II SA/Gd 150/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2007r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu oraz przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy M. M. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2007r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu oraz przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie opłaty adiacenckiej. Skarżący złożył w dniu 19 września 2008 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że samotnie wychowuje troje małoletnich dzieci. Skarżący osiada oszczędności w kwocie 13 000 zł. oraz akcje o wartości około 21 000 zł. Jego zadłużenie w banku wynosi kwotę około 8 000 zł, nadto ma on zobowiązania wobec innych osób, których wysokości nie wskazał. Dzieci – M. lat 18, M. 17 lat i M. lat 14 otrzymują rentę rodzinną w łacznej wysokości 569 zł, skarżący uprawniony jest do renty inwalidzkiej w kwocie około 700 zł miesięcznie. Oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy wskazuje, że posiada dom o pow. 200 m2, mieszkanie o wielkości 120 m 2 , 8,70 ha gruntów rolnych, które wydzierżawił na 10 lat za opłacanie podatku i utrzymanie budynków w należytym stanie. Skarżący wskazał, iż jest inwalidą I grupy, i jest niezdolny jest do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Postanowieniem Referendarza Sądowego z dnia 29 września 2008 r. na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. M. M. wniósł sprzeciw od wydanego postanowienia. Skarżący wskazał, że jego obecna sytuacja materialna uległa pogorszeniu, po dokonaniu zakupów tj. opału na zimę i innych wydatków i nie pozwala mu na uiszczenie wpisu sądowego. Skarżący powołał się również na art. 32 i 45 Konstytucji, wyjaśniając, iż ma na wychowaniu troje dzieci. W związku z wniesieniem sprzeciwu, zgodnie z art. 260 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlegała rozpatrzeniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył co następuje: Art. 246 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona dochodząca swych praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma prawo ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, jednakże dla skuteczności złożonego w tej materii wniosku zobowiązana jest spełnić przesłanki określone przepisami prawa, regulującymi instytucję prawa pomocy. W niniejszej sprawie wnioskodawca po raz pierwszy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych wnioskiem z dnia 25 marca 2008 r. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 kwietnia 2008 r. odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Wnioskodawca po raz kolejny zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, powołując się na pogorszenie jego sytuacji majątkowej. W ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał nowe okoliczność faktyczne dotyczące jego sytuacji finansowej. Skarżący posiadał poprzednio wyższą kwotę oszczędności - 35 000 zł., akcje o większej wartości 25 000 zł, poprzednio skarżący wskazywał, iż dochody jego rodziny z tytułu rent wynoszą 1 650 zł. Obecnie skarżący posiada oszczędności w wysokości 13 000 zł, akcje o wartości 21 000 zł., a jego dochody rodziny z tytułu rent wynoszą 1 269 zł. Nadto nieprawomocną decyzją Starosty z 20 czerwca 2008 r. ustalono na rzecz skarżącego odszkodowanie w wysokości 209.751 zł za nieruchomości o powierzchni 1,2426 ha, wydzielone pod drogę publiczną, które przeszły na własność Gminy. W ocenie Sądu, z okoliczności sprawy nie wynika, by skarżący nie był w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Koszty te na obecnym etapie postępowania ograniczają się do kosztów wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Zarówno stan majątkowy skarżącego, który jest właścicielem nieruchomości o znacznej wielkości (8, 70 ha) i wartości, na co wskazuje wysokość odszkodowania ustalonego na część nieruchomości (w kwocie 209 751 zł za 1 ,2426 ha), jak i stan posiadanych środków finansowych – 13 000 zł, wskazują, iż skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe w wysokości 100 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.