II SA/Gd 1609/01

WyrokWSA w Gdańsku2004-10-27

Skład orzekający: Stanisław Nowakowski, Krzysztof Ziółkowski, Krzysztof Retyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo zakwalifikował dobudówkę jako obiekt budowlany wybudowany sprzecznie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie wyjaśniając znaczenia pojęcia "rozbudowa"?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organy administracji naruszyły przepisy k.p.a. (art. 7, 77, 107), nie wyjaśniając prawidłowo pojęcia "rozbudowa" w kontekście miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak wyjaśnienia tego pojęcia uniemożliwił właściwą kwalifikację wybudowanego obiektu jako sprzecznego z planem.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie wzniesionej przybudówki do budynku mieszkalnego. Organy uznały, że przybudówka została wzniesiona niezgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który zakazywał rozbudowy na działce o oznaczeniu C.5.MN. Skarżący podnieśli, że przybudówka służy zabezpieczeniu mieszkania przed zimnem i nie jest trwale związana z gruntem. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 kwietnia 2001 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 marca 2001 r. Stwierdzono, że wyżej wymienione decyzje nie mogą być wykonane.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Nowakowski Sędziowie: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.) Protokolant Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 27 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. i B. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 kwietnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 marca 2001 r. nr PINB 7141 – 1/00/2001, 2. stwierdza, iż wyżej wymienione decyzje nie mogą być wykonane. II S.A./Gd.l609/01 UZASADNIENIE Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 12 kwietnia 2001 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania B. Z., utrzymał w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 marca 2001 r. nakazującą rozebranie Z. i B. Z. samowolnie wzniesionej przybudówki dobudowanej do budynku mieszkalnego o powierzchni 14,5 m usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości O. gmina K. W uzasadnieniu Organ II instancji przyjął stanowisko Organu I instancji, iż dobudowa przybudówki nastąpiła samowolnie w 1991 r., na terenie nie przeznaczonym na ten cel w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy K. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy Koczała Nr XIl/59/91 z dnia 14 czerwca 1991 r. Zdaniem Organu II instancji zgodnie z ustaleniami tego planu działka nr [...] posiada oznaczenie na planie symbolem C.5.MN określającym jako zabudowa mieszkaniowa do dalszego użytkowania bez możliwości rozbudowy. Przy tych ustaleniach Organ II instancji zastosował do rozstrzygnięcia sprawy przepisy art. 37 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. w związku z art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. Wskazując, iż przepis ten zobowiązuje do wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części gdy stwierdzi, iż obiekt ten wybudowany został niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie jego budowy i znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę. W skardze wywiedzionej do NSA skarżący Z. i B. Z. stwierdzili, iż wybudowana przybudówka służy zabezpieczeniu mieszkania przed zimnem oraz nie jest trwale z gruntem związana. Wnieśli także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Organ II instancji wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna jednakże z innych względów niż te, na które wskazują skarżący. Z uwagi na to, że obiekt budowlany, którego orzeczono rozbiórkę został zbudowany przed datą wejścia w życie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zgodnie z art. 103 ust. 2 powyższej ustawy przepisu art. 48 (przepis bezwzględnie nakazujący rozbiórkę obiektu budowlanego) nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Organ I i II instancji zastosował do rozstrzygnięcia sprawy przepisy art. 37 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. w związku z art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1974 r.; obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce, o ile określony obiekt znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy K. wskazano, iż działka skarżących (działka nr [...]) znajduje się na terenie, na którym istniejąca zabudowa mieszkaniowa miała być użytkowana bez możliwości rozbudowy. Organ administracji publicznej wydając zaskarżoną decyzję nie wyjaśnił jak rozumie pojęcie "rozbudowa". Czy pod pojęciem tym rozumie wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje: zmiana parametrów technicznych takich jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokości bądź liczba kondygnacji istniejącego obiektu budowlanego lub zmiana parametrów użytkowych istniejącego obiektu budowlanego np. poprzez zmniejszenie utraty ciepła w wyniku wybudowania werandy czy też np. rozbudowę siedliska, działki lub zagrody. Zarówno rozbudowa siedliska jak i rozbudowa obiektów zlokalizowanych na działce może mieścić się w wykładni postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zakazujących rozbudowy zabudowy mieszkaniowej. Ta sprawa powinna być wyjaśniona w postępowaniu administracyjnym ze wskazaniem argumentacji przemawiającej za przyjętym rozwiązaniem. Nie wyjaśniając tego organ administracji publicznej nie mógł prawidłowo zakwalifikować wybudowanego obiektu jako obiektu budowlanego wybudowanego sprzecznie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż Organy administracji publicznej naruszyły przepisy art. 7,77 oraz 107 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź.zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1271. z póź. zm.). O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło