II SA/Gd 1757/01

Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka, Sędziowie WSA Alina Dominiak, NSA Anna Orłowska, Protokolant Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi PPHU "[...]" w Gdyni – E.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 19 kwietnia 2009r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zakresu badań czynników szkodliwych dla zdrowia występujących na stanowiskach pracy 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącej E.G. 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania 3. określa, że decyzja wymieniona w pkt 1 nie może być wykonana. 3 II SA/Gd 1757/01 Uzasadnienie Decyzją wyżej opisaną organ odwoławczy utrzyma w mocy decyzję Inspektora Sanitarnego dla miasta Nr [...] z dnia 15 lutego 2001 r.. mocą której, z powołaniem przepisów § 2 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz.U. Nr 86, poz. 394) orzeczono o obowiązku przeprowadzenia - w zakładzie PPHU "[...]" E.G. badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy tj. 1) zapylenia i hałasu na stanowisku produkcji odzieży młodzieżowej i 2) oświetlenia na wszystkich stanowiskach pracy. Z uzasadnień decyzji wynika, że w wyniku przeprowadzonych poprzednio badań - w grudniu 1998 roku - nie stwierdzono występowania zagrożeń dla zdrowia pracujących w zakładzie pracowników albowiem wartości badań były znacznie niższe od dopuszczalnych. Niemniej jednak zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, w przypadku stwierdzenia w ostatnio przeprowadzonym badaniu stężeń i natężeń czynników szkodliwych poniżej 0,5 wartości najwyższych dopuszczalnych wartości -badania i pomiary tych czynników należy wykonywać co najmniej raz na dwa lata. Właściwy inspektor sanitarny może określić późniejsze terminy dokonywania tych badań i pomiarów. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu przez skarżącą organ odwoławczy dodał, że dokonane w zakładzie modernizacje (zwiększenie indywidualnego oświetlenia stanowisk pracy, zakup nowocześniejszych i ciszej pracujących maszyn opatrzonych certyfikatorami zgodności z normami), zbliżona wielkość produkcji i trudności finansowe nie zwalniają pracodawcy z obowiązków określonych przepisami rozporządzenia. W skardze na opisane decyzje E.G. ponownie podniosła, że badania przeprowadzone w grudniu 1998 roku wykazały znikomą szkodliwość czynników występujących w środowisku pracy dla zdrowia pracowników. Niektóre wartości były 8 -krotnie niższe od dopuszczalnych norm. Jesienią 2000 roku skarżąca zmodernizowała park maszynowy na sprzęt nowszej generacji emitujący niższy poziom hałasu, wprowadziła dodatkowe oświetlenie miejsc pracy. Trzymanie się automatycznie przepisów rozporządzenia bez zwracania uwagi na istniejący stan, skarżąca uważa za niepotrzebne i bezzasadne, generujące znaczne zbędne koszty produkcji. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie argumentując jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przywołane w podstawie prawnej zaskarżonych decyzji rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, w brzmieniu obowiązującym w czasie orzekania w sprawie przez organ II instancji (Dz.U. z 1996 r. Nr 86, poz. 394) nakłada na pracodawcę, w którego zakładzie pracy występują czynniki szkodliwe dla zdrowia, obowiązek dokonywania badań i pomiarów tych czynników co najmniej raz na dwa lata przy stwierdzeniu, w ostatnio przeprowadzonym badaniu, stężeń i natężeń czynników szkodliwych poniżej 0,5 wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń określonych w odrębnych przepisach (§ 2 ust. 1 pkt J rozporządzenia). W ustępie 6 cyt. § 2 rozporządzenie stanowi, że państwowy inspektor sanitarny może ustalić późniejsze terminy dokonywania badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia niż wynikające z częstotliwości określonych w ust 1 - 4. gdy jest to możliwe ze względu na ocenę narażenia zawodowego pracowników. W sprawie niniejszej badania narażenia zawodowego pracowników PPHU "[...]"przeprowadzone w grudniu 1998 roku wykazały: stężenie zanieczyszczeń pyłowych (...) znacznie poniżej NDS, oświetlenie - spełniające wymagania i poziomy hałasu (...) nie przekraczające wartości ustanowionych w normie (dowód: opracowanie "Ocena narażenia zawodowego pracowników przedsiębiorstwa [...]' – [...]grudzień 1998 r.- w aktach). Wyników badań, jak i twierdzeń skarżącej odnośnie istniejących warunków pracy w zakładzie, w tym - dokonanych modernizacji, organy inspekcji sanitarnej, jak wynika z akt sprawy, nie kwestionują. Zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami § 2 ust. 6 rozporządzenia MZiOS z dnia 9 lipca 1996 r. w okolicznościach sprawy istniały zatem warunki do ustalenia późniejszego -niż co dwa lata - terminu przeprowadzenia kolejnych badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w PPHU "[...]" Tymczasem organ I instancji w decyzji wydanej w dniu 15 lutego 2001 r. określił zakres koniecznych badań (zapylenie i hałas na stanowisku produkcji odzieży młodzieżowej i oświetlenie na wszystkich stanowiskach), lecz mimo powołania cyt. § 2 ust. 6 rozporządzenia nie określił w ogóle terminu, w jakich badania należało przeprowadzić, a organ II instancji rozpatrując ponownie sprawę na skutek odwołania E.G. również nie określił terminu przeprowadzenia badań i nie odniósł się do wniosku zawartego w odwołaniu o "przesunięcie ewentualnych badań na dalsze lata (...)" (odwołanie PPHU "[...]"w aktach administracyjnych). Takie postępowanie organów narusza cyt. § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1996 r,, przepisy art. 7. 8 i 9 oraz organu II instancji - 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 107 § 1 i 3 KPA. Zważywszy, że wskazane naruszenia prawa mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na mocy art. 145 § 1 pkt la i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 tej ustawy. Orzeczenie określone w pkt 3 sentencji wyroku znajduje umocowanie w art. 152 cyt. ustawy, której przepisy miały zastosowanie w sprawie w myśl art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271). Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy z odwołania PPHU "[...]"- E.G. organ odwoławczy weźmie pod uwagę wyrażone wyżej poglądy.