II SA/Gd 16/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego przeniesienia własności działki postanawia odmówić skarżącej K. J. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 8 grudnia 2012 roku K. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 14 stycznia 2013 r. skarżąca wezwana została do uiszczenia, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczone zostało w dniu 22 stycznia 2013 r. (vide: potwierdzenie odbioru karta 15). Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem w dniu 29 stycznia 2013 r. Natomiast, jak wynika z akt sprawy, opłata w kwocie 200 zł uiszczona została przez skarżącą w dniu 1 lutego 2013 r. (vide: data obciążenia rachunku na poleceniu przelewu karta 16). Ponieważ uiszczenie wpisu sądowego nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, postanowieniem z dnia 7 lutego 2013 r. skargę odrzucił. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony skarżącej w dniu 18 lutego 2013 r. Pismem z dnia 19 lutego 2013 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uzasadniając wniosek tym, że w tym czasie była bardzo chora, a najbliższa poczta znajduje się około 4 km od jej miejsca zamieszkania. Następnie wykonując zarządzenie przewodniczącej z dnia 4 marca 2013 r. wzywające do uprawdopodobnienia okoliczności choroby skarżąca oświadczyła, że była przeziębiona i miała gorączkę, wobec czego nie mogła wychodzić z domu, a potrzebne lekarstwa zakupiła skarżącej sąsiadka. Skarżąca oświadczyła, że nie pracuje, jest na emeryturze i nie udała się do lekarza po zwolnienie lekarskie. Jak tylko poczuła się lepiej pojechała na pocztę i dokonała na poczcie przelewu na kwotę w wysokości 200 zł tytułem wpisu sądowego. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 tej ustawy). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a ponadto wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy ). Z powyższego wynika, że przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: 1) zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3) dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Sąd przyjął w przedstawionych okolicznościach, że skarżąca uprawdopodobniła zachowanie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy, ponadto czynność, której terminowi uchybiono została już dokonana, wobec czego badaniu podlegał brak winy strony w uchybieniu terminu. Skarżąca była zobowiązana uprawdopodobnić okoliczności wskazując na brak jej winy. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Od osoby występującej przed sądem można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia własnych spraw. Dopuszczenie się przez nią choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić zatem wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679). Rozpoznając wniosek skarżącej K. J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi sąd uznał, że okoliczności wskazane w rozpoznawanym wniosku dotyczące skarżącej nie są wystarczające przyjęciu braku winy w uchybieniu terminu, uzasadniającego uwzględnienie wniosku. W istocie opierają się one wyłącznie na twierdzeniach samej strony, niepopartych żadnymi, choćby pośrednimi dowodami przemawiającymi za prawdziwością tych twierdzeń, a które mogłyby wykazać fakt wystąpienia przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu do uiszczenia wpisu. Wymóg uprawdopodobnienia oznacza obowiązek ich wykazania w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. Uprawdopodobnienie nie wymaga zachowania przepisów o postępowaniu dowodowym, z reguły nie może ono jednak ograniczać się do samych twierdzeń, jak to ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Oceniając okoliczność przytaczaną we wniosku sąd miał na uwadze, że skarżąca jedynie oświadczyła, że w tym okresie była chora, a na poparcie powyższego nie przedłożyła żadnych dokumentów, jeśli nie zaświadczenia lekarskiego, to chociażby recept, paragonów czy też rachunków dotyczących zakupu potrzebnych lekarstw, które jakoby nabyła jej sąsiadka. Nadto, skoro skarżąca oświadczyła, że korzystała z pomocy sąsiadki w związku z zakupem lekarstw, miała tym samym możliwość wyręczenia się inną osobą w celu dokonania opłaty sądowej w urzędzie pocztowym, tak aby dochować terminu do uiszczenia wpisu. Brak starań w tym zakresie wskazuje, zdaniem sądu, na niedołożenie należytej staranności w dbałości o własne interesy, co - jak już wyżej wskazano - należy traktować jako przyczynę uchybienia terminu z winy skarżącej. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.