II SA/Gd 150/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2007r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu oraz przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy Wnioskiem z dnia 19 września 2008r. M. M. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z zawartych we wniosku danych wynika, że skarżący samotnie wychowuje troje nieletnich dzieci. Posiada środki pieniężne gdzie około 21 tys. zł jest ulokowane na koncie w formie akcji, ponieważ stanowią zabezpieczenie roszczeń Gminy C. tytułem opłaty adiacenckiej i renty planistycznej; posiada oszczędności na kwotę 13 tys. zł. Posiada zadłużenie w banku na kwotę około 8 tys. zł oraz zobowiązania względem rodziny. Dzieci ( Marta lat 18, Mateusz 17 lat i Michał lat 14) otrzymują rentę rodzinną około 500 zł, skarżący uprawniony jest do renty w kwocie około 700 zł miesięcznie. Oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy wskazuje, że posiada dom o pow. 200 m2, 8,70 ha gruntów rolnych które wydzierżawił na 10 lat za opłacanie podatku i utrzymanie budynków w należytym stanie. Innego majątku nie posiada. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż posiada pierwszą grupę inwalidzką, niezdolny jest do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Wnioskodawca po raz pierwszy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych wnioskiem z dnia 25 marca 2008 r. (k. 18 akt). Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w osobie referendarza sądowego, odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Mając zatem na uwadze fakt, że wnioskodawca po raz kolejny zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych, a pierwszy wniosek został prawomocnie rozstrzygnięty w/w postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2008 r. - należało dokonać porównania jego sytuacji majątkowej istniejącej w dacie złożenia pierwszego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 165 cytowanej wyżej ustawy postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Analiza ta winna być zatem dokonana pod kątem przytoczenia przez wnioskodawcę nowych okoliczności faktycznych, nieznanych Sądowi w chwili rozpoznawania pierwszego wniosku, które uzasadniałyby odmienną ocenę jego sytuacji i w konsekwencji - przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Weryfikacja danych ujawnionych przez wnioskodawcę w uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu dotyczącym majątku i dochodów wskazuje, iż okoliczności faktyczne, które były podstawą wydania postanowienia w dniu 2 kwietnia 2008 r., zwłaszcza w zakresie wysokości zadłużenia, uległy zmianie na korzyść wnioskodawcy, gdyż kwota do spłaty jest niższa ( było 12 tys. zł obecnie jest 8 tys. zł). Obecnie skarżący posiada niższą kwotę oszczędności ( miał 60 tys. a obecnie posiada według oświadczenia 21 tys.). Jednak do aktualnie złożonego wniosku załączył decyzję Starosty Lęborskiego o ustaleniu odszkodowania w wys. 209.751,00 zł na rzecz skarżącego za działki, które przeszły na własność Gminy C. Nie uległa zmianie sytuacja życiowa skarżącego, dalej samotnie wychowuje trojkę dzieci, zasoby majątkowe wnioskodawcy nie uległy znacznej zmianie, ani też sytuacja zdrowotna skarżącego, gdyż już wówczas powoływał się on na swój zły stan zdrowia. W tych okolicznościach, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony, bowiem nie przedstawił ona nowych faktów, które mogłyby skutkować odmienną oceną jej sytuacji materialnej i rodzinnej w kontekście istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, Sąd na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 165 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.