II SA/Gd 169/03

Dnia 26 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska /spr./, Sędziowie WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Asesor WSA Krzysztof Gruszecki, Protokolant Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Kółek Rolniczych na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 10 grudnia 2002r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. umarza postępowanie 2. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącej Spółdzielni Kółek Rolniczych w G. 200 /dwieście/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia 10 grudnia 2002 r. Komendant Wojewódzki Policji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125 poz. 1371 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia 6 listopada 2002 r., nakładającą na Spółdzielnię Kółek Rolniczych w G. karę pieniężną w wysokości 6000 zł. Uzasadniając rozstrzygnięcie organy wskazały, iż w wyniku kontroli drogowej przeprowadzonej w dniu 6 listopada 2002 r. przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji stwierdzono, iż kierujący pojazdem marki Jelcz o numerze rejestracyjnym [...] należącym do SKR , wykonywał transport drogowy na potrzeby własne spółdzielni, nie posiadając zaświadczenia, o którym mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz dowodach uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych. Przepis art. 92 ust. 1 pkt 1 i 6 cyt. Ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym stanowi, że wykonujący transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne bez wymaganej licencji oraz wypisu z wykazu numerów rejestracyjnych pojazdów samochodowych stanowiącego załącznik do tej licencji lub bez wymaganego zaświadczenia, a ponadto bez uiszczenia opłat za przejazd po drogach krajowych - podlega karze pieniężnej w wysokości od200 zł do 15.000 zł W tych okolicznościach organ Policji I instancji powołując się na art. 93 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym nałożył na Spółdzielnię Kółek Rolniczych w G. karę pieniężną w wysokości 6000 zł. W odwołaniu od tego rozstrzygnięcia SKR wniosła o jego uchylenie wskazując, m. in., że nie prowadzi typowej działalności gospodarczej związanej z transportem i przewozami, wykonywanie tego rodzaju usług jest sporadyczne. Podstawową działalnością spółdzielni jest świadczenie usług na rzecz rolników indywidualnych. W ocenie odwołującej, naruszenie prawa nie było spowodowane zlekceważeniem obowiązków przewoźnika, lecz nowością i niezrozumieniem przepisów. Organ II instancji nie uwzględnił argumentów podniesionych w odwołaniu i utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji . W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Spółdzielnia Kółek Rolniczych w G. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 10 grudnia 2002 r. W uzasadnieniu wskazano m. in., że decyzja organu I instancji nie zawiera niezbędnych składników, o których mowa w art. 107 § 1 k.p.a. Wbrew obowiązkowi, decyzja ta nie została podpisana z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby uprawnionej do jej wydania. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji uwzględnił zarzuty skargi w całości oraz wniósł o umorzenie postępowania. Organ wskazał, iż decyzją z dnia 17 marca 2003 r. nr [..] wydana na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) i art. 105 k.p.a. uchylił w całości zaskarżona decyzję z dnia 10 grudnia 2002 r. i poprzedzająca ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia 6 listopada 2002 r. oraz umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe między innym na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi w zw. Z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), który stanowi że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.