II SA/Gd 177/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 10 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 (dwieście) zł. tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 10 października 2011 r. nr [...]5 doręczona została Panu Z. M. w dniu 17 października 2011 r. (vide: znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru). Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia na nią skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 2 marca 2012 r. (vide: koperta z datą stempla pocztowego karta 18). Do skargi załączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Gd 177/12, odrzucił złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 7 maja 2012 r. skarżący wniósł o "umożliwienie mi abym mógł wycofać skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych". Zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 8 maja 2012 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy w związku z pismem z dnia 7 maja 2012 r. cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 24 maja 2012 r., skarżący oświadczył, że cofa skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie oraz wnosi "o zwrot dokonanego wpisowego w kwocie 200 zł." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga Z. M., wniesiona w niniejszej sprawie, podlega odrzuceniu, pomimo jej cofnięcia. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne jednakże tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, Lex nr 335007). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, może mieć zatem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jedną z przesłanek dopuszczalności skargi jest wniesienie jej w terminie przewidzianym w art. 53 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z przytoczonych wyżej okoliczności sprawy zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 października 2011 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał dla skarżącego w dniu 16 listopada 2011 r. Z akt sprawy wynika zaś, że skarżący złożył skargę dopiero w dniu 2 marca 2012 r. a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został przez Sąd odrzucony postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2012 r. Skarga wniesiona przez Z. M. obarczona jest zatem brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, wobec czego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2. Wniesienie skargi po terminie uniemożliwia z kolei badanie dopuszczalności złożonego przez skarżącego oświadczenia o cofnięciu skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.