II SA/Gd 145/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. i L. S. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 31 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 10 sierpnia 2012 r. nr [[...]], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą D. K. pozwolenia na budowę polegającej na adaptacji strychu na cele mieszkaniowe wraz z instalacjami wewnętrznymi w budynku mieszkalno – usługowym w G. przy ul. J., działka nr [[...]], obr. [[...]]. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku G. S. i L. S. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżących wniosek jest w pełni uzasadniony, gdyż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki poprzez rozbiórkę "zabytkowej więźby dachowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ustawą, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw. Na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, gdyż sąd powinien zostać przekonany o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niezbędne. Nie jest wystarczające złożenie wniosku jedynie z powołaniem się na jedną z przesłanek określonych przytoczonym przepisem. Rozpatrując wniosek skarżących i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 ustawy sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. We wniosku zawartym w skardze skarżący nie uprawdopodobnili zaistnienia wskazanej w skardze przesłanki polegającej na "trudnych do odwrócenia skutkach", jakie miałyby nastąpić w przypadku przystąpienia do wykonywania robót budowlanych. Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia wniosku, z uwagi na brak takiego uzasadnienia, które umożliwiałoby ocenę zasadności żądania. Samo stwierdzenie, że takie skutki wystąpią nie jest zaś wystarczające dla uwzględnienia wniosku. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.