II SA/Gd 1656/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Kolanowski Asesor WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skarg B. i M. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 czerwca 2002 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić skarżącym M. i B. G. połowę uiszczonego wpisu w kwocie 5,- (pięć) zł. Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 czerwca 2002 r. nr [...] wnieśli M. i B. G. Pismem z dnia 12 sierpnia 2005 r. skarżący cofnęli skargę. Stosownie do art. 60 ww. ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Złożenie przez skarżących oświadczenia o cofnięciu skargi daje zatem wyraz temu, iż rezygnują oni z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu, czynności lub bezczynności administracyjnej. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego, który w przypadku braku okoliczności świadczących o niedopuszczalności cofnięcia skargi, jest tym cofnięciem związany. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd uznając, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany cofnięciem, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wskazanej ustawy umorzył postępowanie w sprawie. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść przepisu art. 232 cytowanej ustawy, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie: 1) cały uiszczony wpis od: a) pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom, b) zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione; 2) połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu. Mając na względzie fakt, iż odpis skargi skarżących został doręczony organowi administracyjnemu wraz z pismem przewodnim w dniu 28 października 2002 r., a cofnięcie skargi nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, należało skarżącym na mocy art. 232 § 1 pkt 2 ww. ustawy zwrócić połowę kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego, tj. 5 zł.