II SA/Gd 1680/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Jacek Hyla Sędziowie: sędzia NSA: Krzysztof Ziółkowski Asesor WSA: Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant: Mariola Branicka po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P. na decyzję Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 17 kwietnia 2001 r. nr [[...]] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia 31 maja 2000r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art.25 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych z okresu powojennego (t.j. Dz. z 1997r. Nr 142, poz.950 ze zm.) pozbawił Pana J. P. uprawnień kombatanckich z uwagi na to, że otrzymał on je jedynie z tytułu utrwalania władzy ludowej. Od powyższej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniósł jej adresat podnosząc, że rozstrzygnięcie to jest dla niego bardzo krzywdzące, gdyż jednostka jego brała udział w walkach z bandami UPA, w związku z czym powinny mu przysługiwać uprawnienia kombatanckie gdyż nie utrwalał władzy ludowej. Rozpatrując ten wniosek organ administracji decyzją z dnia 7 kwietnia 2001 roku utrzymał w mocy własną decyzję nie dopatrując się błędów we wcześniejszym postępowaniu. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia jeszcze raz stwierdzono, że jednostka, w której służył wnioskodawca nie brała udziału w walkach z UPA w związku z czym Pan J. P. nie ma w obecnym stanie prawnym prawa do uprawnień kombatanckich. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Pan J. P. powtarzając wcześniej zgłaszane zarzuty. Jednak po wniesieniu skargi Pan J. P. zmarł (dowód odpis skrócony aktu zgonu). Jak wynika z aktu zgonu oraz treści skargi w chwili śmierci był już wdowcem. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z postanowieniami preambuły do ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych okresu powojennego szczególna ochrona oraz pomoc ze strony państwa należy się kombatantom oraz ofiarom represji. W związku z powyższym uprawnienia, które ustawodawca przyznał kombatantom w założeniu mają charakter osobisty, a wyjątki od tej generalnej reguły mają charakter wyjątkowy i są precyzyjnie określone. Właśnie taki charakter ma art.20 ust.3 ustawy kombatanckiej stanowiący, że uprawnienia przysługujące kombatantom przysługują również wdowom lub wdowcom - emerytom i rencistom pozostałym po kombatantach i innych osobach uprawnionych. W rozpatrywanym przypadku skarżący zmarł. W chwili śmierci był już wdowcem. W związku z tym w obecnej chwili brak jest osób, którym mogłyby być przyznane uprawnienia kombatanckie, albo które miałyby prawo do korzystania ze świadczeń wynikających z tego tytułu. Dlatego też należy stwierdzić, że w rozpatrywanym przypadku zachodzą przesłanki określone w art.161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) obligujące Sąd do umorzenia postępowania, to jest strona postępowania zmarła, a przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w sentencji.