeczenia organu I instancji w dniu 5 marca 2001 r. dotrzymał terminu do jego wniesienia. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 39 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. W aktach administracyjnych nadesłanych przez organ II instancji brak jest potwierdzenia przez skarżącego odbioru orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia 30 stycznia 2001 r. nr [...], z którego wynikałaby w sposób nie budzący wątpliwości data jego doręczenia. Od dnia doręczenia orzeczenia rozpoczyna bowiem bieg czternastodniowy termin do wniesienia odwołania do wojskowej komisji wyższego szczebla (§ 30 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach /Dz. U. Nr 57, poz. 278 ze zm./). Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...], wydając zaskarżone postanowienie, datę doręczenia skarżącemu orzeczenia organu I instancji ustaliła wyłącznie w oparciu o pismo Wojskowej Komisji Uzupełnień w [...], gdzie skarżący przesłał odwołanie. Jednakże do niniejszego pisma nie doręczono żadnego dowodu doręczenia orzeczenia, który byłby podpisany przez skarżącego. Również na zobowiązanie Sądu, doręczone organowi odwoławczemu wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy, organ ten nie nadesłał potwierdzenia odbioru przez skarżącego orzeczenia organu I instancji. Wobec powyższego brak było podstaw pozwalających uznać, że skarżący orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia 30 stycznia 2001 r. otrzymał w dniu 14 lutego 2001 r., a nie jak twierdził w skardze w dniu 19 lutego 2001 r. Podczas ustalania czy strona zachowała termin do wniesienia odwołania informacja udzielona przez WKU na temat wręczenia skarżącemu orzeczenia nie może zastąpić potwierdzenia jego odbioru podpisanego przez stronę. Nadto należy zauważyć, że w zaskarżonym postanowieniu użyto niewłaściwej terminologii "niedopuszczalność odwołania ze względu na uchybienie terminu do wniesienia odwołania". Przepis art. 134 kpa przewiduje dwie sytuacje procesowe: niedopuszczalność odwołania i wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. W sprawie zachodzi tylko ta druga sytuacja, tj. wniesienie w ocenie organu odwołania z uchybieniem terminu. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie jest tożsame z jego niedopuszczalnością. Wobec powyższego należy stwierdzić, że organ odwoławczy nie ustalając w sposób nie budzący żadnych wątpliwości daty doręczenia skarżącemu orzeczenia organu I instancji naruszył art. 134 k.p.a. oraz § 31 ust. 3 cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Rzeczą organu odwoławczego podczas ponownego rozpatrzenia sprawy będzie w pierwszej kolejności uzyskanie i dołączenie do akt tego dokumentu, na którym skarżący pokwitował odbiór orzeczenia o zdolności do służby wojskowej. Dopiero nie budzące żadnych wątpliwości potwierdzenie odbioru orzeczenia pozwoli dokonać prawidłowej oceny czy skarżący odwołanie wniósł w terminie czy też temu terminowi uchybił. W przypadku kiedy okaże się, że skarżący wniósł odwołanie w terminie, bądź organ nie doręczył mu w sposób prawidłowy orzeczenia o zdolności do służby wojskowej organ odwoławczy będzie zobligowany do merytorycznego rozpatrzenia odwołania. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oraz art. 152 w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.