II SA/Gd 159/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Oddział na działanie Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków postanawia: odrzucić skargę. A. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na działalnie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 18 marca 2016 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. W wezwaniu tym zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi. Z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; w skrócie jako "p.p.s.a.") wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu a, jak wskazuje treść art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przy czym, jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, określenie organów upoważnionych do działania w imieniu danej jednostki organizacyjnej wynika bądź z aktów prawnych powołujących do życia taką jednostkę lub regulujących jej funkcjonowanie, bądź – w przypadku braku stosownych regulacji ustawowych - z aktów określających wewnętrzną strukturę jednostki i kompetencje jej organów, czyli najczęściej ze statutu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 1367/07, Legalis). W odniesieniu do podmiotów podlagających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest zaś aktualny odpis z tego rejestru (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FSK 1274/07, Legalis). Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi strona skarżąca odebrała w dniu 25 kwietnia 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 20) a tym samym termin siedmiodniowy do jego uzupełnienia upływał dla niej w dniu 2 maja 2016 r. W tym też dniu skarżąca nadesłała do Sądu "Protokół z Walnego Zebrania Członków A." sporządzony w dniu 3 czerwca 2015 r. Ponieważ nadesłany przez stronę skarżącą protokół nie stanowi dokumentu, określającego umocowanie do jej reprezentowania osoby podpisującej skargę, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 maja 2016 r. ponownie wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS). W wezwaniu tym również zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą to wezwanie skarżąca otrzymała w dniu 20 czerwca 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 29) a zatem termin na jego wykonanie upływał dla skarżącej w dniu 27 czerwca 2016 r. Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca postanowieniem skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.