II SA/Gd 174/16

PostanowienieWSA w Gdańsku2016-03-24

Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba pozbawiona wolności, niezatrudniona i nieposiadająca dochodów, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu?
Ratio decidendi
Osoba pozbawiona wolności, która nie jest zatrudniona i nie osiąga żadnych dochodów, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Taka osoba jest zwolniona z kosztów sądowych i ma prawo do ustanowienia radcy prawnego z urzędu, ponieważ nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżący R. S., odbywający karę pozbawienia wolności, złożył skargę na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego odmawiającą udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, argumentując brak środków finansowych z powodu pobytu w zakładzie karnym, zobowiązań alimentacyjnych i braku zatrudnienia. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego z kosztów sądowych i ustanowiono dla niego radcę prawnego z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 24 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. zwolnic skarżącego z kosztów sądowych; 2. ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skarżący złożył do tut. Sądu na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, to jest poprzez ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w Strzelcach Opolskich, przebywa w nim od 2007 r. Jest zobowiązany do płacenia alimentów w kwocie 900 zł miesięcznie, ma z tego tytułu zadłużenie. Obecnie, pomimo starania się o zatrudnienie w zakładzie karnym, nie pracuje w nim zarobkowo. Wobec tego nie ma żadnego majątku, ani dochodów. Referendarz sądowy rozpoznając sprawę zważył, co następuje Wniosek skarżącego obejmuje swym zakresem żądanie przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, do których zaliczają się opłaty sądowe i zwrot wydatków, co określa art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." i ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak bowiem wynika z akt obecnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony, wobec czego nie osiąga on aktualnie żadnych dochodów. Referendarz sądowy uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącego uprawnia go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym i postanowił zwolnić go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niego radcę prawnego z urzędu. Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym jest podana w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Skarżący obecnie jest osobą pozbawioną wolności i nie wykonuje żadnego zajęcia zarobkowego, mając zatem na uwadze wykazany przez skarżącego stan materialny, pokazujący, że nie ma on praktycznie żadnych środków finansowych do własnej dyspozycji, z których mógłby opłacić jakiekolwiek koszty postępowania, referendarz sądowy uznał, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w całości. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło