II SA/Gd 1662/01

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Jędrkowiak (spr.), Sędziowie NSA J. Guść, K. Ziółkowski, Protokolant D. Penkalla, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. i M. N. na decyzję Wojewody K. z dnia 26 kwietnia 2001r. nr [....] w przedmiocie zwrotu nieruchomości uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 11 września 2000r. Nr [...] i zasądza od Wojewody K. na rzecz skarżących S. i M. N. kwotę 30 zł /trzydzieści/ tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Gd. 1662/01 UZASADNIENIE S. i M. N. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku decyzję Wojewody K. z dnia 26 kwietnia 2001 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją W. K. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 11 września 2000 r. umarzającą postępowanie w przedmiocie zwrotu nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów dz. nr 46, obr. 25, dz. nr 47 obr. 25, dz. nr 49 obr. 25, dz. nr 50 obr. 25 położonych przy ul. K. w B. W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 105 § 1 kpa. W uzasadnieniu podano, iż w/w nieruchomości nabyte zostały na rzecz Skarbu Państwa aktem notarialnym z dnia 13 listopada 1981 r. dla potrzeb Miasta. Zawarta umowa cywilnoprawna realizowała decyzję Prezydenta Miasta z dnia 17 października 1981 r. wydaną w oparciu o przepisy ustawy z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych i zgodna była z żądaniem wszystkich stron. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ I instancji stwierdza, iż w świetle przepisów działu III, rozdziału 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami traktujących o zwrocie nieruchomości wywłaszczonej zbędnej na cel określonych decyzji o wywłaszczeniu brak jest materialno-prawnej podstawy dla wnioskowanego zwrotu. W takiej sytuacji postępowanie w tym przedmiocie stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucili, że nieruchomości, o których mowa we wniosku wyzbyli się z uwagi na istniejący w czasie ich sprzedaży plan zagospodarowania przestrzennego, który w swej treści sprzeczny był z projektowaną przez nich działalnością ogrodniczą na tym terenie przeznaczając go pod budownictwo mieszkaniowe (wysokie). Zarzucili nadto, że od czasu zawarcia umowy sprzedaży na wskazanym wyżej terenie nie dokonano inwestycji, które skłoniły ich do wyzbycia się nieruchomości, a teren ten porastają chwasty i krzaki, a także wyrzucane są tam przez właścicieli sąsiadujących domów jednorodzinnych śmieci. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02.153.1271 z późno Zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 l'. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153 poz. 1270). W myśl art. I § l i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Rozstrzygając w granicach danej sprawy i nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § l p.o.p.s.a.) Sąd może ją uwzględnić również z innych przyczyn aniżeli podane przez stronę skarżącą. Tak też było w rozpoznawanej sprawie. Jedną z przesłanek wznowieniowych jest wynikająca z art. 145 § l pkt 3 k.p.a., zgodnie z którą w sprawie zakończoną decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji państwowej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27. W uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. - OPS 1/03 (ONSA 4/2003/115) Sąd ten orzekł, że w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, która jest własnością miasta na prawach powiatu, prezydent tego miasta jako organ wykonawczy miasta i reprezentujący je na zewnątrz, oraz także jako pracownik urzędu miasta, a jednocześnie sprawujący funkcję starosty, podlega wyłączeniu na podstawie art. 24 § l pkt l i 4 k.p.a., co w konsekwencji wyłącza możliwość upoważnienia przez niego do załatwienia tej sprawy jego zastępców i pozostałych pracowników urzędu miasta. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie miała miejsce sytuacja, o której mowa w tezie uchwały, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdzając, iż wydanie decyzji nastąpiło z naruszeniem prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § l pkt l b p.o.p.s.a.) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 55 ust. I ustawy z dnia II maja 1995 r. o NSA w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające...(Dz.U. Nr 153 DOZ. 271 ze zm.).