II SA/Gd 161/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011r.na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Ż. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odmówić E. Ż. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wnioskiem z dnia 23 lutego 2011r. E. Ż. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podniosła, że z racji niskich dochodów nie jest w stanie pokryć kosztów ustanowienia pełnomocnika do sporządzenia kasacji do NSA. Skarżąca wskazała, iż nie posiada żadnego majątku a utrzymuje się z renty w wysokości 956 zł. Skarżąca zamieszkuje sama w mieszkaniu o pow. 42 m2. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni pismem z dnia 18 marca 2011 r., zobowiązano ją do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Powyższe wezwanie skarżąca odebrała w dniu 24 marca 2011r. Skarżąca nie nadesłała żadnych dokumentów oraz nie złożyła wymaganych oświadczeń. Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) wówczas referendarz może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym. Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Skarżąca jednak nie zastosowała się do wystosowanego wezwania bowiem nie przedstawiła wskazanych w wezwaniu dokumentów, uniemożliwiając tym samym pełną ocenę jej rzeczywistego stanu majątkowego. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.