II SA/Gd 146/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. B., A. B. i J. B. na decyzję na decyzję Wojewody z dnia 9 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia przyznać A. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2014 r. A. B. zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Ze złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, wynika, że jest studentką i pozostaje na utrzymaniu matki. Z kolei w świetle złożonego oświadczenia o majątku i dochodach ww. jest współwłaścicielką 1/3 domu o powierzchni około 100 m2. Matka wnioskodawczyni jest natomiast właścicielką domu o powierzchni 270 m2 oraz samochodu osobowego. Źródłem dochodów wnioskodawczyni jest jej stypendium w kwocie 310 zł miesięcznie. Jej matka osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie 2407 zł netto miesięcznie. Na wezwanie referendarza matka wnioskodawczyni nadesłała do sądu zaświadczenie o jej zarobkach, dowód zapłaty za olej opałowy, z którego wynika płatność na kwotę 3998,56 zł, kserokopię potwierdzenia przelewów: za telefon na kwotę 106 zł (za marzec 2014), za energię na kwotę 250 zł (nie podano za jaki czasokres), za wodę na kwotę 61,61 zł oraz za wywóz nieczystości – 39 zł. Ponadto, wnioskodawczyni nadesłała informację o saldzie na swoim rachunku osobistym – w kwocie 871,30 zł (nie wskazano w jakiej dacie). Postanowieniem z dnia 21 maja 2014 r. referendarz sądowy WSA odmówił skarżącej A. B. przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, że bieżące dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię i jej matkę, na której utrzymaniu pozostaje oraz ich stan majątkowy umożliwiają uiszczenie opłaty w wysokości 200 zł. Od powyższego rozstrzygnięcia wnioskodawczyni, złożyła sprzeciw, w którym wyjaśniono, że komornik sądowy w dniu 12 czerwca 2014 r. dokonał zajęcia rachunku bankowego jej matki J. B., pozbawiając je obie środków do życia. A. B. wskazała, że nie ma obecnie żadnych możliwości uiszczenia wpisu sądowego. Na wezwanie Sądu strona przedłożyła zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia J. B. za pracę oraz wierzytelności zasiłku chorobowego z dnia 13 czerwca 2014 r. dokonane przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w G., w sprawie o sygn. akt Km [...]. Z dokumentu zajęcia wystawionego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego wynika, że łączna wysokość zadłużenia J. B. wynosi wraz z kosztami postępowania w granicach 26 000 zł. Uwzględniając fakt, że wniesiony sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlegała ponownemu rozpatrzeniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 245 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje - w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. W niniejszej sprawie sąd uznał, że wnioskodawczyni – z uwagi na aktualną sytuację dochodową nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów wszczętego przez siebie postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przedłożonego w toku postępowania zawiadomienia o dokonaniu przez komornika sądowego zajęcia wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności zasiłku chorobowego J. B. wynika, że miesięcznie komornik zajmować będzie nie więcej niż 50% wynagrodzenia wynoszącego 2407 zł netto lub innych wierzytelności, pozostawiając do dyspozycji skarżącej J. B. kwotę wolną od potrąceń w wysokości 1680 zł. W tej sytuacji biorąc pod uwagę całokształt okoliczności ustalonych w sprawie, w tym pozostawanie wnioskodawczyni A. B. na utrzymaniu J. B. oraz miesięczne koszty utrzymania ich gospodarstwa domowego, w tym koszty zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych, w wysokości około 800 zł miesięcznie, Sąd uznał, że jej obecna sytuacja finansowa nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej matki. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.