II SA/Gd 169/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i H. U. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 606/06 w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. postanawia: przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu według właściwości. Pismem z dnia 10 marca 2009 r. D. i H. U. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi H. H., S. B. i S. W. na uchwałę Rady Miasta B. z dnia 12 czerwca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B.", w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 24 maja 2007 r. (sygn. akt II SA/Gd 606/06) skargę oddalił. Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt II OSK 1910/08 oddalił skargę kasacyjną D. i H. U. od wyroku Sądu I instancji. Jako podstawę wznowienia D. i H. U. wskazali art. 273 § 1 ust. 1 oraz § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. i wyjaśnili, że w dniu 26 stycznia 2009 r. odkryto istotny z punktu widzenia przedmiotowej sprawy dokument, tj. dodatkową mapę miasta B. w skali 1 : 5000 sporządzoną dla potrzeb "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B.". O istnieniu mapy nie powiadomiono nigdy mieszkańców miasta, czy organów administracji zaś sami skarżący mają uzasadnione podejrzenie, że w sprawie zatajono szereg dokumentów w celu realizacji interesów wąskiej grupy społeczeństwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 275 P.p.s.a., do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Skarżący D. i H. U. żądają wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1910/08. Wskazana przez skarżących podstawy wznowienia określone w art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a., tj. oparcie orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym oraz w art. 273 § 2 P.p.s.a., tj. późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, nie mieszczą się w katalogu przesłanek nieważności postępowania wskazanym w art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a. Zgodnie zatem z powołanym art. 275 P.p.s.a., sądem właściwym do rozpoznania skargi D. i H. U. jest sąd który ostatnio orzekał w sprawie, tj. Naczelny Sąd Administracyjny. W tej sytuacji sprawa podlega przekazaniu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a., w myśl którego jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże postanowieniem sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w postanowieniu.